True Blood
ری تروبلاد، عضو یک گنگ خیابانی، توسط بیلی «اسپایدر» مسترز که یکی از دشمنانش در گنگ رقیب است، پاپوش می‌خورد. ری متهم به قتل یک پلیس شده و مجبور می‌شود برادر کوچک‌ترش دانی را تنها بگذارد و فرار کند. ده سال بعد، ری به محله‌اش برمی‌گردد تا برادرش را با خود ببرد، اما اوضاع بدتر از آن چیزی است که تصور می‌کرد: برادرش که حالا ۱۸ ساله شده، از او متنفر است و عضو گنگ بیلی مسترز شده. از طرفی بیلی مسترز به دنبال انتقام است و پلیس هم هنوز پیگیر پرونده قتل توسط ری است...
سال انتشار: 1989 کارگردان: Frank Kerr ژانر: Action، Drama نویسندگان: Frank Kerr امتیاز: 5.0نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
**_دارودسته‌های نیویورکی... در اواخر دهه هشتاد_**
این فیلم که در داغ‌ترین روزهای تابستان ۱۹۸۸ فیلم‌برداری شده، یک درام/تریلر شهری توی سبک کارهای کلاسیكی مثل «والریوز» (The Warriors)، «دلیریوم» (۱۹۷۹)، «ماهی کوپرا» و «خشم خاص» هست، اما راستش ضعیف‌ترینشونه.
از نکات مثبتش بخوام بگم، نسبت به فیلم‌های مشابه اکشن بیشتری داره و جف فاهی (بازیگر «روانی ۳») پروتاگونیست و نقش اول خیلی خوبی از آب دراومده. به علاوه، حضور شرلین فن هم که یکی از زیباترین زن‌های دهه ۸۰ بود (مثل بازی‌ش توی «شباح» و «تقاطع دو ماه») هم غنیمته؛ اگرچه متأسفانه از پتانسیل حضورش اصلاً درست استفاده نشده.
نیمه اول فیلم جوری پیش میره که انگار با یک شاهکار ناشناخته طرفیم، اما درام کار در نهایت سطحی از آب درمیاد و شلوغ‌کاری بی‌دلیله. طوری نیست که جذب داستان بشید و بازی‌های اگزجره و آبکی که سعی کردن از «والریوز» تقلید کنن هم کمکی به ماجرا نکرده. این فیلم نسبت به اون اثر آیکونیک، سورئالیسم کمتری داره و واقع‌گرایانه‌تر و خشن‌تره، اما فیلم‌نامه‌ش قطعاً به یک بازنویسی جدی نیاز داشته تا به شخصیت‌ها عمق و جذابیت بده.
زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه‌ست و توی هوبوکن نیوجرسی (اون‌طرف رودخونه هادسون در روبروی منهتن) تصویربرداری شده.
نمره: +C