Clerks
دانته هیکس (Dante Hicks) روز خوبی را پشت سر نمیگذارد. او فروشنده یک سوپرمارکت کوچک است و در روز تعطیلش به او خبر میدهند که باید سر کار بیاید. دانته فکر میکند زندگی مجموعهای از پایانهای تلخ است و این روز هم ثابت میکند که فرقی با بقیه ندارد. او در روزنامه میخواند که نامزد سابقش، کیتلین، در حال ازدواج است. دوستدختر فعلیاش فاش میکند که تجربه جنسیاش کمی بیشتر از آن چیزی است که او فکر میکرد. دغدغههای اصلی او بازی هاکی است که عصر دارد و مراسم ختم یکی از دوستانش که فوت کرده. رفیقش رندال گریوز (Randal Graves) در ویدئوکلوپ کنار مغازه کار میکند و او هم به اندازه دانته از شغلش متنفر است.
سال انتشار: 1994 کارگردان: Kevin Smith ژانر: Comedy نویسندگان: Kevin Smith امتیاز: 7.7نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
در طول این سالها، من واقعاً از نوشتههای کمیکبوکی کوین اسمیت لذت بردم، اما این تنها فیلمی هست که تا الان دیدم خودش کارگردانی کرده. دوستهای فیلمباز من معمولاً کارهای اخیرش رو تحویل نمیگیرن، اما این یکی خیلی لذتبخش بود. من تاثیری که اون روی سینمای مستقل گذاشته رو دوست دارم. سال ۱۹۹۴ قطعاً سال مهمی برای سینمای مستقل بود، مخصوصاً با موفقیتهای بزرگی که استودیوهای مستقل با فیلمهای «فروشندهها» و «پالپ فیکشن» به دست آوردن.
امیدوارم اون به کارگردانی فیلمهایی که خودش مینویسه ادامه بده. حس میکنم میخواد افقهای دیدش رو گسترش بده اما دقیقاً نمیدونه چطور این کار رو بکنه که طرفدارهای زیادش رو از دست نده. من بهش اعتماد دارم و حس میکنم اگه قلبش رو پای کار بذاره، میتونه به جای یک فیلمساز خوب، به یک فیلمساز بزرگ تبدیل بشه. فکر میکنم برای رسیدن به این هدف، بهتره کمتر کمیکبوک بخونه و خیلی بیشتر فیلم ببینه، مخصوصاً آثار بزرگان هالیوود در عصر طلایی مثل آلفرد هیچکاک، هاوارد هاکس، رائول والش و جان فورد. خیلی هیجانانگیز میشه اگه ببینیم بعد از اینکه ایدههای خلاقانهاش دوباره شارژ شد، چه چیزی برای ارائه داره.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یک فیلم بیادبانه اما قابل درک.**
من تازه این فیلم رو دیدم و راستش انتظار یک کمدی متفاوت رو داشتم، با ساختاری پختهتر و مرسومتر که اینقدر روی دیالوگهای بیپایان تکیه نکنه. با این حال، این یک فیلم مستقله که خارج از چرخههای سنتی و استودیوهای بزرگ ساخته شده و بودجهاش هم محدوده. اگه همه اینها رو در نظر بگیریم، فکر میکنم بهتر بشه فیلم رو درک کرد.
داستان فیلم اساساً یک روز از زندگی دو کارمند رو روایت میکنه که از شغلشون متنفرن اما مثل هر آدم فانی دیگهای بهش نیاز دارن. اونها با هم کار میکنن و رفیق هستن، اما اون روز قرار نیست برای هیچکدومشون آسون بگذره. فیلم بر پایه شوخیهای خیلی رکیک و گاهی رفتارهای بیادبانه شخصیتها بنا شده. همچنین ارجاعات زیادی به فرهنگ عامه (Pop Culture) در طول فیلم وجود داره که من همیشه متوجهشون نمیشدم. این اون سبک طنزی نیست که من واقعاً ازش لذت ببرم، هرچند فیلم لحظات خاص خودش رو داره. شاید این سبک شوخیها برای جوانها و نوجوانها جذابتر از یک آدم بزرگسال باشه...
تیم بازیگری شامل افرادیه که من واقعاً نمیشناسمشون. تا جایی که دیدم، برای برایان اوهالوران و جف اندرسون، این فیلم مهمترین کارشون بوده. فیلم از نظر لباس و صحنه خیلی ساده است و فکر میکنم از مغازههای واقعی برای تولید استفاده شده. چیزی که میتونه نقطه ضعف محسوب بشه (یعنی بودجه کم)، با توجه به نوع فیلمی که میخواستن بسازن، تا حدی به یک مزیت تبدیل شده. فیلمبرداری خیلی خوب و به جاست و شاید هنریترین ویژگی فیلم باشه.