Luther the Geek

Luther the Geek

لوترِ گیک یا همان «عجیب‌الخلقه» در کودکی می‌بیند که گروهی از مردها یک گیک (مردی که سر مرغ را گاز می‌گیرد و خونش را می‌خورد) را تحریک به اجرا می‌کنند. در هیاهوی به پا شده، لوتر لبش را گاز می‌گیرد و از مزه خون خوشش می‌آید. سی سال جلوتر می‌رویم و هیئت عفو مشروط در حال بررسی آزادی لوتر است. به نظر می‌رسد این پسر پررو در این مدت مشغول کشتن آدم‌ها بوده است. یک عضو کارآموز و ساده‌لوح هیئت عفو با لیبرال‌ها همراه می‌شود و به این ترتیب لوتر آزاد می‌شود، با این تفاوت که حالا یک جفت دندان فلزی سفارشی‌سازی‌شده دارد. لوتر سپس دست به کار می‌شود و «سر خیلی از آدم‌های بی‌دفاع را گاز می‌گیرد» تا اینکه به پایان پرجوش و خروش فیلم می‌رسیم. این فیلم بیشتر به خاطر دیالوگ‌های کمش شناخته شده است، بخش‌های زیادی بدون هیچ صدایی می‌گذرند. بیشتر صداهای فیلم را قد قد کردن دیوانه‌وار لوتر مثل مرغ تشکیل می‌دهد. فیلم حول محور یک مزرعه و مادر و دختری که آنجا زندگی می‌کنند می‌چرخد. دیگر شخصیت‌های اصلی شامل دوست‌پسر احمق دختر و یک مامور قانون محلی ناکارآمد می‌شوند.

سال انتشار: 1989 کارگردان: Carlton J. Albright ژانر: Comedy، Horror نویسندگان: Carlton J. Albright امتیاز: 5.2

راهنمای والدین Luther the Geek

نقدها و نظرات

Wuchak (منتقد)

امتیاز: 6

**_یک «مرغ‌نما»ی مرگبار در یک مزرعه در غرب میانه آزاد است_** یک گیک آشفته با علاقه شدید به کشتن با دندان مصنوعی فلزی‌اش، به شکلی ناخردمندانه مشروط آزاد می‌شود و وقت را تلف نمی‌کند تا به کارهای بیمارگونه‌اش برگردد و مردم را در یک مزرعه دورافتاده در ایالت ایلینوی ترساند. «لوتر گیک» (۱۹۸۹) یک فیلم اسلشر کم‌بودجه در مایه های فیلم «دروغ خونین» (Blood Harvest - ۱۹۸۷) است، منتها با ارزش‌های تولیدی بهتر، از آنجا که فیلمبرداری آن طی پنج هفته انجام شد، در حالی که «دروغ خونین» شگفت‌انگيزه در یک بازه زمانی ۲۴ ساعته فیلمبرداری شده بود. هر دو فیلم بازیگران محدودی در حدود پنج نفر دارند و داستانشان تک‌بعدی است و روی یک قاتل در مزرعه‌ای دورافتاده در غرب میانه تمرکز دارد. جون روث (Joan Roth) در نقش مادر منصف مزرعه، هیلاری، بازی می‌کند و استیسی هایدوک (Stacy Haiduk) نیز به عنوان دخترش بت حضور دارد. دومی صحنه‌های برهنه کوتاهی دارد که نسبتاً در چارچوب معقولی هستند (فقط جهت اطلاع). من ایتونیا سالچک را از فیلم «دروغ خونین» بیشتر ترجیح می‌دهم، اما استیسی در اینجا به اندازه کافی تاثیرگذار است. برخی نقدها از این فیلم به عنوان یک کمدی نام می‌برند، اما این طور نیست. آن‌ها احتمالاً فکر کرده‌اند که آنتاگونیست تهوع‌آور مرغ‌مانند فیلم سرگرم‌کننده است، اما این موضوع آن را به یک کمدی تبدیل نمی‌کند. این یک فیلم ترسناک جدی با بودجه کم است که در آن ادوارد تری (Edward Terry) در نقش دیوانه قدقدکن کاملاً متقاعدکننده ظاهر شده است. درست مانند «دروغ خونین»، این یک اثر اسلشر متعلق به دهه ۸۰ است که به شکلی هنرمندانه با بودجه‌ای ناچیز ساخته شده است. با این حال، اگر حوصله بخش‌های کندی را که فضای ترسناک و پرتعلیقی ایجاد می‌کنند ندارید -مثل سکانس کمد لباس در فیلم «هالووین» (۱۹۷۸)- اصلاً به سراغش نروید. فیلم ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه است و در تامپیکو و استرلینگ، ایلینوی، هر دو در گوشه شمال غربی ایالت، فیلمبرداری شده است. صحنه هیئت عفو مشروط ظاهراً در نیویورک فیلمبرداری شده است. نمره: B-

2023-02-21