پارک ژوراسیک
پیشرفتهای عظیم در فناوری علمی به یک سرمایهدار بانفوذ این امکان را داده است تا جزیرهای مملو از دایناسورهای زنده ایجاد کند. John Hammond (جان هموند) از چهار نفر به همراه دو نوهاش دعوت میکند تا در Jurassic Park (پارک ژوراسیک) به او ملحق شوند. اما آیا همه چیز طبق برنامه پیش خواهد رفت؟ یکی از کارکنان پارک تلاش میکند تا جنینهای دایناسور را سرقت کند، سیستمهای امنیتی حیاتی از کار میافتند و حالا با پرسه زدن آزادانه دایناسورها در جزیره، مسابقهای برای بقا آغاز میشود.
سال انتشار: 1993 کارگردان: Steven Spielberg ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Michael Crichton، David Koepp امتیاز: 8.2نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه یه جوری این فیلم رو از دست دادید و تا حالا ندیدینش، همین الان برید تماشا کنید. وقتی یه پسر ۹ ساله بودم و داشتم میرفتم سینما، اصلاً آمادگی این همه ابهت و جذابیتی که قرار بود روی پرده ببینم رو نداشتم؛ این یکی از اون فیلمهایی بود که دوران کودکی من و البته عصر مدرن سینما رو تعریف کرد. با جلوههای ویژهای که تمام فیلمهای دایناسوری قبلی رو به کل از رده خارج کرد، داستانی جذاب و لحظات کمدی خاصی مثل دست آقای Arnold (آرنولد)، اون شب واقعاً به خاطرهای تبدیل شد که تا ابد یادم میمونه. فیلم اونقدر موفق بود که ۳ تا دنباله براش ساختن؛ دومی لذتبخش بود، سومی نه چندان. فیلم جدیدی هم که Chris Pratt (کریس پرت) توشه، قضاوتش رو به خودتون میسپارم ولی ارزش یه بار دیدن رو داره، مخصوصاً اگه میخواید خاطره بد قسمت سوم رو از ذهنتون پاک کنید. این فیلم تا هفتهها باعث شد کابوس ببینم، کابوسهایی واقعاً فوقالعاده.
2015-08-05
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
عاشقشم. همین الان، یعنی ۲۵ سال بعد، فیلمهایی اکران میشن که بودجهشون سه برابره (حتی فیلمهای جدید خودِ مجموعه ژوراسیک) ولی جلوههای ویژهشون حتی نمیتونه به گرد پای Jurassic Park (پارک ژوراسیک) برسه. اگه این **تنها** ویژگی مثبت فیلم هم بود، باز هم تماشاش رو به همه توصیه میکردم، اما اشتباه نکنید، این فیلم با جلوههای ویژه یا بدون اونها هم **عالیه** (ولی خداروشکر که داره). نمره نهایی: ★★★★ - بسیار جذاب. یکی از محبوبهای شخصی من.
2018-09-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«زندگی راهی پیدا میکنه... تا ما بتونیم از دایناسورها توی سینما لذت ببریم». John Hammond (جان هموند) میلیونر خرپول (با بازی Richard Attenborough) در آستانه افتتاح یک پارک تفریحی دایناسوریه. اون چند تا متخصص رو دعوت میکنه تا خیال سرمایهگذارهاش رو راحت کنه. در طول تور پیشنمایش، همه چیز به طرز وحشتناکی به هم میریزه. با اینکه «پارک ژوراسیک» برای اینکه یه فیلم بینقص باشه زیادی سادهست، اما در نوع خودش بهترین نمونه سینمای بلاکباستریه. Spielberg (اسپیلبرگ) از همون اول یقه آدم رو میگیره و فوراً میفهمید که قراره یه تجربه هیجانانگیز داشته باشید. داستان ساده اما موثره. Michael Crichton (مایکل کرایتون) نویسنده، تمام تلاشش رو کرده تا بخش شبیهسازی دایناسورها باورپذیر به نظر بیاد. وقتی توی پارک تفریحیتون گوشتخوارهای غولپیکر زنده دارید، سخت نیست که سناریویی بنویسید که قبل از اینکه بتونید بگید «تیرکس»، همه چیز توش داغون بشه. فیلم جواب میده چون خودش رو خیلی جدی نمیگیره. شخصیتها تا حدی پرداختنشده هستن اما هدف اصلیشون اینه که خوراک دایناسورها بشن. شخصیت Ian Malcolm (ایان مالکوم) با بازی Jeff Goldblum (جف گلدبلوم) فایده چندانی نداره اما بامزهست. دکتر Grant (گرنت) بداخلاق (با بازی Sam Neill) هم مکمل بینقصی برای اونه. آدم ناخودآگاه طرفدار این شخصیتها میشه. چیزی که فیلم رو متمایز میکنه، جلوههای ویژه انقلابی اونه. حتی تا به امروز، کاری که تیم ILM و Stan Winston (استن وینستون) انجام دادن خیرهکنندهست. با اینکه شاید رویکردی شبیه فیلم «آروارهها» بهتر جواب میداد (عاشق نمای پای تیرکس توی گل هستم)، اما دایناسورها خیلی واقعی به نظر میرسن. وجه مشترک دیگه این فیلم با «آروارهها»، موسیقی متن John Williams (جان ویلیامز) هست. با اینکه به اندازه آروارهها شوم و نمادین نیست، اما ویلیامز این بار سراغ حس شگفتی رفته. شاید این کارش به عنوان مشهورترین اثرش شناخته نشه، اما فوقالعادهست. وقتی متخصصها به جزیره سفر میکنن، موسیقی ویلیامز واقعاً حس حیرت رو به آدم منتقل میکنه. صحنهای که بازدیدکنندهها برای اولین بار دایناسورها رو میبینن، جادوی سینماست. با اکران مجدد به مناسبت ۲۵ سالگی، با اطمینان میشه گفت که کمتر پیش اومده توی سینما به اندازه تماشای «پارک ژوراسیک» بهمون خوش بگذره.
2018-11-23
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این از نظر من یه فیلم بینقصه. منظورم این نیست که واقعاً بینقصِ بینقصه، اما خیلی بهش نزدیکه. اول از همه، موسیقی متن فوقالعاده و نمادینه و واقعاً حس ابهت فیلم رو تقویت میکنه. شخصیتها خیلی سریع معرفی میشن اما در عین حال خیلی خوب هستن. همه بازیگرها اجراهای درخشانی دارن. Sam Neill (سم نیل)، Jeff Goldblum (جف گلدبلوم)، Laura Dern (لورا درن) و Richard Attenborough (ریچارد اتنبرو) بازیهای کلاسیکی ارائه دادن و حتی بازیگرهای مکمل مثل Wayne Knight (وین نایت)، Samuel L. Jackson (ساموئل ال. جکسون) و مخصوصاً Bob Peck (باب پک) در نقش Muldoon (مالدون) عالی بودن. چیزی که این بار موقع تماشا نظرم رو جلب کرد این بود که اکشن فیلم عملاً تا نیمه فیلم شروع نمیشه و از اونجا به بعد دیگه نفسگیر ادامه پیدا میکنه. فکر میکنم چون ریتم فیلم اینطوریه، به ما اجازه میده به شخصیتها وابسته بشیم و همین باعث میشه اکشن خیلی تاثیرگذارتر و پرتعلیقتر بشه. حتی اون یک ساعت اول که بیشترش دیالوگه، باز هم جذابه چون فیلمنامه خیلی دقیق نوشته شده؛ بحثهای جالبی درباره کنترلی که انسانها دارن توش مطرح میشه، فیلمبرداری خوبه و طنزی داره که توی دیالوگها طبیعی به نظر میرسه و با شخصیتها همخوانی داره. شوخیها هیچوقت توی موقعیتهای حساس زوری نیستن، مگر اینکه از شخصیتی مثل Ian Malcolm (ایان مالکوم) انتظار بره. و بعد نیمه دوم... خدای من، چقدر خوبه. این برای من یه فیلم اکشن نیست، یه تریلر پرتعلیق و دلهرهآوره. خبری از جنگیدن آدمها با دایناسورها یا انفجار ماشینها و هواپیماها نیست و از اکشن نسبتاً کم استفاده شده. از CGI هم به اندازه و فقط وقتی لازم بوده استفاده کردن. هم جلوههای میدانی و هم CGI هنوز هم عالی به نظر میرسن. Spielberg (اسپیلبرگ) واقعاً شخصیتهای فوقالعاده، صحنههای پرتنشی مثل فرار تیرانوزاروس و رپتورها در آشپزخانه و نماهای نمادینی خلق کرده. این فیلم به خاطر دایناسورهای باحالش فیلم محبوب دوران بچگی من بود و هنوز هم به خاطر شخصیتهای بینظیر و صحنههای پرتعلیقش، یکی از محبوبترینهای منه.
2020-06-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقدهای بیشتر در https://www.msbreviews.com/ خیلی از فیلمها با گذشت زمان خوب باقی میمونن، اما Jurassic Park (پارک ژوراسیک) محصول ۱۹۹۳ بدون شک بهتر از بقیه دوام آورده. از موسیقی متن ماندگارش گرفته تا انیماترونیکهایی که هنوز هم خیرهکننده هستن، بدون فراموش کردن شخصیتهای نمادینش؛ Steven Spielberg (استیون اسپیلبرگ) واقعاً فیلمساز بزرگیه. فیلم هنوز هم مثل همیشه پرتعلیق و هیجانانگیزه. نمره: +A
2022-06-06
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این یکی از معدود فیلمهایی هست که من بیشتر از دو بار دیدمش، پس مشخصه که دوسش دارم. آخرین باری که دیدمش به خاطر این بود که به نسخه ریمستر شدهاش برخوردم و تصمیم گرفتم بعد از سالها دوباره تماشاش کنم. من هیچوقت از اون بچههایی نبودم که تو بچگی عشق دایناسور باشن؛ بیشتر دنبال قهرمانهای کمیکبوکهای DC و سریالهاشون بودم. اما از وقتی در بزرگسالی شروع به دیدن این فیلمها کردم، از اینکه هیولاها و دایناسورها چقدر واقعی به نظر میرسن خوشم میاد. اولین باری که دیدمش عالی بود و پارک ژوراسیک هنوز هم به عنوان بهترین نمونه جلوههای ویژه تا اون زمان به نظر میرسه. اما در مورد پیرنگ و جزئیات داستان، باید بگم کاملاً معمولیه. مردی که از بچهها خوشش نمیاد وقتی خطر تهدیدشون میکنه میشه مراقبشون؛ یه مشاور کینهای که دست به سرقت شرکتی میزنه؛ یه نظریهپرداز آشوب که مدام تیکه میندازه و چند تا از پیشبینیهاش درست از آب درمیاد، هرچند هیچوقت توضیح داده نمیشه که اصلاً چرا اون رو برای ارزیابی پارک انتخاب کردن. و مثل مامورهای امنیتی توی قسمتهای قدیمی پیشتازان فضا (Star Trek)، چند تا شخصیت هم فقط برای کشته شدن طراحی شدن تا اون شخصیتهای اصلی که قراره برامون مهم باشن، همگی زنده بمونن. البته قصدم کوبیدن فیلم نیست، فقط میگم داستان یه چارچوب نسبتاً معمولیه برای نمایش گرافیک خیرهکننده دایناسورهای در حال حرکت. اما طنزش خوبه، Jeff Goldblum (جف گلدبلوم) عالیه (من حتی ازش توی تبلیغات Apartment.com هم خوشم میاد) و همه چیز خوب اجرا شده. فقط مسئله اینه که این فیلم هیچوقت توی لیست ۱۰ فیلم برتر من قرار نمیگیره و احتمالاً این آخرین باری بود که تماشاش کردم.
2022-07-23
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**در کل: قصهگویی بینظیری که نوستالژی و وحشت رو با هم ترکیب میکنه و یکی از خارقالعادهترین ماجراجوییهای تاریخ سینما رو رقم میزنه.** جلوههای ویژه انقلابی پارک ژوراسیک، جلوههای میدانی رو با تصاویر کامپیوتری پیشرفته ترکیب کرد و نتیجهاش موجوداتی شد که اونقدر واقعی بودن که حتی از خیلی از جلوههای ویژه امروزی هم بهترن. Spielberg (اسپیلبرگ) به دایناسورها جان بخشید و تخیل هر بچهای رو تسخیر کرد، در حالی که همزمان هیجان و ترس رو هم به مخاطب منتقل میکرد. این فیلم ترکیب زیبایی از فانتزی، ماجراجویی و وحشت علمی-تخیلیه. پارک ژوراسیک استاندارد جدیدی برای داستانگویی و جلوههای ویژه تعریف کرد که به فیلمسازها انگیزه داد بزرگتر رویاپردازی کنن و به تماشاگرها یاد داد منتظر دیدن چیزهای شگفتانگیز باشن.
2022-08-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم کلاسیک پارک ژوراسیک. داستان درباره یه پارک تفریحیه که دایناسورهاش بالاخره از کنترل خارج میشن و فرار میکنن. وقتی هم که مزه گوشت انسان زیر زبونشون بره، دیگه ولکن نیستن.
2023-07-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه فیلم معرکه درباره تیمی از باستانشناسها که برای ارزیابی یه پارک تفریحی متفاوت فرستاده میشن. فیلم از اول تا آخر پر از هیجانه و جلوههای ویژه واقعاً انقلابی داره. اما بازیگری یه بحث دیگهست. Sam Neill (سم نیل) و Laura Dern (لورا درن) و اون بچههای واقعاً رو اعصاب، حقشون بود که خورده بشن (ترجیحاً همون اوایل فیلم) و لهجه Richard Attenborough (ریچارد اتنبرو) هم که... والا خدا میدونه قراره مال کجا باشه. Bob Peck (باب پک) و Jeff Goldblum (جف گلدبلوم) نقششون رو خیلی بهتر ایفا کردن و دایناسورها هم که فقط میشه گفت باشکوه هستن. John Williams (جان ویلیامز) هم با موسیقی متنش کار خودش رو کرده؛ همه اینها دست به دست هم دادن تا اثری ساخته بشه که حتماً باید ببینید.
2023-08-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
Jurassic Park (پارک ژوراسیک) محصول ۱۹۹۳ یکی از اون فیلمهای نادریه که داستان، جذابیت بصری و احساس رو به شکلی بینقص با هم ترکیب میکنه. این فیلم به کارگردانی Steven Spielberg (استیون اسپیلبرگ)، یک نقطه عطف واقعی در تاریخ سینماست و صادقانه بگم، سخته بشه چیزی توش پیدا کرد که آدم رو تحت تاثیر قرار نده. از همون لحظات اول، تنش و شگفتی شما رو به درون خودش میکشه و فضا رو برای یه ماجراجویی هیجانانگیز آماده میکنه که تا آخر رهاتون نمیکنه. ریتم فیلم عالیه و لحظات پر از حیرت رو با صحنههای اکشن نفسگیر متعادل میکنه. هر سکانس با دقت تمام ساخته شده و توانایی استادانه اسپیلبرگ رو در ارزشمند کردن حتی لحظات آرام نشون میده. بازیها استثنایی هستن و هر بازیگر حسی از واقعگرایی و انسانیت به نقش خودش اضافه کرده. شما واقعاً باور میکنید که اینها آدمهای واقعی هستن که دارن به یه موقعیت غیرعادی واکنش نشون میدن و همین باعث میشه ارتباط برقرار کردن با داستان خیلی راحت باشه. جلوههای بصری که ترکیبی از انیماترونیک و CGI اولیه هستن، هنوز هم بعد از این همه سال عالی به نظر میرسن که نشوندهنده دقت و وسواس زیاد در تولید این فیلمه. موسیقی متن نمادین John Williams (جان ویلیامز) هم که جای خود داره؛ این موسیقی هر صحنه رو، چه پر از شگفتی باشه و چه پر از تعلیق، تقویت میکنه. از اون مدل موسیقیهایی که تا مدتها بعد از تموم شدن فیلم توی ذهن آدم میمونه. چیزی که پارک ژوراسیک رو جاودانه میکنه، قدرت اون در تسخیر تخیله. موضوع فقط هیجان یا جلوههای ویژه نیست، بلکه تمهایی هست که شما رو به فکر درباره نقش انسان در طبیعت و عواقب از بین بردن مرزها وامیداره. همه چیز، از فیلمبرداری گرفته تا طراحی صحنه، آدم رو غرق در خودش میکنه و به دنیایی میبره که هم زیباست و هم وحشتناک. بیدلیل نیست که این فیلم هنوز هم ستایش میشه؛ این فیلم به سادگی یکی از بهترین نمونههای فیلمسازی در تاریخ سینماست.
2025-01-19