Prom Night IV: Deliver Us from Evil
این فیلم با ادامه دادن سنت سری شب جشن فارغ‌التحصیلی، از دبیرستان همیلتون در شب جشن سال ۱۹۵۷ آغاز می‌شود. وقتی زوجی جوان در صندلی عقب ماشین مشغول گذراندن لحظاتی عاشقانه هستند، پدر جوناس (کشیشی که عاشق و معشوق را سلاخی کرده و می‌سوزاند) خلوت آن‌ها را برهم می‌زند. سی سال بعد، جوناس از زیرزمین کلیسا، جایی که کشیش‌های ارشد او را پنهانی زندانی کرده و به او دارو می‌دادند، فرار می‌کند. از قضا دوباره شب جشن فارغ‌التحصیلی است و چهار دانش‌آموز متأسفانه مخفیگاه جوناس را به عنوان مکان خلوت خود انتخاب کرده‌اند.
سال انتشار: 1991 کارگردان: Clay Borris ژانر: Horror، Thriller نویسندگان: Richard Beattie امتیاز: 4.1راهنمای والدین Prom Night IV: Deliver Us from Evil
نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
***چهار تا نوجوان میرن به یه کلبه تو جنگل برای پارتی (جدیداً اصلاً جالب نیست!)***
فیلم «Prom Night IV: Deliver Us from Evil» که اوایل سال ۱۹۹۲ اکران شد، یه اسلشر درباره یه کشیش روانیه که استیگماتا (جراحات مقدس) روی بدنش ظاهر میشه و علاقه خاصی به کشتن نوجوان‌های گناهکار داره! اون سال ۱۹۹۱ از بازداشت کلیسا فرار میکنه و برمی‌گرده به حوزه‌ای که حالا تبدیل به یه خانه ییلاقی شده. تنها مشکل اینه که دو تا زوج نوجوان تصمیم گرفتن جشن فارغ‌التحصیلیشون رو اونجا بگیرن.
تنها قسمت‌های این سری که به هم ربط دارن قسمت‌های ۲ و ۳ هستند که هر دو به روح خبیث ماری لو مالونی مربوط میشن. قسمت اول یه قاتل با ماسک داشت و این یکی یه کشیش دیوونه. به هر حال هر چهار فیلم (بدون در نظر گرفتن نسخه ۲۰۰۸) به هم وصلن چون همه‌شون از جشن فارغ‌التحصیلی سال ۱۹۵۷ دبیرستان همیلتون شروع میشن.
نیم ساعت اول فیلم روی کلیسای محلی و مشکلاتی که با این کشیش روانی دارن تمرکز میکنه؛ کشیشی که توی زیرزمین ترسناک کلیسا زندانیش کرده بودن. به نظرم این بخش یکم خسته‌کننده بود ولی در عین حال یه تنوع خوب به حساب میومد. خوشم اومد که این قسمت دوباره به لحن واقع‌گرایانه‌تر قسمت اول برگشته بود.
قصه زمانی جالب میشه که دو تا دختر، یعنی میگن و لورا (با بازی نیکول د بوئر خوش‌تیپ و جوی تانر بلوند) آماده میشن تا یواشکی برن به خانه ییلاقی دورافتاده والدین یکی از دوست‌پسرهاشون. همونطور که می‌بینید، داستان دور فرمول تکراری و کلاسیک ترسناک «کلبه‌ای در جنگل» می‌چرخه. خبر خوب اینه که این «کلبه» قبلاً صومعه بوده، برای همین لوکیشن جذاب‌تری برای هیجان‌های بعدی محسوب میشه.
البته داستان چند تا باگ هم داره؛ مثلاً کشیش توی ۳۳ سال اصلاً پیر نشده! حتی اگه تسخیر شده باشه، این نباید جلوی روند پیری بدنش رو بگیره. حدس میزنم بودجه گریم نداشتن که پیرش کنن، برا همین گفتن «بیخیال بابا، یه فیلم اسلشره دیگه!». مشکل دوم یه تماس تلفنی مشکوکه که از کلیشه‌های این ژانره و میگن خیلی ریلکس جواب میده، با اینکه کلاً نباید اونجا باشن! دوست‌پسرش هم که مالکشونه اصلاً اعتراض نمیکنه.
زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۲ دقیقه‌ست و تو تورنتو فیلمبرداری شده.
نمره: B-/C+
tmdb17996075 (منتقد)
**ای کاش یکی منو از این فیلم خواب‌آور نجات می‌داد!**
انتظار زیادی ازش نداشتم، اما باز هم تونست یکم ناامیدم کنه. فیلم‌های اسلشر به ساده بودن و سرگرم‌کننده بودن با کشتارهای خشن معروفن، که «Prom Night IV» رسماً توی ارائه این چیزها شکست می‌خوره.
توی این فیلم، دو تا زوج نوجوان تصمیم می‌گیرن بیخیال جشن فارغ‌التحصیلی بشن و برن به یه خانه بزرگ و دورافتاده که مال یکی از پسراست. اونجا گیر یه کشیش سابق و دیوونه به اسم «پدر جوناس» میفتن که تازه بعد از ۳۰ سال فرار کرده.
بزرگترین مشکلم با این فیلم اینه که خیلی طول می‌کشه تا کشت و کشتار شروع بشه و این برای یه فیلم اسلشر یه اشتباه بزرگه. ۱۰ دقیقه اول، کشیش جوناس رو می‌بینیم؛ خدایی شخصیت جالبیه، با اون نگاه‌های نافذ و رفتار فوق‌العاده وحشیانه‌ش. بعد شخصیت‌های جوان وارد میشن که مشخصه قراره توسط قاتل شکار بشن. نیم ساعت بعدی رو فقط می‌بینیم که میرن تو خانه و بعد تازه بعد از ۵۰ دقیقه میفهمن یکی داره زاغ‌سیاه‌شونو می‌چوبه! ۵۰ دقیقه برای شروع کشتار خیلی زیاده!
از نظر من این فیلم حتی اونقدرا هم سرگرم‌کننده نیست. فیلمای اسلشر می‌تونن احمقانه باشن اما قتل‌عام باید زود شروع بشه. تنها نکته پتانسیل‌دار فیلم هم اصلاً باز نشد؛ یه جا پدر جوناس زیر لب میگه «بهش دست نزن، اونجا نه، اون خیلی بچه است...» که رسماً نشون میده خودش تو کودکی مورد آزار قرار گرفته. همینطور تلویحاً نشون داده میشه همجنس‌گرا بوده چون قبل از حمله دو تا مرد رو می‌بوسه. مشخصه کشیش با خودش درگیر بوده، اما حیف که فقط در حد اشاره باقی موند.
بعداً یه شخصیت دیگه میگه اون کلاً تسخیر شده بوده! پس آخرش معلوم نمیشه بخاطر ترومای کودکی دیوونه شده بوده یا تسخیر؟ شایدم هر دو؟ فک کنم نویسنده‌ها خودشونم زحمت فکر کردن بهش رو ندادن.
جالبه که پدر جوناس تو طول ۳۰ سال دقیقاً همون شکلی مونده! اگه فرض کنیم تسخیر شده، شاید بشه پیری‌ش رو توجیه کرد (یا اینکه از اکسیر جوانی استفاده میکنه!).
با اینکه به نظرم کند بود، ولی «Prom Night IV» فاجعه کامل هم نیست. کیفیت ساختش بد نیست و از نظر داستانی استانداردهای اسلشر رو داره. بازیگری‌ها هم خوبه؛ نیکول د بوئر و جوی تانر دوست‌داشتنی هستن. تعداد کشته‌ها شاید برای اسلشر کم باشه و قتل‌ها ساده باشن، اما وجود دارن. در نهایت، از اون فیلماییه که تو ذهن نمی‌مونه ولی بی‌انصافیه اگه بگم «غیرقابل دیدنه».