Franz Kafka's It's a Wonderful Life

CinemaSerf (منتقد)

خبری از جیمی استوارت (Jimmy Stewart) اینجا نیست، اما این تقریباً تنها چیزیه که توی این تصویرسازی از دغدغه‌ها و کلنجارهای فرانتس کافکا (با بازی ریچارد ای. گرانت) موقع خشکی ذهنش دیده نمیشه. شخصیت «سامسا»ی اون صبح از خواب بیدار شده و تبدیل شده به یه... موز غول‌پیکر؟ خب شاید این یکم زیادی فرویدی باشه! چطوره یه کانگورو باشه؟ مسئله اینه که تمرکزش مدام به هم می‌خوره. یه یارویی (با بازی کن استات) اون وسط دنبال حیوون خونگی کوچیکش می‌گرده. اون پایین هم «دوشیزه سیسلی» (با بازی الین کالینز) با خانواده‌ای که انگار مستقیم از دل فیلم‌های اینگمار برگمان بیرون اومدن، مهمونی گرفته؛ تازه «فراو بونوفسکی» (با بازی فیلیس لوگان) هم داره چیزی رو بهش تعارف می‌کنه که دیوید لینچ همین اواخر استفاده ازش رو توی یکی از فیلم‌هاش تموم کرده بود. همه این حواس‌پرتی‌ها بهش یه سرنخ میدن، البته اگه بتونه یه قدم عقب بکشه و ذهنش رو آزاد کنه. گرانتِ پرانرژی و پر از احساس، توی نقش کافکا — یا همون «اف» برای دوستاش — تقریباً شبیه شخصیت‌های دیکنزی به نظر میاد که هر لحظه از این بن‌بست ذهنی کلافه‌تر و عصبی‌تر میشه؛ تماشای این کلافگی‌ها و این نمایش خنده‌دار واقعاً سرگرم‌کننده‌ست، با این تفاوت که این بار بازی جلوی روی شماست، نه پشت سرتون! شاید فیلم یکم زیادی طولانی باشه، اما تلاش کل گروه بازیگری خوب جواب داده و لبخند به لب آدم میاره؛ من که واقعاً ازش لذت بردم.