A Murder of Quality

A Murder of Quality

برگرفته از رمان جان لو کاره، جرج اسمایلی به کمک همکار اطلاعاتی سابق خود، آلسا بریملی، می‌شتابد تا درباره نامه مرموزی از همسر معاون مدرسه کارن - یک مدرسه پسرانه - تحقیق کند. وقتی اسمایلی برای تحقیق به کارن می‌رود، متوجه می‌شود که همسر معاون مدرسه به طرز فجیعی به قتل رسیده و شوهرش یکی از مظنونان است. اسمایلی شروع به کنکاش در لایه‌های جامعه بسته کارن می‌کند و به زودی می‌فهمد که اوضاع آن‌طور که به نظر می‌رسد نیست. جوامع مخفی، آزار جنسی، و پسری مرموز به نام تیموتی پرکینز که یا مظنون است، یا شاهد، و یا قربانی.

سال انتشار: 1991 کارگردان: Gavin Millar ژانر: Mystery نویسندگان: John le Carré امتیاز: 6.3

راهنمای والدین A Murder of Quality

نقدها و نظرات

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 6

پیرمرد بیچاره «جرج اسمایلی» (با بازی دنهولم الیوت) به نظر می‌رسد هیچ‌وقت توسط جان لو کاره به حال خود رها نمی‌شود تا از بازنشستگی‌اش لذت ببرد! این بار دوستش «میس بریملی» (گلندا جکسون) است که بعد از کشته شدن زنی در یک روستای کوچک، او را درگیر یک معما می‌کند. او درست قبل از مرگش، نامه‌ای به مجله مسیحی که توسط دوست اسمایلی اداره می‌شود نوشته و ادعا کرده بود که قاتل خود را می‌شناسد. اسمایلی که کنجکاو شده (یا بهتر است بگوییم ترغیب شده)، به راه می‌افتد تا با کمک بازرس پلیس محلی «ریگبی» (مت اسکرفیلد) ببیند چه چیزی دستگیرش می‌شود. اتفاقاً روزهای جوانی جاسوسی او در کنار برادر مدیر مدرسه پسرانه محلی یعنی «فیلدینگ» (جوس آکلند) گذشته و خیلی زود متوجه می‌شویم که همه‌چیز در این مدرسه آن‌طور که به نظر می‌رسد - یا باید باشد - نیست؛ جایی که رابطه بین این مدیر و «پرکینز» (کریستین بیل) جوان و مرموز تا حدی مبهم است. در واقع به نظر می‌رسد این جامعه پر از راز و تعصب برای پنهان کردن است - و حتی مردگان هم درگیر ماجرا هستند! الیوت نقش را محکم نگه می‌دارد، هرچند خیلی فوق‌العاده نیست، اما آکلند در نقش مدیر معیوب مدرسه که تمایلاتی دارد که هنوز هم خیلی ناپسند شمرده می‌شوند، عملکرد بهتری دارد و بازیگران مکمل چیزی را ارائه می‌دهند که خیلی مرا به یاد اقتباس‌های تلویزیونی رمان‌های «آدام دالگلیش» اثر پی.دی. جيمز می‌اندازد، با توجه فراوان به جزئیات ظاهری درام. با این حال، همه‌چیز کمی کند است، و این اقتباس فاقد هرگونه حس شرارت یا تاریکی است و پایان‌بندی در واقع کل ماجرا را خراب می‌کند. با این حال، دیدن الیوت در نقش اصلی تنوع خوبی است و طرفداران این ژانر احتمالاً متوجه خواهند شد که فیلم نود دقیقه را بدون دردسر خاصی جلو می‌برد.

2024-11-17