Casper
کریگان کریتندن (کتی موریارتی) از اینکه پدر مرحومش به جای میلیونها ثروتش، فقط عمارت دلگیرش را برای او به ارث گذاشته عصبانی است و قصد دارد آنجا را به آتش بکشد، اما نقشهای از یک گنج پنهان در خانه پیدا میکند. وقتی او برای تصاحب گنج وارد عمارت لرزان میشود، موجی از ارواح خبیث او را میترسانند و فراری میدهند. او که مصمم است به این ثروت پنهان دست یابد، دکتر جیمز هاروی (بیل پولمن)، درمانگر دنیای پس از مرگ را استخدام میکند تا ارواح را از عمارت بیرون کند. هاروی و دخترش کت (کریستینا ریچی) به آنجا نقل مکان میکنند و به زودی کت با کاسپر (مالاکی پیرسون) آشنا میشود؛ روح پسر جوانی که «مهربانترین روحی است که میشناسید». اما عموهای کاسپر - استرچ، فتسو و استینکی - چندان مهربان نیستند و مصمماند همه «گوشتتنیها» را فراری دهند. در نهایت، این جیمز و کت هستند که باید به ارواح کمک کنند تا به دنیای دیگر بروند.
سال انتشار: 1995 کارگردان: Brad Silberling ژانر: Comedy، Family، Fantasy نویسندگان: Joseph Oriolo، Sherri Stoner، Deanna Oliver امتیاز: 6.2نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
***یه فیلم روحی بامزه و لوس با بازی بیل پولمن، کریستینا ریچی و کتی موریارتی***
یه متخصص مسائل ماوراءالطبیعه که با ارواح حرف میزنه و دخترش (بیل پولمن و کریستینا ریچی) به یه عمارت داغون در سواحل مین نقل مکان میکنن که توسط یه روح مهربون و سه تا روح شیطون تسخیر شده. کتی موریارتی نقش وارث پولپرست عمارت رو بازی میکنه و اریک آیدل هم دستیارشه. «کاسپر» (۱۹۹۵) اگه تو حس و حال یه فیلم ترسناکِ سبکِ «Goosebumps» باشین که بیشتر بامزه و لوسه تا ترسناک، واقعاً میچسبه. مثل کارتون «اسکوبی دو» میمونه ولی بدون سگ، و شخصیتهای نوجوانش هم کمی کمسنتر هستن. فیلمهای «شب هیولا» (۲۰۰۶) و «شکارچیان روح» (۱۹۸۴) هم میتونن مرجع باشن، اما من «شب هیولا» رو ترجیح میدم که داستان مشابهی داره ولی در کل سرگرمکنندهتره (با اینکه هزینهاش خیلی کمتر بوده). در مورد بازیگرا، موریارتی هست که نقش یه زن بدجنس و رو اعصاب رو بازی میکنه. کریستینا ریچی هم هست که موقع فیلمبرداری فقط ۱۴ سالش بوده، هرچند توی نقشش خیلی خوب عمل کرده. زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۰ دقیقهست. نمره من: -B/C+
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خیلی چیزها از این فیلم یادم بود، ولی از داستانش هیچی یادم نمیاومد. «کاسپر» فیلمیه که حتماً تو بچگی بارها روی نوار ویدئو دیدمش، چون چند سکانس اولش خیلی نوستالژیک بود. همونطور که گفتم، هیچ چیز جدیای از این فیلم محصول ۱۹۹۵ یادم نبود. اما الان که دیدم، فهمیدم یه کم عمیقتر از اون چیزیه که فکر میکردم و به یه سری موضوعات بزرگسالانه هم اشاره میکنه - سکانسهای پایانی از این نظر خیلی به چشم میان. البته بازیگرا یادم بود. مالاکی پیرسون برای صدای شخصیت اصلی عالیه و کریستینا ریچی هم در نقش اصلی زنده خیلی خوب بازی میکنه. بیل پولمن هم بقیه تیم بازیگری رو به خوبی هدایت میکنه. یه نکته: دوون ساوا جوان هم اینجا نقش داره (که اخیراً توی سریال چاکی دیدمش). یه نکته دیگه: کلینت ایستوود یه نقش خیلی کوتاه (کمئو) داره و همینطور یه شکارچی روح معروف. در کل فیلمیه که ارزش دوباره دیدن رو داشت.
2022-01-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بچههای اسکاتلند ممکنه برنامه «Cavalcade» گلن مایکل رو یادشون باشه. یه برنامه تلویزیونی عصر یکشنبه بود که کارتون پخش میکرد و یکی از محبوبترینهاشون «کاسپر، روح مهربون» بود. شاید چون قسمتهای کمی ازش موجود بود، وقتی اعلام میشد قراره پخش بشه خیلی هیجانانگیز بود. با همین پیشزمینه نوستالژیک بود که از این فیلم ماجراجویی اسپیلبرگی واقعاً لذت بردم. داستان از جایی شروع میشه که «کریگان» (کتی موریارتی) یه عمارت مخروبه رو به ارث میبره که فکر میکنه توش یه گنج مخفی هست. وقتی میرسه میبینه عمارت صاحب داره و اول باید از شرش خلاص بشه. چطوری؟ حتی سراغ «شکارچیان روح» هم میره ولی فایده نداره. بالاخره اون و دستیار دستوپاچلفتیش «دیبز» (اریک آیدل) سراغ دکتر هاروی (بیل پولمن) میرن که با دخترش «کت» (کریستینا ریچی) وارد خونه میشن. ماجراهای شیطنتآمیز روح ما و کت جوان شروع میشه تا جلوی صاحب گنجدوست رو بگیرن. اگه بخوام ایراد بگیرم، شاید اینه که خود کاسپر توی فیلم خودش کم حضور داره! سه تا عموی اذیتکنش خیلی از زمان فیلم رو میگیرن. با این حال، بازی ریچی خیلی دلنشینه و جلوههای بصری هم سرگرمکنندهست. پایانبندی فیلم هم (قبل از اینکه خیلی لوس بشه) رگههایی از داستان «فرانکنشتاین» رو داره. فیلم بیشتر تو مایه «اسکوبی دو» هست تا «احضار» (The Conjuring)، ولی کمدی خوبی داره و زمانش خیلی سریع گذشت.
2025-10-03