راهنمای والدین: Skeeter

بازی جی روبرسون ممکن است چند نفری را بترساند.

این فیلم اصلاً به اندازه فیلم همزادش یعنی «پشه» (Mosquito) خشونت‌آمیز نیست، اما خب اصلاً به خوبی آن هم نیست. بعید می‌دانم کسی از این فیلم بترسد. اگر چیزی هم باشد، اکثر مردم فقط از دیالوگ‌های عاشقانه و مسخره‌ای که برای دو شخصیت اصلی نوشته شده وحشت می‌کنند! این یک فیلم درباره حشرات قاتل است، نه یک قسمت از سریال Saved By The Bell.

زنی مدعی می‌شود برادرش نصف شب جیم زده تا ماری‌جوانا بکشد.

مردی خودش را خوراک پشه غول‌پیکر خانگی‌اش می‌کند. او دستش را داخل قفس می‌برد و پشه شروع به تغذیه از دستش می‌کند. خون زیادی از زخم جاری می‌شود.

مردی جای نیش یکی از پشه‌ها را نشان می‌دهد؛ قرمز و کبود و پر از چرک است. البته آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسد دلخراش نیست و خیلی کوتاه نشان داده می‌شود.

پشه‌ها به مردم حمله می‌کنند و مقدار کمی خون دیده می‌شود.

کمی صحنه‌های خونی وجود دارد، اما چیز خیلی بدی نیست.

یک بار استفاده از ناسزای F و حدود سه یا چهار بار استفاده از کلمه shit.

مردی دوست‌دخترش را در صندلی عقب ماشینش مخفی می‌کند به امید اینکه با او رابطه جنسی داشته باشد. آن‌ها رابطه کامل ندارند، اما عشق‌بازی می‌کنند.

زوجی رابطه جنسی دارند. برهنگی وجود ندارد، اما پر از بوسه‌های صحنه‌آهسته کلیشه‌ای است و موزیک جاز بی‌کیفیت در پس‌زمینه پخش می‌شود.