Rush Week
وقتی تونی دنیلز (Toni Daniels)، خبرنگار دانشجوی جاه‌طلب، به دنبال یک داستان هیجان‌انگیز می‌رود، به رازهای تاریک کالج تمبرز (Tambers College) پی می‌برد. سه دختر دانشجو ناپدید شده‌اند و سرنخ‌های عجیبی از خود به جا گذاشته‌اند. آیا این ناپدید شدن‌ها به نحوی با آیین‌های انجمن برادری در «هفته عضوگیری» (Rush Week) مرتبط است؟ آیا آن‌ها با مرگ تراژیک دختر رئیس دانشکده ارتباط دارند؟ در حالی که تونی مسیر پرپیچ‌وخم سرنخ‌ها را دنبال می‌کند که به پایانی بسیار مهیج و غافلگیرکننده ختم می‌شود، رازهای مگو از هر گوشه‌ای برملا می‌شوند و تهدیدهای پنهانی آغاز می‌گردند.
سال انتشار: 1989 کارگردان: Bob Bralver ژانر: Comedy، Horror، Thriller نویسندگان: Russell V. Manzatt، Michael W. Leighton امتیاز: 5.0نقدها و نظرات
JPV852 (منتقد)
یک فیلم اسلشر دهه هشتادی که به زور میشه تماشاش کرد و به شدت هم قابل پیش‌بینیه. البته تک و توک لحظات خوب (از اون مدل‌های «آن‌قدر بد که خوبه») داره، ولی نه در حدی که بشه به کسی پیشنهادش کرد. بازیگر نقش اول زن، پاملا لودویگ (Pamela Ludwig)، حداقل خوش‌قیافه بود و بازی بدی هم ارائه نداد، اما بقیه چیزهای فیلم واقعاً رو مخه. تهش هم آدم رو یاد پایان‌بندی اپیزودهای اسکوبی‌دو می‌اندازه. **۲.۲۵/۵**
2021-04-08Wuchak (منتقد)
**_نانسی درو به دانشگاهی می‌رود که یک قاتل تبر به دست در آن پرسه می‌زند_**
یک دانشجوی روزنامه‌نگاری (پاملا لودویگ) در طول مراسم معروف هفته عضوگیری یک انجمن برادری، به دانشگاهی در جنوب کالیفرنیا منتقل می‌شود. وقتی دختران جذاب دانشجو ناپدید می‌شوند و به طرز عجیبی گزارش چندانی از این اتفاقات داده نمی‌شود، او شروع به تحقیق می‌کند، اما این کار توجه قاتل تبر به دست داستان را جلب می‌کند. «هفته عضوگیری» یک فیلم معمایی/اسلشر است که در اواخر سال ۱۹۸۹ مستقیماً به صورت ویدئویی در بریتانیا منتشر شد و تا اوایل سال ۱۹۹۱ در آمریکا در دسترس نبود. این نکته را می‌گویم چون فیلم اصلاً حس و حال یک اثر سینمایی را ندارد. با اینکه مقداری صحنه‌های برهنگی دارد، اما تا قبل از «قتل» نهایی عملاً هیچ صحنه خون و خونریزی خاصی دیده نمی‌شود (نه اینکه برای من مهم باشد، صرفاً گزارش می‌دهم). با وجود اینکه یک فیلم درجه دو به حساب می‌آید، اما طرفداران فیلم‌هایی مثل «تولدم مبارک» (Happy Birthday to Me - 1981)، «دبیرستان زامبی» (Zombie High - 1987) و فیلم بعدی یعنی «جنگ طبقاتی» (Class Warfare - 2001) احتمالاً از آن لذت خواهند برد.
لودویگ با چهره خاص و زیبایش در نقش اصلی خوب ظاهر شده است. او موقع فیلمبرداری ۲۸ ساله بود و در سال ۱۹۹۰ بعد از یک حرفه ۱۱ ساله که در آن به موفقیت چشمگیری نرسید، بازیگری را برای همیشه کنار گذاشت. در بخش بازیگران زن، کاتلین کینمونت (Kathleen Kinmont) از فیلم «هالووین ۴» (1988) هم سکانس قابل‌توجهی در بخش‌های ابتدایی فیلم دارد. در همین حال، هایدی هولیکر (Heidi Holicker) در نقش کوتاه سارا یکی از نقاط قوت فیلم است؛ شاید او را در نقش استیسی در فیلم «دختر دره» (Valley Girl - 1983) به یاد داشته باشید. در جبهه آقایان هم گرگ آلمن (Gregg Allman) از گروه «آلمن برادرز» و همسر سابق شر (Cher)، حضور افتخاری جالبی به عنوان یک «مشاور دانشگاهی» هیپی و سالخورده دارد.
با اینکه فیلم حس و حال کمیک‌بوکی و مستقیم‌به‌ویدئو دارد، اما خوش‌رنگ‌ولعاب است و اگر در مود یک فیلم هالووین‌طور مثل «شب خزنده‌ها» (Night of the Creeps - 1986) باشید، انتخاب مناسبی است، هرچند از نظر کیفیت ساخت به پای آن نمی‌رسد. من این فیلم را به اثر بیش از حد تحویل‌گرفته‌شده و به شدت تصنعی «جیغ» (Scream - 1996) ترجیح می‌دهم. البته این فیلم هم تصنعی، کارتونی و صدالبته قابل‌پیش‌بینی است، اما تماشایش راحت‌تر است و کمتر آدم را کلافه می‌کند. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۶ دقیقه است و در لس‌آنجلس، در بیمارستان کهنه‌سربازان در برنت‌وود و عمارت هیگینز-وربک-هیرش در وینزر اسکوئر فیلمبرداری شده است.
نمره: -B