Desperado
کارگردان، رابرت رودریگز (Robert Rodriguez)، مسیر موفقیت اولین فیلم مستقل خود یعنی «ال ماریاچی» را با این حماسه اکشن پرجنبوجوش در مرزهای جنوبی ادامه میدهد. بوچو (Joaquim DeAlmeida) یک قاچاقچی ثروتمند اما بیرحم است که بر یک شهر مرزی کثیف در مکزیک حکومت میکند. بوچو و مردانش مرتکب اشتباه بزرگی میشوند و خشم «ال ماریاچی» (Antonio Banderas) را برمیانگیزند؛ نوازنده سابقی که حالا زرادخانهای از اسلحه را در کیف گیتارش حمل میکند. بوچو مسئول مرگ نامزد ال ماریاچی بوده و با شلیک گلولهای به دست او، باعث شده دیگر نتواند گیتار بنوازد. این نوازنده که حالا به یک ماشین کشتار تبدیل شده، برای انتقام و نابود کردن کسبوکار بوچو وارد شهر میشود، هرچند متحدان کمی پیدا میکند؛ به جز کارولینا (Salma Hayek) که مدیریت کتابفروشیای را بر عهده دارد که به نظر نمیرسد خوانندگان زیادی را جذب کند. فیلم «دسپرادو» شامل بازیهای مکمل از چیچ مارین در نقش یک متصدی بار بدبین، استیو بوشمی در نقش مشتری میخانهای که داستان را روایت میکند، و کوئنتین تارانتینو در نقش مردی است که یک جوک واقعاً بد برای تعریف کردن دارد.
سال انتشار: 1995 کارگردان: Robert Rodriguez ژانر: Action، Crime، Drama نویسندگان: Robert Rodriguez امتیاز: 7.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم یه برداشت قرص و محکم و بسیار لذتبخش از وسترن اسپاگتی توسط رودریگز بود که به درستی اسم این کارگردان رو سر زبونها انداخت و باعث شد آنتونیو باندراس به موفقیتی که برای ورود به بازار آمریکا نیاز داشت برسه. با اینکه کارهای رودریگز توی فیلمهای «شهر گناه» (Sin City) رو دوست دارم، اما سهگانه فوقالعاده قدیمیاش همیشه جایگاه ویژهای توی قلب سینمایی من داره. پروژه اخیرم برای درک بهتر وسترنهای کلاسیک باعث شد از این فیلمهای معاصر بیشتر لذت ببرم.
2016-07-29
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**اکشن، شلیک، گلوله و... «بهرهکشی از لاتینها»؟** اعتراف میکنم که از این فیلم انتظار بیشتری داشتم. این حس بهم دست داد که جز دو تن صحنههای اکشن تماشایی با انفجار و صدها گلوله و تخریبهای بیدلیل، چیز زیادی برای ارائه نداره. حتی بیشتر از اون: من رو یاد فیلمهای دهه ۷۰ انداخت که بهشون میگفتیم «بهرهکشی از سیاهپوستان» (blaxploitation) چون یه سری کلیشهها رو درباره جامعه آفریقایی-آمریکایی تقویت میکردن. اگه دقت کنیم، اینجا تقریباً تمام کلیشههایی که به لاتینها و مکزیکی-آمریکاییها نسبت داده میشه رو داریم. به طور کلی من طرفدار «نزاکت سیاسی» نیستم و کلیشهها برام مهم نیستن! من با این موضوع کنار میام، چون یه پرتغالی مغرورم که توی یه کشور لاتین به دنیا اومدم و زندگی میکنم، اما با کسایی که (مخصوصاً توی آمریکا) از پیشداوریها درباره جامعه لاتین رنج میبرن، همدردی میکنم. رابرت رودریگز خودش لاتینه و فیلمهایی میسازه که بازتابدهنده همین موضوعه. فکر میکنم اون باید به ریشههاش افتخار کنه و این عالیه. اما سوالم اینجاست: فیلمی با این همه خشونت، مواد مخدر و جرم، برای لاتینها خوب بود یا بد؟ آنتونیو باندراس یکی از بزرگترین بازیگران اسپانیایی تمام دورانه که به راحتی وارد هالیوود شد. اینجا هم کار جالبی انجام داده و ترکیبی از یه عاشق لاتین، گانگستر و زورو رو ارائه داده. من از دیدن ژواکیم دی آلمیدا، هموطنم، هم خیلی لذت بردم. استیو بوشمی حس دوستانهای به فیلم میده و دنی تریجو و تارانتینو هم حضور کوتاهی دارن. سلما هایک، یه بازیگر خوب دیگه، متأسفانه اینجا فقط باید جذاب و سکسی باشه که به نظرم کافی نیست. جلوههای ویژه و طراحی صحنه خیلی واقعگرایانه هستن و صحنههای اکشن خیلی خوب طراحی و اجرا شدن. به عنوان یه فیلم اکشن، بینقص عمل میکنه و برای طرفدارها لذتبخشه، اما فیلمنامه متأسفانه خیلی ضعیفتره و پر از کلیشه و دیالوگهای بیمایهست.
2023-09-04