تنگه وحشت
«مکس کیدی» (Max Cady) که به دلیل حمله وحشیانه به یک دختر جوان زندانی شده، زمان خود را در زندان هوشمندانه سپری میکند؛ او با مطالعه ادبیات و پرورش اندام خود به حد کمال، برای انتقامی خشونتآمیز از وکیل مدافعی که باعث حبس او شده، برنامهریزی میکند. پس از گذراندن دوران محکومیت چهارده سالهاش، کیدی از زندان آزاد شده و تاخت و تاز وحشیانه خود را آغاز میکند.
سال انتشار: 1991 کارگردان: Martin Scorsese ژانر: Crime، Thriller نویسندگان: John D. MacDonald، James R. Webb، Wesley Strick امتیاز: 7.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
با مکس کیدی آشنا بشید، فوقالعادهترین نقش منفی که دنیرو تا حالا بازی کرده؛ اونم فقط به این دلیل که تونست به خوبی نقش یک تبهکار با شخصیت پیچیده رو بازی کنه؛ کسی که در عین خونسردی، خشونت و بیرحمی مطلق، اونقدر باهوش و کاریزماتیک هست که بتونه «دانیل بودن» (Juliette Lewis) رو با تظاهر به معلم تئاتر بودن، به دام بندازه. «تنگه وحشتِ» مارتین اسکورسیزی داستان متجاوز وحشیای رو روایت میکنه که سالها صبر کرده تا بتونه انتقامش رو از وکیلش، «سام بودن» (Nick Nolte) بگیره، چون معتقد بود بودن میتونسته خیلی بهتر ازش دفاع کنه. فیلم با المانهای تعلیقآمیز و اتفاقات شوکهکننده، خیلی خوب روایت شده. این فیلم یکی از اون نمونههاییه که بازسازیش از جهاتی از نسخه اصلی سال ۱۹۶۲ با بازی رابرت میچام و گریگوری پک بهتر از آب دراومده. البته با توجه به پیشرفت تکنولوژی و بودجه بیشتر در زمان ساخت بازسازی، این موضوع قابل درکه. رابرت دنیرو در نقش مکس کیدیِ ترسناک عالی ظاهر شد. اون با مطالعه قانون در زندان، نقشه دقیقی برای انتقام کشیده بود تا بتونه نقاط ضعفی پیدا کنه که در نهایت قانون نتونه بهش دست بزنه. گاهی آدم از فداکاری بازیگرها برای یک نقش تعجب میکنه؛ رابرت دنیرو ۵۰۰۰ دلار به یک دندانپزشک داد تا دندونهاش رو برای نقش مکس کیدی خراب و زشت کنه و بلافاصله بعد از فیلمبرداری ۲۰۰۰۰ دلار داد تا درستشون کنه. دنیرو شاید در نقش کیدی خیرهکننده بوده باشه، اما نباید فراموش کنیم که پک و میچام هم چقدر در نسخه اصلی فوقالعاده بودن.
2012-06-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یک فیلم واقعاً عالی و مدرکی بر اینکه بازسازیهایی وجود دارن که به خاطر کیفیت و اجرای خوبشون واقعاً ارزش دیدن دارن.** تازه فیلم رو دیدم و دوباره خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم. حقیقت اینه که بعضی بازسازیها موفق میشن خودشون رو ثابت کنن، نه فقط به خاطر کیفیتی که نشون میدن، بلکه به خاطر اینکه توجه مردم رو به فیلمهای قدیمیتر جلب میکنن. برای خود من، دیدن بعضی بازسازیها باعث شد بفهمم فیلمهای قدیمیتری هم وجود دارن و برم سراغشون. این فیلم داستان نسخه سال ۱۹۶۲ رو بدون تغییرات بزرگ حفظ کرده: داستان وکیلی که خودش و خانوادهاش توسط یک زندانی سابق کینهتوز که او رو مسئول سالها حبسش میدونه، تعقیب و تهدید میشن. البته تفاوتهایی هم هست؛ این فیلم این مزیت رو داره که یک داستان ساده سیاه و سفید (مرد بد در مقابل مرد خیلی خوب) تحویل ما نمیده. «بودنِ» وکیل، مردیه با گذشتهای پر از اشتباه که همیشه در کارش یا نقش پدر و همسر بودنش عالی نبوده و ما میبینیم که چطور باید با عواقب کارهای گذشتهاش روبرو بشه. تم جنسی هم که در نسخه اصلی به خاطر محدودیتهای اون زمان خیلی کمرنگ بود، اینجا پررنگتر شده و مکس کیدی رو به یک منحرف جنسی تمامعیار تبدیل کرده. علاوه بر اینها، بازی رابرت دنیرو تمام توجهات رو به خودش جلب میکنه؛ یک بازی قدرتمند، متقاعدکننده و واقعاً تهدیدآمیز. فیلم فقط برای لذت بردن از بازی دنیرو هم که شده ارزش دیدن داره. نیک نولتی هم در نقش وکیل سام بودن که ناامیدانه سعی در محافظت از خانوادهاش داره، خوب عمل کرده. جسیکا لنگ و جولیت لوئیس در نقش همسر و دختر وکیل، شخصیتهای مبهم و گاهی ناخوشایندی دارن؛ لنگ باز هم از پس نقش برمیاد اما لوئیس شخصیتش رو به یک نوجوان سبکسر تبدیل کرده که کیدی رو بیشتر یک وسوسه جنسی میبینه تا یک خطر جدی برای خانوادهاش. همچنین باید به حضور افتخاری گریگوری پک، رابرت میچام و مارتین بالسام اشاره کرد که بازیگران اصلی نسخه قدیمی بودن. در واقع این آخرین فیلم زندگی گریگوری پک بود. اسکورسیزی این فیلم رو ساخت تا بتونه استودیو رو راضی کنه روی فیلم دیگهای که دوست داشت سرمایهگذاری کنن. به هر حال، فیلم پر از نکات مثبته؛ فیلمبرداری و موسیقی متن (که همون موسیقی نسخه قدیمیه) عالی هستن. صحنههای مربوط به قایق مسکونی هم خیلی خوب کار شده.
2022-07-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«کیدی» (Robert De Niro) بعد از ۱۸ سال حبس به جرم تجاوز آزاد میشه. اون با سیگار برگ و ماشین اسپرت قرمزش دم در خونه وکیل سابقش «بودن» (Nick Nolte) ظاهر میشه و شروع میکنه به ترسوندن اون و خانوادهاش. چرا؟ چون معلوم میشه وکیل در زمان دادگاه مدرکی رو مخفی کرده بوده که میتونسته در صحت ادعاهای قربانی شک ایجاد کنه؛ و حالا کیدی به فکر انتقامه. من نسخه ۱۹۶۲ رو خیلی دوست داشتم (رابرت میچام اونجا عالیه) برای همین همیشه نسبت به این بازسازی بدبین بودم. راستش به پای اون نسخه نمیرسه، که بخشی از اون به خاطر رنگی بودن و انتخاب بازیگرهای ضعیفی مثل نیک نولتی و جسیکا لنگ هست. اما دنیرو در نقش این شخصیت فریبکار و واقعاً نفرتانگیز میدرخشه و اسکورسیزی هم اجازه میده تنش و حس درماندگی و خطر به خوبی در فیلم رشد کنه. جولیت لوئیس هم در نقش دختر نوجوان و سادهلوحی که هدف کیدی قرار میگیره، بازی خوبی ارائه داده. سکانس فینال فیلم در قایق و زیر بارون هم از بهترینهای سینماست. در کل به عنوان یک بازسازی، اصلاً بد نیست.
2023-05-15