تنها در خانه
زمان کریسمس است و خانواده مککالیستر (McCallister) خود را برای سفر به پاریس آماده میکنند. اما کوچکترین عضو خانواده، کوین (Kevin با بازی Macaulay Culkin)، با برادر بزرگترش باز (Buzz با بازی Devin Ratray) دعوا میکند و به اتاقش در طبقه سوم فرستاده میشود. صبح روز بعد، در حالی که بقیه اعضای خانواده برای رسیدن به فرودگاه عجله دارند، کوین را کاملاً فراموش میکنند و او در خانه تنها میماند. تنها ماندن در خانه برای کوین لذتبخش است؛ او برای خودش پیتزا میگیرد، روی تخت پدر و مادرش بالا و پایین میپرد و خانه را به هم میریزد. اما بعد، کوین متوجه میشود که دو دزد به نامهای هری (Harry با بازی Joe Pesci) و مارو (Marv با بازی Daniel Stern) قصد دارند در شب کریسمس از خانهاش سرقت کنند. کوین به سرعت دست به کار میشود و با تلههای دستساز خانهاش را مجهز میکند تا جلوی دزدها را بگیرد و آنها را به سزای اعمالشان برساند.
سال انتشار: 1990 کارگردان: Chris Columbus ژانر: Comedy، Family نویسندگان: John Hughes امتیاز: 7.7نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه واقعاً وقت بذاری و بخوای منطقی بهش فکر کنی، فیلم زیاد با عقل جور در نمیاد، اما تا وقتی که سخت نگیری، «تنها در خانه» (Home Alone) حسابی بهت خوش میگذرونه. هیچ شخصیت دوستداشتنیای توی فیلم نیست و راستش رو بخواید لحن فیلم یکم تند و تیزه، اما گاهی اوقات برای اینکه توی تعطیلات کریسمس ذهنت رو آزاد کنی، دقیقاً به همین نیاز داری.
_نمره نهایی: ★★★ - خوشم اومد. شخصاً پیشنهاد میکنم یه بار ببینیدش._
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
عاشق این فیلمم. وقتی اکران شد ۸ سالم بود. یادمه چقدر به کوین حسودی میکردم، چون دلم میخواست منم اونجوری توی خونه تنها باشم و هر کاری دلم میخواد بکنم.
2023-05-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
۳۰ سال طول کشید تا بالاخره نشستم و این فیلم رو دیدم و واقعاً خوشحالم که این کار رو کردم. من معمولاً از فیلمهای کودکانه بدم میاد و تریلرهای اون زمان هم همیشه من رو از دیدن این فیلم منصرف میکرد؛ اما مکالی کالکین (Macaulay Culkin) توی این داستانِ پسربچهای که خانوادهاش اشتباهی شب کریسمس تو خونه جاش میذارن، واقعاً دلنشین بازی میکنه. اونا با هواپیما رفتن پاریس و کوین رو تنها گذاشتن تا با دو تا دزد ناشی (با بازی Joe Pesci و Daniel Stern) روبرو بشه. کوین که اولش یکم ترسیده بود، خیلی زود راه میافته و از هر وسیلهای (و حتی حیوون خونگی) که توی خونه بزرگشون پیدا میشه استفاده میکنه تا نقشههای دزدها رو نقش بر آب کنه.
کل فیلم روی دوش این بچهست و اونم خیلی خوب از پسش برمیاد. صحنههای کمدی و بزنبکوب فیلم جوری طراحی شدن که فقط لبخند به لبت بیارن، نه اینکه واقعاً کسی آسیب ببینه؛ هرچند اگه تو واقعیت سرت با مشعل آتیش بگیره یا یه اتوی داغ بخوره تو صورتت، قطعاً آسیبش خیلی جدیتر از چیزیه که اینجا میبینیم. اما خب قشنگیاش به همینه، چون هدفش فقط سرگرمیه؛ یه داستان مدرن به سبک لورل و هاردی با پایانی که از قبل معلومه. البته فیلم یه لایه جدیتر هم داره و به موضوع تنهایی میپردازه؛ نه فقط برای «کوین»، بلکه برای همسایه پیرش «مارلی» (با بازی Roberts Blossom). اون صحنه توی هواپیما هم که مادرش، کاترین اوهارا (Catherine O'Hara)، یهو یادش میاد که فقط بستن در پارکینگ رو فراموش نکرده، خیلی عالیه! موسیقی متن فوقالعاده و موندگار استاد جان ویلیامز (John Williams) هم که دیگه تیر خلاص رو میزنه و همه چیز رو عالی تموم میکنه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
ما این فیلم رو بیشتر از ۲۰ سال پیش دیده بودیم، اما اخیراً به چند دلیل دوباره از کتابخونه امانت گرفتیم تا ببینیمش. اول اینکه خب یه فیلم مناسبتی برای تعطیلاته و ما داشتیم یه سری فیلم اینجوری میدیدیم. دوم اینکه یکی از دوستامون حیوون خونگیاش رو از دست داده بود و به یه فیلم خندهدار نیاز داشت تا برای چند ساعت ذهنش رو آروم کنه. این فیلم دقیقاً همون چیزی بود که میخواستیم. چند تا صحنه داره که قشنگ از ته دل میخندی و بقیه بخشها هم بامزهست. تیم بازیگری هم خوبه. کاترین اوهارا (Catherine O'Hara) در نقش مادر خیلی باورپذیره و من هم از وقتی دانیل استرن (Daniel Stern) رو توی فیلم City Slickers دیدم که نمیفهمید دستگاه ویدیو چطوری کار میکنه، ازش خوشم میاد. اگه شما هم مثل دوست ما روحیه لطیفی دارید و براتون سخته که بین خشونت کارتونی و واقعیت فرق بذارید، شاید مجبور بشید چند بار چشماتون رو ببندید. این فیلم جزو لیست همیشگی ما برای تعطیلات قرار نمیگیره، اما خوشحالم که امسال دوباره دیدیمش.
2023-12-23