پلیس مهد کودک
پس از تلاشهای بیثمر فراوان، کارآگاه کهنهکار اداره پلیس لسآنجلس، جان کیمبل (John Kimble)، آخرین شانس خود را دارد تا کالن کریسپ (Cullen Crisp)، قاچاقچی فراری مواد مخدر را برای همیشه پشت میلههای زندان بیندازد؛ کسی که سعی دارد ردی از پسر و همسر سابقش که با میلیونها دلار فرار کردهاند، پیدا کند. این افسر تنومند به امید یافتن سرنخ، خود را در یک مدرسه ابتدایی شلوغ در آستوریا، اورگان میبیند که در آنجا به عنوان معلم جایگزین مهدکودک ظاهر شده است. با این حال، جان برای حفظ پوشش خود، باید یک کلاس پر سر و صدا از رقبای پنجساله و ترسناک را کنترل کند. آیا کیمبل میتواند به آنها نشان دهد که رئیس کیست؟
سال انتشار: 1990 کارگردان: Ivan Reitman ژانر: Action، Comedy، Crime نویسندگان: Murray Salem، Herschel Weingrod، Timothy Harris امتیاز: 6.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
جان کیمبل (آرنولد شوارتزنگر) پلیسیه که مأمور شده یه قاتل به اسم کریسپ رو برای همیشه بندازه زندان. برای این کار، کیمبل باید پسر و زن سابق کریسپ رو پیدا کنه. تنها چیزی که میدونه اسم یه شهر کوچیک توی اورگانه و اینکه اون پسر در سن مهدکودکه. کیمبل به عنوان معلم مهدکودک وارد عملیات مخفیانه میشه. با اینکه اون یه پلیس سرسخته، در کمال تعجب میبینه که از آموزش دادن به بچهها لذت میبره. اون همچنین به یکی دیگه از معلمها به اسم جویس (پنلوپه آن میلر) علاقهمند میشه؛ یه مادر مجرد که پسرش توی کلاس کیمبله. و از شانس خوبش، میفهمه که جویس همون زن سابق کریسپه! چه جالب! اما کیمبل باید سریع عمل کنه چون کریسپ برای بردن پسرش تو راهه. در کل، «پلیس کودکستان» فیلم سرگرمکنندهایه. شوارتزنگر به طور طبیعی کنار بچهها غیرطبیعی به نظر میرسه، اما این به نفع فیلم تموم شده. کیمبل باید هم جلوی کلاسش دستوپاچلفتی باشه. کلی صحنه خندهدار بین کیمبلِ جدی و بچهها وجود داره؛ مورد علاقه من واکنشش به اون بچهایه که وسواس مرگ داشت. عالی بود. همونقدر که آرنولد کنار بچهها ناشیه، کنار پارتنرش یعنی میلر دقیقاً برعکسه. شیمی خیلی خوبی بین این دو نفر هست که روی پرده کاملاً مشخصه. دوست داشتم این دو تا رو توی فیلمهای بیشتری کنار هم ببینم. یکی دیگه از نقاط مثبت فیلم، پاملا رید در نقش همکار کیمبله. رید همیشه خوبه و اینجا هم بازی قرص و محکمی ارائه داده. با چند تا صحنه اکشن خوب در انتهای فیلم، «پلیس کودکستان» به یه تجربه دلنشین تبدیل میشه. البته دو تا انتقاد دارم. اول اینکه فیلم خیلی طولانیه. فکر میکنم اگه ۱۰ تا ۱۵ دقیقه از زمانش کم میشد، فیلم منسجمتری میشد. مثلاً صحنههای کتی موریارتی رو حذف میکردن؛ چون هیچ ارزشی به محصول نهایی اضافه نمیکنه. دوم اینکه کریسپِ شرور و مادرش اصلاً تهدیدآمیز نیستن و بیشتر شبیه شوخیان. اگه این دو نفر ترسناکتر بازی میکردن، تقابل نهایی خیلی بهتر میشد. با این حال، فیلم در کل اثر خوبیه.
2017-12-16
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بین «پلیس کودکستان» و «Predator»، نصف تیکهکلامهای معروف آرنولد رو یاد میگیرید. این به این معنی نیست که پلیس کودکستان یه زباله خندهداره. در واقع، این یه داستان فوقالعاده گرم و صمیمی درباره خانوادههای از هم پاشیده و نحوه ارتباط برقرار کردن با بچههاست. در ضمن، تماشای تعامل آرنولد با بچهها واقعاً خندهداره. این یکی از فیلمهای محبوب منه که حداقل هر دو سال یک بار میبینمش. از تیتراژ ابتدایی خندهدارش گرفته تا پایان غافلگیرکننده و خشنش رو دوست دارم. این فیلم برای پسرها عالیه که بخندن و تیکهکلامهای آرنولد رو تکرار کنن، و برای دخترها هم عالیه که برای بامزه بودن بچهها غش و ضعف برن.
2019-03-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این سختترین مأموریتش تا به حال بوده! «پلیس کودکستان» به کارگردانی ایوان رایتمن (Ivan Reitman) و با بازی آرنولد شوارتزنگر در نقش جان کیمبل ساخته شده؛ کارآگاه سرسختی که برای دستگیری یه قاچاقچی به اسم کالن کریسپ، به عنوان معلم مهدکودک وارد عملیات مخفیانه میشه. اما کیمبل که هیچ تجربه معلمی نداره، میبینه که سر و کله زدن با بچهها اصلاً کار راحتی نیست. تازه به یه معلم دیگه هم علاقهمند میشه که اوضاع رو پیچیدهتر میکنه. این کمدی اکشن سبک، دقیقاً بین فیلمهای «یادآوری کامل» و «ترمیناتور ۲» در کارنامه آرنولد قرار گرفته. آرنولد با دستمزد ۱۲ میلیون دلاریش، از بازی در نقش کمدی لذت میبره. مثل فیلم «دوقلوها» محصول ۱۹۸۸، اینجا هم آرنولد ابایی نداره که خودش رو سوژه خنده کنه. با چنین سوژه عجیبی، لازم بود که حس کمدی فیلم درست دربیاد، که آرنولد به خوبی از پسش براومده. تقابل اون با بچهها خیلی سرگرمکننده و گاهی حتی لطیفه. نویسندهها در لابلای این فضای شاد، مسائل جدی رو هم گنجوندن که آرنولد با وجود نداشتن سابقه بازیگری درام، به خوبی از پسشون برمیآد. داستان فیلم هیچ غافلگیری خاصی نداره و فکر نمیکنم کسی هم از چنین فیلمی انتظار غافلگیری داشته باشه. با این حال، یه سرگرمی سالم و خوبه که کل خانواده میتونن ازش لذت ببرن. با حضور خوب بازیگرهای مکمل و البته ارتش بچههای پرانرژی، آرنولد یک بار دیگه ثابت کرد که خودش رو خیلی جدی نمیگیره و هالیوود، چه بخواد چه نخواد، با وجود او جای بهتریه. نمره: ۶.۵ از ۱۰
2020-02-17
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
به طرز عجیبی قدیمی و از مد افتادهست. قبول، آرنولد یه جورایی بامزهست و بچهها هم خیلی نازن، اما خشونت مداوم، لحن حرف زدن، معتادها و نشونه گرفتن اسلحه به سمت بچههای کوچیک توی این دوره زمونه (یا هر دورهای) واقعاً جالب نیست. من قطعاً این فیلم رو برای بچهها پیشنهاد نمیکنم.
2023-06-09