The Chill Factor
گروهی از اسنوموبیل‌سواران روی یک دریاچه به دام می‌افتند و در اردوگاهی متروکه پناه می‌گیرند. چیزی که آن‌ها نمی‌دانند این است که این اردوگاه زمانی توسط یک فرقه شیطان‌پرستی برای آیین‌هایشان استفاده می‌شده و هنوز تسخیرشده توسط شیاطینی است که شروع به کشتن اعضای گروه می‌کنند.
سال انتشار: 1993 کارگردان: Christopher Webster ژانر: Horror نویسندگان: Julian Weaver امتیاز: 4.1راهنمای والدین The Chill Factor
نقدها و نظرات
griggs79 (منتقد)
بدون شک این شاهکار و نگین فیلم‌هایی بود که توی «شاکتوبر ۲۰۲۴» دیدم؛ یه کلاس درس واقعی در ترکیب بدترین فیلم‌نامه، بازیگری و کارگردانی ممکن! تصور کنید چقدر ذوق‌زده شدم وقتی توی وب‌سایت BFI اتفاقی این گوهر نایاب رو پیدا کردم، جایی که نوشته شده بود ترکیبی از «جن‌گیر» و «المپیک زمستانی»ـه و قول یه ترکیب هیجان‌انگیز از تسخیر شیطانی و کشت‌و‌کشتار در برف رو می‌داد. اما به جاش با یه ملغمه فوق‌العاده خسته‌کننده و عاری از خلاقیت روبرو شدم که بزرگ‌ترین ترسش بازیگری‌هاش بود! برفی هم که نشان داده می‌شد انگار از بازی بازیگرا گرم‌تر بود. کریستوفر وبستر که این فیلم رو کارگردانی کرده و تهیه‌کننده «برپاشدگان جهنم» (Hellraiser) هم بوده، حتماً خیلی به این اثرش افتخار می‌کنه!
2024-10-15Wuchak (منتقد)
**_کلبه‌ای در جنگل‌های برفی شمال شرقی ویسکانسین_**
شش اسنوموبیل‌سوار چاره‌ای ندارند جز اینکه در یک اردوگاه تابستانی قدیمی و تعطیل‌شده پناه بگیرند. اما کنجکاوی کار دست انسان می‌دهد و ممکن است آن‌ها زنده از آنجا بیرون نیایند. فیلم «عامل سرما» (The Chill Factor) در زمستان ۱۹۸۹ فیلم‌برداری شد، اما تا سال ۱۹۹۳ روی ویدیو عرضه نشد. این فیلم با نام‌های «تسخیرشده توسط شیطان» (در آمریکا) و «برف شیطانی» (در کانادا) هم منتشر شده است. بازیگران طبق انتظار ناشناخته هستند، اما کارشان را بد انجام نمی‌دهند. در این میان، موسیقی متن (که بیش از حد بلند است) باکیفیت است اما خیلی به فیلم نمی‌خورد؛ با این حال کم‌کم به دل می‌نشیند و بخشی از جذابیت مستقل فیلم می‌شود.
دان لوری (Dawn Laurrie) بلوند در میان بازیگران زن در نقش جینی می‌درخشد و کانی اسنایدر (Connie Snyder) مو مشکی در نقش کارن هم ارزش یادآوری دارد، همین‌طور ایو مونتگومری (Eve Montgomery) در نقش لیسا، که یک دختر سیاهپوست است. زیبایی آن‌ها به شکلی محترمانه روی دوربین ثبت شده است. سوا از آن‌ها، بهترین بخش فیلم فضای دورافتاده دریاچه‌های بزرگ در اوج زمستان است. سکانس‌های اسنوموبیل‌سواری یادآور فیلم «یک نقشه ساده» است که هشت سال بعد ساخته شد. سکانس میخانه در پرده اول عالی است (اگر بازیگری‌های نه‌چندان خوب را ندید بگیریم) و شامل یک آدم احمق مست می‌شود که باید با او مواجه شد و ادبش کرد. نیمه دوم فیلم به مرور ترسناک‌تر می‌شود. صداپیشگی و راوی داستان که همان «دختر پایانی» است، به خوبی داستان را به هم پیوند می‌دهد و مشخصاً تحت تاثیر روایت کاپیتان ویلارد در «اینک آخرالزمان» قرار دارد (حداقل در چند بخش).
اگر برای تماشای فیلم نیاز به بودجه‌های بلاک‌بستری دارید، پیشنهاد می‌کنم سمتش نروید؛ اما اگر از فیلم‌های مستقلِ خوب ساخته‌شده با بودجه کم لذت می‌برید، این فیلم انتظارتان را برآورده می‌کند. زمان فیلم ۱ ساعت و ۲۶ دقیقه است و در ایگل ریور در شمال شرقی ویسکانسین و شوگر کمپ در همان نزدیکی (۱۱ میلی جنوب غربی آنجا) فیلم‌برداری شده است. مرز شبه‌جزیره علیا در میشیگان هم تنها نیم ساعت با آنجا فاصله دارد.
نمره: B