سکوت برهها
کلاریس استارلینگ (Clarice Starling) با بازی جودی فاستر (Jodie Foster)، کارآموز افبیآی، سخت در تلاش است تا در حرفهاش پیشرفت کند و در عین حال سعی دارد ریشههای خود در ویرجینیای غربی را پنهان کند؛ چرا که میترسد در صورت فاش شدن، او را فردی عقبمانده یا از طبقه پایین جامعه بدانند. او پس از فارغالتحصیلی، آرزو دارد در واحد علوم رفتاری آژانس تحت رهبری جک کرافورد (Jack Crawford) با بازی اسکات گلن (Scott Glenn) فعالیت کند. در حالی که او هنوز کارآموز است، کرافورد از او میخواهد تا از دکتر هانیبال لکتر (Dr. Hannibal Lecter) با بازی سر آنتونی هاپکینز (Sir Anthony Hopkins) بازجویی کند؛ روانپزشکی که به دلیل قتلهای زنجیرهای و خوردن قربانیانش، هشت سال است در انفرادی تحت شدیدترین تدابیر امنیتی زندانی شده است. کلاریس متوجه میشود که هدف از این مأموریت، نفوذ به ذهن لکتر برای حل پرونده قتلهای زنجیرهای دیگری است؛ قاتلی که رسانهها او را «بوفالو بیل» (Buffalo Bill) با بازی تد لواین (Ted Levine) نامیدهاند. او تاکنون پنج زن جوان را در شرق آمریکا به قتل رسانده که همگی کمی اضافهوزن داشتهاند، در آبهای طبیعی غرق شدهاند و بخشهای بزرگی از پوست بدنشان کنده شده است. کلاریس همچنین پی میبرد که کرافورد او را به عنوان یک زن انتخاب کرده تا شاید بتواند واکنشهای احساسی لکتر را برانگیزد. پس از اولین ملاقات، او میفهمد که همهچیز با لکتر یک بازی روانی خواهد بود و او باید پیامهای رمزآلود لکتر را رمزگشایی کند. کلاریس باید تصمیم بگیرد که تا چه حد حاضر است در این بازی پیش برود، چرا که لکتر در ازای اطلاعات، از او میخواهد که سفره دلش را برای او باز کند. با پیدا شدن ششمین قربانی و به دست آمدن یک مدرک کلیدی، پرونده وارد مرحله حساسی میشود. قربانی احتمالی هفتم، کاترین مارتین (Catherine Martin) با بازی بروک اسمیت (Brooke Smith)، دختر سناتور روث مارتین (Ruth Martin) است که باعث میشود فشارها برای پیدا کردن او دوچندان شود. در این میان، دکتر فردریک چیلتون (Dr. Frederick Chilton) با بازی آنتونی هیلد (Anthony Heald)، رئیس زندان، فردی فرصتطلب است که سعی دارد با دخالت در پرونده، برای خودش اعتباری کسب کند.
سال انتشار: 1991 کارگردان: Jonathan Demme ژانر: Crime، Drama، Horror نویسندگان: Thomas Harris، Ted Tally امتیاز: 8.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
برخلاف خیلی از بینندهها، من اولین بار «سکوت برهها» (The Silence of the Lambs) رو وقتی پنج سالم بود دیدم. واسه همین، این فیلم یکی از محبوبترینهای دوران بچگی منه. شاید بعضیها بگن بچگی عجیبی داشتم، مخصوصاً تو این دوره زمونه که مردم از فیلمهای رده سنی R مثل طاعون فرار میکنن. این واقعیت که من فیلم Something Wild (که جاناتان دمی پنج سال قبل از سکوت برهها ساخته بود) و نسخه اصلی Alien رو هم تو همون سن دیدم، نشون میده که خانوادهام با دیدن هر چیزی غیر از فیلمهای مثبت ۱۸ مشکلی نداشتن. احتمالاً دلیلش این بود که منم مثل قهرمان فیلم، «زود نمیترسیدم» و خیلی از فیلمهای به اصطلاح ترسناک، از جمله همین یکی، هیچوقت منو نترسوندن، بلکه هیجانزدهام کردن. البته دیدن «نجات سرباز رایان» (Saving Private Ryan) چند ماه قبلش هم احتمالاً دلم رو قرص کرده بود. خب، بگذریم از بچگی پرماجرای من. حالا بعد از این همه سال، «سکوت برهها» چطور به نظر میاد؟ به نظر من، این فیلم هنوز هم به اندازه همون بار اولی که تو پنج سالگی دیدمش، عالیه.
اگه احیاناً هنوز داستان رو نمیدونید، جودی فاستر (Jodie Foster) نقش کلاریس استارلینگ رو بازی میکنه؛ یه مامور تازهکار افبیآی با مدرک روانشناسی که وسط دوران آموزشی، توسط رئیسش جک کرافورد (Scott Glenn) برای حل پرونده قتلهای زنجیرهای مردی به اسم «بوفالو بیل» (Ted Levine) فراخوانده میشه. بوفالو بیل پوست قربانیانش رو که همگی زن هستن، میکنه. کرافورد بهش میگه بره تو زندان با دکتر هانیبال لکتر (Anthony Hopkins) ملقب به «آدمخوار» مصاحبه کنه، به این امید که شاید اون جوابی داشته باشه. لکتر اولش اونو از سر وا میکنه، اما بعد از دزدیده شدن کاترین مارتین (Brooke Smith)، دختر سناتور، لکتر قبول میکنه در ازای گرفتن اطلاعات شخصی از زندگی کلاریس، درباره بوفالو بیل بهش اطلاعات بده.
اگه قرار باشه بهترین برنده اسکار بهترین فیلم تاریخ رو انتخاب کنم، احتمالاً اون فیلم «سکوت برهها»ست. بازیگری، نویسندگی و کارگردانی، همگی در بالاترین سطح هستن. جودی فاستر واقعاً مستحق اون اسکاری بود که گرفت. اون نقش کلاریس رو جوری بازی میکنه که هم کمی ترسیده و هم در عین حال قویه؛ اصلاً مثل اون شخصیت ترسویی که جولیان مور (Julianne Moore) بعدها تو فیلم «هانیبال» بازی کرد یا اون شخصیتی که تو رمان توماس هریس به آدمخواری رو میاره نیست. به نظر من، کلاریسِ فیلم «هانیبال» توهین به تمام اون چیزیه که این کلاریس نمادشه. آنتونی هاپکینز هم مثل فاستر، اسکار گرفت و واقعاً حقش بود. اون لکتر رو جوری بازی میکنه که هم نابغه است و هم دیوانه، و اونو به یکی از جذابترین شرورهای تاریخ سینما تبدیل میکنه. تد لواین هم در نقش «بوفالو بیل» عالیه و کاری میکنه که واقعاً ازش متنفر بشید.
فیلمنامه تد تالی (Ted Tally) که از رمان توماس هریس اقتباس شده، به جای تمرکز روی خشونت و خونریزی، روی شخصیتها تمرکز میکنه و این یکی از نقاط قوت فیلمه. جاناتان دمی (Jonathan Demme) هم با کارگردانی دقیقش، فیلمی ساخته که تا آخرین لحظه آدم رو روی صندلی میخکوب میکنه، اونم بدون اینکه به خونریزی بیش از حد تکیه کنه. در کل، من این فیلم رو به شدت پیشنهاد میکنم و به نظرم هر کسی باید حداقل یک بار اونو ببینه. «سکوت برهها» بعد از گذشت ۲۵ سال هنوز هم یه شاهکاره.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این از اون فیلمهاییه که سالها نقد کردنش رو عقب انداختم، چون واقعاً نمیدونم درباره فیلمی تا این حد کلاسیک چی باید بگم. پس خیلی کوتاه میگم: حتی اگه خط اصلی داستان یکی از بهترین تریلرهای جنایی تاریخ سینما نبود، همون لحظات حضور هانیبال لکتر به تنهایی کافی بود تا «سکوت برهها» (Silence of the Lambs) به یه فیلم بزرگ تبدیل بشه، مخصوصاً اون سکانسهای ممفیس.
نمره نهایی: ۴ ستاره - به شدت جذاب. یکی از محبوبترینهای شخصی من.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه جورایی منو یاد فیلم The Rocky Horror Picture Show میندازه، چون فرانک و جیم هم زنپوشهایی هستن که آدم میکشن.
2020-11-18
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
به عنوان طرفدار این ژانر، وقتی میبینم فیلمی توسط مخاطب عام و منتقدها به یک اندازه تحویل گرفته میشه، حس خوبی بهم دست میده. سال ۱۹۹۲ که «سکوت برهها» (Silence of the Lambs) همه جایزههای اصلی اسکار (بهترین فیلم، کارگردان، بازیگر مرد و زن) رو درو کرد، دقیقاً همین حس رو داشتم. و واقعاً هم حقش بود. بازآفرینی فوقالعاده جاناتان دمی (Jonathan Demme) از کتاب کلاسیک توماس هریس، بازی خیرهکننده آنتونی هاپکینز در نقش هانیبال لکتر که اونو به یه نماد فرهنگی تبدیل کرد و بازی سرد و معصومانه جودی فاستر در نقش کلاریس، همگی عالی بودن. تیر آخر هم اون موسیقی متن فراموشنشدنیه. بعضی فیلمها با موسیقیشون به یه سطح دیگه میرن. یه کلاسیک بینظیر.
2020-11-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یک کلاسیک مطلق!** من قبل از دیدن این شاهکار تریلر/ترسناک از جاناتان دمی (Jonathan Demme)، کتابش رو خونده بودم. فیلم در سطوح مختلفی عالی عمل میکنه و گاهی اوقات در نمایش نیروهای قانون و جنایتکاران منحرفی که دنبالشون هستن، خیلی واقعگرایانه به نظر میرسه. بازیهای آنتونی هاپکینز، جودی فاستر، اسکات گلن و تد لواین فوقالعاده است. حس میکنم کارگردان تحت تأثیر فیلم «روانی» (Psycho) آلفرد هیچکاک بوده، مخصوصاً در نمایش بازی موش و گربه مرگبار و تمهای کلی فیلم؛ ترس و میل جنسی، بیزاری از بدن انسان، سرکوب احساسات، تنفر از ابتذال و زنستیزی و غیره. تو این دوره زمونه که فیلمهای کارتونی مارول هیچ ارتباطی با تجربه انسانی یا واقعیت ندارن، این فیلم کلاسیک به خاطر احترامی که سازندگانش برای اثر قائل بودن، همیشه ماندگار میمونه. این فیلم قطعاً در لیست محبوبترینهای همیشگی منه.
2022-08-06
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این یک اقتباس سینمایی درخشان از کتاب توماس هریس با تیمی از بازیگرانه که بهتر از این نمیشد انتخابشون کرد. آنتونی هاپکینز نقش «هانیبال لکتر» رو بازی میکنه، یک آدمکش بافرهنگ که عادت داره مدارک جرم رو بخوره! جودی فاستر هم نقش مامور تازهکار افبیآی رو داره که فرستاده شده تا از لکتر برای پیدا کردن قاتلی با روش مشابه کمک بگیره. ترسی که هاپکینز در این نقش منتقل میکنه، لرزه به تن آدم میندازه. فاستر هم تغییر شخصیت از یک مامور جوان و ترسیده به یک کارآگاه سرسخت رو با مهارتی تحسینبرانگیز نشون میده. بردن ۵ جایزه اسکار و جوایز بفتا بیدلیل نبوده!
2023-08-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«سکوت برهها» (The Silence of the Lambs) از اون فیلمهایی نیست که فقط بگیم خوبه، بلکه یه اثر نمادینه. از همون لحظه شروع، یه تنش آزاردهنده ایجاد میکنه که تا آخر ولتون نمیکنه. داستان جوری چیده شده که شما رو وارد یه بازی روانی موش و گربه میکنه. تاریک، عمیق و پر از معناست؛ از اون فیلمهایی که تا مدتها بعد از تموم شدنش تو فکرتون میمونه. این فیلمی نیست که همینجوری آخر هفته برای سرگرمی ببینید، بلکه یه تجربه سینماییه که تمرکز کامل میطلبه.
کارگردانی جاناتان دمی (Jonathan Demme) بسیار دقیق و تیزبینانه است و هیچ لحظه هدر رفتهای نداره. هر سکانس با هدف خاصی ساخته شده و تعلیق رو به شکلی ظریف اما به شدت موثر بالا میبره. فیلمبرداری هم نقش مهمی داره؛ استفاده از نماهای نزدیک (close-up) باعث میشه فیلم حس شخصی و کلاستروفوبیک (ترس از فضای بسته) داشته باشه. بازیگری هم که دیگه فیلم رو به یه اثر افسانهای تبدیل کرده. جودی فاستر هم آسیبپذیری و هم اراده شخصیتش رو عالی نشون میده، اما این آنتونی هاپکینزه که با خلق یکی از ترسناکترین و در عین حال مسحورکنندهترین شخصیتهای تاریخ سینما، صحنه رو مال خودش میکنه. حضور اون جلوی دوربین مغناطیسیه و ثابت میکنه که گاهی ترسناکترین چیز، داد و فریاد یا خشونت نیست، بلکه آرامش، حسابگری و هوشه.
فیلمنامه بینقصه و دیالوگها اصلاً شعاری نیستن. هر مکالمهای وزن خودش رو داره. موسیقی و طراحی صدا هم به بهترین شکل اتمسفر رو میسازن. سکوت در این فیلم به اندازه صدا موثره و لحظات رو پرتنشتر میکنه. «سکوت برهها» فقط یه فیلم پیشنهادی نیست، بلکه یه شاهکاره.