علاءالدین
علاءالدین (Aladdin) پسر خیابانگرد و فقیری است که وقتش را با دزدیدن غذا از بازار شهر آگرابا (Agrabah) میگذراند. ماجراجوییهای او زمانی آغاز میشود که با دختر جوانی آشنا میشود که از قضا پرنسس جاسمین (Jasmine) است؛ کسی که توسط پدر عجیب و غریبش مجبور به ازدواج شده است. شانس علاءالدین ناگهان تغییر میکند، وقتی که یک چراغ جادویی را از «غار عجایب» به دست میآورد. چیزی که او ناخواسته به دست آورده، یک غول چراغ جادوی شوخطبع است که تنها آرزویش رسیدن به آزادی است. اما آنها نمیدانند که جعفر (Jafar)، مشاور خبیث سلطان، نقشههای خودش را برای علاءالدین و چراغ دارد.
سال انتشار: 1992 کارگردان: Ron Clements, John Musker ژانر: Animation، Adventure، Comedy نویسندگان: Ron Clements، John Musker، Ted Elliott امتیاز: 8.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه از خوندن نقدهای بدون اسپویل من لذت میبرید، لطفاً وبلاگم رو دنبال کنید :) علاءالدین یکی از محبوبترین آثار کلاسیک دیزنیه و برای خیلی از طرفدارها، بیرقیبترین فیلمشونه. «شیرشاه» همیشه جایگاه خاص خودش رو تو قلب من داره، اما این داستان که در آگرابا میگذره رو هم دهها بار تماشا کردم. حالا که بازسازی ۲۰۱۹ در آستانه اکرانه، دیشب دوباره نشستم و دیدمش و باز هم عاشقش شدم. راستش یادم رفته بود چقدر خندهدار و سرگرمکننده است! با اینکه تقریباً ۳۰ سال از انتشارش میگذره، هنوز هم فوقالعاده جذاب مونده. انیمیشن هنوز هم خیرهکننده و روونه، اما این قطعات موسیقی و صداپیشگی بازیگرهاست که این فیلم رو به یکی از بهترینهای دیزنی تبدیل کرده.
همونطور که میدونید، Robin Williams (رابین ویلیامز) در نقشی میدرخشد که در کارنامه درخشانش کاملاً متمایزه؛ بهترین اجرای دوران کاریاش برای یک شخصیت انیمیشنی. «غول چراغ» یکی از منعطفترین شخصیتهای دیزنیه و ویلیامز بالهای خلاقیت و تخیلش رو باز میکنه و یک صداپیشگی پدیدهوار از این موجود آبی خندهدار ارائه میده. از تقلید صداهای بینقصش گرفته تا تغییر لحنهای ساده اما به شدت دشوار، او تمام توانش رو گذاشته. غول چراغ هر بار که فیلم بهش نیاز داره ظاهر میشه؛ یعنی درست وقتی که سرعت فیلم داره افت میکنه و نیاز به چیزی داره که دوباره هیجان رو برگردونه و داستان رو جلو ببره. او میتونست صرفاً یک ابزار داستانی باشه، اما خوشبختانه نویسندهها بهش شخصیت منحصربهفردی با انگیزههای خودش دادن، که باعث میشه نه تنها باهاش بخندیم، بلکه واقعاً نگران سرنوشتش باشیم.
ویژگی اصلی دیگه این فیلم، نویسندگیاش هست. دیالوگها واقعگرایانه و ملموس به نظر میرسن و به جز سکانسهای موزیکال (که خودشون هدفمند هستن)، صحنههای توضیحیِ خستهکننده وجود نداره. علاءالدین و جاسمین زندگیهای کاملاً متفاوتی داشتن و هر دو آرزوی تغییر دارن. هر کدوم تجربه زندگی و ماجراجوییهای اون یکی رو میخواد، که باعث خلق لحظات فوقالعادهای بین این دو شخصیت میشه. هنوز هم دلم میخواست رابطهشون زمان بیشتری برای شکلگیری داشت (چیزی که امیدوارم در بازسازی انجام بشه)، و همینطور انگیزههای جعفر. سال ۱۹۹۲ هست و این یک انیمیشنه، اما کلیشه ویلن (شرور) که فقط چون «آدم بدیه» قدرت میخواد، هیچوقت خیلی خوب جواب نداده. با این حال، صدای تهدیدآمیز و تاریک John Freeman (جان فریمن) این شخصیت رو باورپذیر کرده.
علاوه بر این قهرمانها، «ابو» و «ایگو» دو منبع کمدی هستن که همیشه عالی عمل میکنن. از نظر موسیقی هم نمیشه تاثیر فرهنگی آهنگهای علاءالدین رو انکار کرد. از «شبهای عربی» گرفته تا «دنیایی کاملاً جدید»، هر آهنگ پر از اشعار غنی، ریتم عالی و لحنی زیباست. این آهنگها نه تنها شخصیتها رو توسعه میدن و داستان رو جلو میبرن، بلکه کمک میکنن ریتم تند داستان هرگز نشکنه.
بعد از ۳۰ سال، کیفیت انیمیشن هنوز هم چشمگیره و پسزمینهها و محیطهای بصری فوقالعادهای داره. دهه ۹۰ دیزنی یک گنجینه واقعی در تاریخ سینماست: دیو و دلبر، داستان اسباببازی، شیرشاه، پوکاهانتس، مولان، تارزان، علاءالدین و چند الماس (نتراشیده) دیگه. همه اینها قطعاً بازسازی لایواکشن خواهند داشت و من از همهشون استقبال میکنم. دست از بایکوت کردن چیزی که فقط به نسلهای جدید کمک میکنه تا عاشق همون شخصیتهایی بشن که ما شدیم، بردارید. لایواکشن نیومده که به خاطرات کودکی ما توهین کنه یا کپیهای ارزانقیمت بسازه! این فیلمها برای جایگزینی نسخههای اصلی نیستن، بلکه برای ادای احترام به اونها با ارائه نگاهی مدرن به داستانهایی هستن که روی ما تاثیر عمیق گذاشتن. آیا قراره از منبع اصلی بهتر باشن؟ یا بدتر؟ تا زمانی که جوهره اصلی و ویژگیهایی که باعث شد عاشق این شخصیتها بشیم رو حفظ کنن، واقعاً مهم نیست. و لطفاً بحث «اینها رو فقط برای پول میسازن» رو تموم کنید. این حرف رو میشه درباره تکتک فیلمهای تاریخ سینما زد. متأسفانه سرگرمی یک بیزنس هست، همیشه بوده و خواهد بود. بگذریم.
در مجموع، علاءالدین یک داستان زیبای عاشقانه است درباره اینکه چطور دو آدم کاملاً متفاوت با سبک زندگیهای مختلف، میتونن به خاطر اون چیزی که واقعاً هستن عاشق هم بشن. رابین ویلیامز یک الماس کاملاً صیقلخورده است و صحنههای او به تنهایی فیلم رو به شدت بالا میبره. یکی از تاثیرگذارترین کلاسیکهای دیزنی، پر از آهنگهای ماندگار، شخصیتهای خوشنویس و انیمیشن خیرهکننده که تا به امروز هم عالی باقی مونده. علیرغم برخی ایرادات جزئی در مورد جعفر و رابطه قهرمانها، علاءالدین بدون شک یک گوهر گرانبهاست که همچنان مورد علاقه نسلهای جدید در سراسر جهان خواهد بود. امتیاز: A
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
قطعاً یکی از بهترین انیمیشنهای استودیو دیزنی در دوران اوجش در دهه ۹۰ هست. هنوز هم اون حس و حال بیش از حد احساسی که تو همه فیلمهای دیزنی رو اعصابمه رو داره، اما شخصیتپردازی «غول چراغ» (رابین ویلیامز) و «جعفر» خبیث (جاناتان فریمن) عالیه، بقیه صداپیشهها هم (که به جای ستارههای معروف، از استعدادهای صدا استفاده شده) کارشون حرف نداره. فیلمنامه تند و تیز و خوشنویسه و برای همه سنین جذابه. آهنگها ریتم خوبی دارن و سرگرمکننده هستن و اصلاً مثل انیمیشنهای جدیدتر، پر از داد و فریاد نیستن. در کل، یک برداشت بسیار لذتبخش از داستانهای هزار و یک شب هست.
2023-01-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک اثر کلاسیکه. من با تماشای مدام علاءالدین بزرگ شدم. هنوز هم فیلم فوقالعادهای هست.
2023-04-16
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
با علاءالدین برای یک سفر جادویی و مسحورکننده با فرش پرنده آماده بشید که شبیهاش رو هیچجا ندیدید. این انیمیشن در تمام زمینهها عالی عمل میکنه و تجربهای رو رقم میزنه که از اول تا آخر شما رو جادو میکنه. علاءالدین، پسر خیابونی که تشنه پذیرفته شدنه، سفری رو برای خودشناسی و ماجراجویی شروع میکنه. رابطهاش با میمون شیطونش «ابو»، به شخصیتش عمق میده. سکانس «غار عجایب» یک شاهکار بصریه که تمهای خودباوری، اراده و دزدی رو به تصویر میکشه. شخصیت جاسمین هم فوقالعاده است؛ پرنسس جوانی که فراتر از مقام سلطنتیاش، به دنبال هویت و هدف میگرده. او مظهر قدرت و اراده است و با شخصیت منحصربهفردش، کلیشههای سنتی پرنسسها رو به چالش میکشه. تنوع شخصیتها، از فرش پرنده و ایگو گرفته تا غول و جعفر و سلطان، به داستان غنا میبخشه. یکی از ماندگارترین لحظات فیلم هم آهنگ «دنیایی کاملاً جدید» هست که اوج جادوی داستانگویی دیزنی رو نشون میده. در نهایت، علاءالدین با داستانگویی استثنایی و شخصیتهای زندهاش، برای هر کسی که دنبال یک تجربه سینمایی جادویی و هیجانانگیزه، یک انتخاب واجبه.
2024-09-03