ماسک
استنلی ایپکیس (Stanley Ipkiss) با بازی جیم کری (Jim Carrey)، یک کارمند بانک خجالتی است. متأسفانه او بیش از حد مهربان است و نمیتواند از پس تقابلهای اجتماعی برآید. پس از یکی از بدترین روزهای زندگیاش، او ماسکی پیدا میکند که نمادی از «لوکی»، خدای شرارت در اساطیر اسکاندیناوی است. وقتی ماسک را به صورت میزند، به خودِ درونیاش تبدیل میشود: یک مرد وحشی و کارتونی. پس از اینکه شخصیت دیگر ایپکیس به طور غیرمستقیم دوستِ یک رئیس تبهکار خردهپا به نام دوریان تایرل (Dorian Tyrel) را به قتل میرساند، دوریان تصمیم میگیرد این موجود سبزپوش را نابود کند.
سال انتشار: 1994 کارگردان: Chuck Russell ژانر: Comedy، Crime، Fantasy نویسندگان: Michael Fallon، Mark Verheiden، Mike Werb امتیاز: 7.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک کمدی-فانتزی سرگرمکننده که از تواناییهای فیزیکی و زمانبندی کمدی جیم کری (Jim Carrey) به بهترین شکل استفاده میکنه. با اینکه بعضی از شوخیها نگرفت و خودِ شخصیت ماسک (هم استنلی و هم دوریان) حتی در دنیای فیلم هم کمی مسخره بود، اما هنوز هم به نظرم به اندازه کافی سرگرمکننده است. در ضمن این اولین حضور سینمایی کامرون دیاز (Cameron Diaz) هم هست... **۳.۵ از ۵**
2020-04-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
به اون خوبی که تو خاطرم بود نبود، ولی هنوزم تماشاش لذتبخشه. سالهای خیلی زیادی از آخرین باری که «ماسک» رو دیدم میگذره و با اینکه به اندازه تصورم خندهدار یا پر از دیالوگهای موندگار نبود (یادمه بچگی خیلی دوسش داشتم)، اما هنوز اونقدر چیزهای جذاب داشت که سرگرمم کنه. بازی جیم کری فوقالعادهست؛ بدون اون، فیلم خیلی لوس و ناامیدکننده میشد. جالبه که اون فیلمهای «ایس ونچورا»، «احمق و احمقتر» و همین فیلم رو همهشون رو در سال ۱۹۹۴ بازی کرده؛ چه سالی بوده برات! پیتر گرین و پیتر ریگرت هم هستن، هرچند کامرون دیاز که اولین بازیش رو انجام داده، بهترین بازیگر فیلم بعد از جیم کری هست. ظاهراً یک دنباله هم در سال ۲۰۰۵ به اسم «پسر ماسک» براش ساختن که روی کاغذ باید افتضاح باشه، پس حتماً باید برم ببینمش!
2022-08-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
جیم کری نقش «ایپکیس» رو بازی میکنه، کارمند بانکی که همیشه دنبال عشقه اما هیچوقت پیشرفتی نمیکنه. یک شب چیزی رو شناور روی رودخونه میبینه. به خیال اینکه یک آدمه، برای نجاتش میره اما معلوم میشه فقط یک ماسکه که از صندوقچهای در اعماق آب آزاد شده. ماسک رو به خونه میبره و موقع بررسی متوجه میشه که ماسک به صورتش میچسبه و اون رو به یک شخصیت شیک و باهوش (البته با صورت سبز روشن) تبدیل میکنه که خیلی راحت دل بقیه رو میبره. این موضوع خیلی به دردش میخوره چون با «تینا» (Cameron Diaz) آشنا میشه و شاید ماسک بتونه بهش کمک کنه مخش رو بزنه.
اما نکته این ماسک اینه که رگههایی از شرارت داره؛ هم خواستههای خوب و هم بدِ صاحبش رو تقویت میکنه. طولی نمیکشه که پلیس (Peter Riegert) وارد ماجرا میشه چون ماسک جنبههای متضاد شخصیت صاحبش رو بیرون میکشه و دردسر درست میکنه. این فیلم بستر مناسبی برای جیم کری هست و اون از اول تا آخر صحنه رو مال خودش میکنه. اون کاریزماتیک و سرگرمکنندهست اما من هیچوقت بازیش رو خندهدار ندیدم. سبک طنزش خیلی پر سر و صدا و مستقیمه. هیچ ظرافت یا پیچیدگیای توش نیست. با اینکه فیلم پرانرژی هست و اصلاً وقت تلف نمیکنه، اما به نظرم کمی تکراری اومد و بعد از بیست دقیقه من رو یاد فیلم «باگزی مالون» (1976) انداخت، فقط بدون کیکهای خامهای. مثل استیو مارتین، سبک کمدی جیم کری هم سلیقه من نیست. با اینکه این قطعاً یکی از کارهای بهترشه و دیاز هم به فیلم اعتبار داده، اما برای من همه چیز بیش از حد نمایشی و اتوکشیده بود.