چهار عروسی و یک تشییع جنازه
در بریتانیا، چارلز (هیو گرانت) که کمی دستوپاچلفتی و همیشه دیررس است، به همراه دوستان نزدیکش مدام در عروسیهای مختلف شرکت میکنند، اما هیچوقت خودشان عروس یا داماد نیستند. به همین دلیل، هر کدام از آنها (به جز زوج همجنسگرای گروه، گرت و متیو) به دنبال عشق میگردند. در عروسی دوستانشان، آنگوس و لورا، جایی که چارلز ساقدوش داماد است، او با زنی آمریکایی به نام کری (اندی مکداول) آشنا میشود. برای چارلز، این عشق در نگاه اول است. کری هم به او جذب میشود. با اینکه شبی بهیادماندنی را با هم میگذرانند، اما همه چیز همانجا تمام میشود. در طول سه عروسی دیگر و یک مراسم تدفین غمانگیز، چارلز مدام با کری روبرو میشود، اما همیشه چیزی مانع از رسیدن آنها به هم میشود. او همچنین با تعداد زیادی از دوستدخترهای سابقش برخورد میکند و فکر میکند شاید یکی از آنها نیمه گمشدهاش باشد، مخصوصاً وقتی که رسیدن به کری غیرممکن به نظر میرسد. آیا چارلز به کسی که در قلبش نفر دوم است راضی میشود، یا سرنوشت بالاخره او و کری را به هم میرساند؟
سال انتشار: 1994 کارگردان: Mike Newell ژانر: Comedy، Drama، Romance نویسندگان: Richard Curtis امتیاز: 7.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم خوبیه، هرچند خندههای واقعیش یه کم کمه. هیو گرانت بهترین بخش فیلم «چهار عروسی و یک عزا»ست و بازی بامزهای ارائه میده. داستان فیلم مشخصه و نیازی به توضیح نداره، و باعث ایجاد چند تا موقعیت جالب میشه. البته بعضی از دیالوگها و تدوین فیلم یه جاهایی لنگ میزنه. به جز روآن اتکینسون، بقیه بازیگرهای کنار دستِ گرانت خیلی به چشمم نیومدن؛ اونم فقط به خاطر اینکه کلاً خیلی معروفه، وگرنه اینجا نقش کوتاهی داره. بازی اندی مکداول هم به نظرم خیلی خشک و بیروح بود. از اینکه برای شخصیت کریستین اسکات توماس مسیر کلیشهای رو نرفتن خوشم اومد، هرچند باعث شد نقشش در طول فیلم یه جورایی اضافی به نظر بیاد. در کل بد نیست و ارزش یه بار دیدن رو داره.
2021-01-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
با اینکه داستان بیشتر حول محور شخصیت «چارلز» (هیو گرانت) میچرخه، اما در واقع این مجموعه شخصیتهای مختلف هستن که باعث میشن این کمدی خوب از آب دربیاد. چارلز برای اولین عروسی دیر میرسه، اما این موضوع خیلی مهم نیست، جز اینکه همونجا برای اولین بار «کری» (اندی مکداول) رو میبینه. یه رابطه کوتاه شکل میگیره و به نظر میرسه هر دو از هم خوششون اومده، اما اتفاق خاصی نمیافته و میریم سراغ عروسی بعدی و بعدی. توی عروسی سوم معلوم میشه که عروس خودِ کری هستش و داره با یه لرد که از خودش بزرگتره ازدواج میکنه. چارلز حسابی دمش تو تله میافته، اما چاره چیه؟ شاید بهتر باشه به کس دیگهای راضی بشه، حتی اگه اون آدمِ رویاهاش نباشه. ریچارد کرتیس یه کمدی جواهری نوشته و اجازه داده کلی شخصیت باحال وارد زندگی چارلز بشن. سایمون کالو که نقشش کمه ولی همیشه جلیقههای رنگی میپوشه، احتمالاً شخصیت محبوب منه. اون و دوستپسرش «متیو» (جان هانا) عادت دارن جنبههای مسخره و لوس عروسیها رو مسخره کنن؛ از خوانندههای محلی گرفته تا مهمونهایی که توی خوردن زیادهروی میکنن یا فکر میکنن خیلی تحفهان. در واقع، فیلم همونقدر که نمادها و مراسم ازدواج رو نقد میکنه، به نقاط ضعف و سوتیهای چارلز و دوستاش هم میپردازه. روآن اتکینسون در نقش کشیش دستوپاچلفتی، ملت رو از خنده روده بر میکنه و شارلوت کلمن هم در نقش «اسکارلت» که شاید زیادی رک حرف میزنه، عالیه. داستان یه کم بیش از حد خوششانسی توش هست و شاید دیگه دلم نخواد آهنگ Wet Wet Wet رو به این زودیا بشنوم، اما در کل طیف خوبی از استعدادهای بازیگری بریتانیا رو توی دو ساعت به شکلی دلپذیر و سرگرمکننده نشون میده.
2024-04-15