خانه پوشالی

Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

توی دنیای درام‌های سیاسی، واقعاً بهتر از این پیدا نمی‌شه؛ ایان ریچاردسون (Ian Richardson) توی نقش یه نقشه‌کش جاه‌طلب که حتی ماکیاولی هم بهش افتخار می‌کرد، استادانه بازی کرده. اون نقش «ارکارت» رو بازی می‌کنه، ناظم حزب دولتی که تحت رهبری جدیده. «کالینگ‌وود» (David Lyon) پست اصلی رو می‌گیره، اما وقتی تصمیم می‌گیره این آدمِ رازدار رو ارتقا نده، اشتباه بزرگی مرتکب می‌شه.

ارکارت که توسط همسرش «الیزابت» (Diane Fletcher) که شاید حتی از خودش هم جاه‌طلب‌تره تحریک می‌شه، از یه خبرنگار جوون و ساده‌لوح به اسم «متی» (Susannah Harker) سوءاستفاده می‌کنه و مسیر شیطانی و جذاب خودش رو به سمت شماره ۱۰ (نخست‌وزیری) شروع می‌کنه. فیلمنامه با یه دید عمیق و درونی از نحوه دلالی قدرت نوشته شده. «ارکارت» مدام با نگاه‌های طنزآمیز یا سرزنش‌گر به دوربین، سعی می‌کنه کارهاش رو توجیه کنه و همکارهاش رو قضاوت کنه؛ استفاده کمدی و قدرتمند اون از طمع بقیه برای بالا رفتن از پله‌های قدرت واقعاً تماشاییه.

تیم بازیگری رو می‌شه توی اون صحنه کنفرانس حزبی خلاصه کرد، جایی که ما با نظرات رک و بی‌پرده (و البته تحقیرآمیز) اون درباره تک‌تک همکارهاش روبرو می‌شیم. مایلز اندرسون در نقش «اونیل»، مسئول مطبوعاتی معتاد به کوکائین، و کالین جیوانز در نقش معاونش «استامپر» که مثل مار می‌مونه، عالی هستن. این سریال یه نقد تند، هجوآمیز و فوق‌العاده به طبقه سیاسی بی‌کفایته و بی‌رحمی یه آدم باهوش رو نشون می‌ده. از اون درام‌هایی که می‌شه بارها و بارها تماشا کرد.

2024-06-06