Terrified

tmdb76622195 (منتقد)

هدر گراهام (Heather Graham) در این فیلم مهیج که مستقیم وارد شبکه ویدئویی شد، یکی از قوی‌ترین بازی‌های خودش رو ارائه میده. الیو (با بازی هدر گراهام) منشی‌ایه که با مردهای توی بارها آشنا میشه تا تو پارکینگ‌های تاریک باهاشون خلوت کنه. اون زن بیوه تنها و پریشون‌حالیه که دیده چطور شوهرش معشوقش رو کشته و بعدش هم با همون اسلحه به زندگی خودش پایان داده. الیو که توی یه آپارتمان بزرگ تو لس‌آنجلس تنها زندگی می‌کنه، یه روز با مردی مرموز (پاول هرمن) روبه‌رو میشه که مشتی بهش می‌زنه و فرار می‌کنه. جو (رستم برانامان) کارآگاه پلیس، و همین‌طور پرل (لیزا زین) صمیمی‌ترین دوستش، بهش ابراز علاقه می‌کنن. اما آزار و اذیت‌های اون مرد مرموز تمومی نداره؛ توی خیابون تعقیبش می‌کنه و دست‌آخر کارش رو به بیمارستان می‌کشونه. با بیشتر شدن حملات و کم‌رنگ شدن کمک‌های پلیس، الیو روزبه‌روز بیشتر دچار پارانویا میشه.

گراهام قطعاً بهترین نقطه قوت فیلمه. با اینکه صرفاً نقش روتین زنی رو بازی می‌کنه که یکی داره تعقیبش می‌کنه، ولی تقریباً توی تمام صحنه‌ها حاضره و حس تعلیق رو باورپذیر می‌سازه. نگاه و توجیهاتی که برای روابطش داره خیلی حساب‌شده و دقیقه. بهترین صحنه‌اش هم گفت‌وگوش با برادر شوهر مرحومشه که بهش شک داره دستش توی این قضایا باشه. فیلم بیش از حد پر شده از شخصیت‌های فرعی که حواس بیننده رو از خط داستانی اصلی و مشخص فیلم پرت می‌کنن. فیلم‌نامه توی ارائه سرنخ‌ها برای پایان‌بندی شلخته عمل می‌کنه، ولی انرژی هدر گراهام بیننده رو پای فیلم نگه می‌داره. بیشتر فیلم توی آپارتمان الیو می‌گذره، طوری که آدم حس می‌کنه انگار اولش قرار بوده یه نمایش تئاتر باشه. کارگردانی مرندینو بد نیست، مسائل فنی چیز دندون‌گیری ندارن و بازیگرهای نقش مکمل هم پر از چهره‌های آشنا هستن. خیلی به کاورهای قدیمی دی‌وی‌دی توجه نکنید، اون موقع‌ها تب فتوشاپ داغ بود! فیلم «وحشت‌زده» نتونست من رو وحشت‌زده کنه و حتی یه ذره هم نگرانم نکرد، ولی باعث شد یاد فیلم‌های تعلیق‌آمیزِ بهتر بیفتم و از هنر بازیگری گراهام لذت ببرم.