A Dangerous Place

tenderlions2011 (منتقد)

چرا این فیلم انقدر کاملاً نادیده گرفته شده؟ «یک جای خطرناک» بدون شک یکی از خوش‌ساخت‌ترین و سرگرم‌کننده‌ترین فیلم‌های اکشن رزمی نوجوانانه درجه B است که در دهه ۹۰ منتشر شد. این فیلم مثل نسخه خشن‌تر «بچه کاراته‌کار» (The Karate Kid) عمل می‌کنه، فقط با تعقیب و گریزهای خفن ماشینی و بدون مونتاژهای خسته‌کننده و بی‌انتهای تمرینی. فیلم A Dangerous Place یک خط داستانی کلاسیک رزمی رو دوباره بازآفرینی می‌کنه: یکی از برادرها در یک مبارزه (معمولاً در مسابقات) کشته میشه و برادر دیگه مجبور میشه قبل از روبرو شدن با قاتل برادرش در رینگ، مهارت‌های مبارزه‌اش رو تقویت کنه. این فیلم به شکل آزادانه از این چارچوب استفاده می‌کنه، اما چند تا تغییر جالب هم توش ایجاد می‌کنه. توی این فیلم، گرگ در مبارزه با تیلور (با بازی کوری فلدمن / Corey Feldman)، رهبر باشگاه کاراته عقرب‌ها کشته میشه. برادر کوچک‌تر گرگ، ایتن (با بازی تی.جی. رابرتس / T.J. Roberts)، مشکوک به جنایته و برای فهمیدن حقیقت وارد باشگاه میشه. این اتفاق منجر به مسابقه نهایی و کلاسیک بین عقرب‌ها و باشگاه ایتن یعنی شیرها میشه. فیلم موفق میشه با انتقال اکشن به یک دبیرستان و تبدیل کردن عقرب‌ها به یک باند جنایتکار که دست به سرقت‌های سازمان‌یافته توسط مربی و سنسی‌شون می‌زنند، روح تازه‌ای به این فرمول نخ‌نما بده. پات موریتای بزرگ قطعاً این رو تأیید نمی‌کرد! فیلم A Dangerous Place توسط جری پی. جیکوبز کارگردانی شده که در دهه ۹۰ یک سری فیلم اکشن کم‌هزینه عالی ساخت. این آقا واقعاً می‌دونه چطور با جریان مداومی از سرقت‌ها، تعقیب و گریز ماشین‌ها و مبارزات کاراته تماشاگر رو سرگرم کنه. این فیلم از همون صحنه افتتاحیه (که توی اون باند بعد از پیاده شدن از ماشین مادر یکی از بچه‌ها دست به سرقت می‌زنند!) تا فینال خیره‌کننده، اصلاً افت نمی‌کنه. سکانس‌های مبارزه به‌ویژه با تدوین هوشمندانه و فیلم‌برداری جالب، بسیار خوب از آب دراومدن. خون زیادی وجود نداره اما اکشن برای فیلمی که مخاطبش نوجوانانه نسبتاً واقع‌گرایانه‌ست. اوه، و حواستون به روح گرگ هم باشه که به نظرم یک خلاقیت خیلی بامزه و جالب بود. علاوه بر سکانس‌های اکشن عالی، فیلم کادر بازیگران محبوب و خاطره‌انگیزی هم داره. ماکوی همیشه فوق‌العاده نقش سنسی خوب رو بازی می‌کنه، در حالی که مارشال آر. تیگ با بازی در نقش یک شخصیت شرور دیگه (سنسی/معلم انگلیسی خبیث باند) کلی صفا می‌کنه. کوری فلدمن احتمالاً بهترین نقش خودش در دهه ۹۰ رو در قالب تیلور ایفا کرده. شاید عجیب به نظر برسه، اما اون واقعاً به‌عنوان یک شرور کاراته‌کار باورپذیره و توی صحنه‌های مبارزه اصلاً مضحک به نظر نمیرسه. همین حرف رو میشه درباره تی.جی. رابرتس هم گفت که با وجود اینکه نصف جثه حریفانش رو داره، توی صحنه‌های مبارزه عالی عمل می‌کنه. فیلم A Dangerous Place ارزش پیدا کردن و دیدن رو داره. برخلاف چند تا از نقدهای اینجا، فکر نمی‌کنم به خوبی «بچه کاراته‌کار» باشه، اما قطعا فکر می‌کنم از خیلی از آشغال‌هایی که این روزها به اسم سرگرمی بی‌مغز تحویل مردم میدن، بسیار بهتره.