Hey Arnold!

Hey Arnold!

ماجراهای یک پسر ۹ ساله خیال‌پرداز، عاشق جاز و با سری به شکل توپ فوتبال که در یک مسافرخانه به همراه پدربزرگ و مادربزرگش و تعدادی مستأجر عجیب و غریب زندگی می‌کند. او به همراه بهترین دوستش جرالد (پسری با موهای پف‌کرده که راوی داستان‌های شهری و باحال‌ترین بچه کلاس است) با زندگی در شهر روبرو می‌شود و مدام توسط هلگا، دختری که مخفیانه عاشق اوست، اذیت می‌شود.

سال انتشار: 1996–2004 کارگردان: ژانر: Animation، Comedy، Family نویسندگان: Joe Ansolabehere، Craig Bartlett، Steve Viksten امتیاز: 7.6

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

خب اعتراف می‌کنم دلیل اصلی دیدن این سریال این بود که داشتم لیست فیلم‌های نیکلودئون رو رتبه‌بندی می‌کردم و «هی آرنولد: فیلم» هم یکی از اونا بود. نمی‌خواستم فقط فیلم رو ببینم و تموم شه، چون تعریف‌های زیادی از خود سریال شنیده بودم و بچگیام هم چند قسمتی رو توی نیک‌تونز دیده بودم. اما حالا بهونه‌ای داشتم که بالاخره این کلاسیکِ واقعی رو ببینم. در کل سریال فوق‌العاده‌ای بود با شخصیت‌هایی که خیلی دلنشین بودن. دوست داشتم می‌دیدم که اونا فقط دارن بچگی می‌کنن، بدون اینکه ادای چیزی رو دربیارن که نیستن. یه سریال آروم در سبک «برشی از زندگی» که بچه‌ها توش با مشکلات روزمره دست و پنجه نرم می‌کنن. سریال حتی به موضوعات جدی هم می‌پرداخت که خیلی خوب بود و واقعاً از زمان خودش جلوتر بود. آرنولد یه شخصیت اصلی مهربون و دلسوزه؛ هلگا هم مدرک زنده اینه که دخترهای «سیمپ» (عاشق‌پیشه افراطی) هم وجود دارن و من عاشق دیدن بدبیاری‌هاش هستم. فکر نمی‌کردم جرالد دوست خیلی خوبی باشه، چون بیشتر وقت‌ها توی موقعیت‌های مختلف طرف بقیه بچه‌ها رو می‌گرفت، ولی گاهی باعث می‌شد خنده‌ام بگیره. هارولد به نظر می‌رسه همون قلدر چاق کلیشه‌ای باشه، ولی خوشم اومد که فقط یه قلدر نیست و زیاد روی وزنش مانور نمی‌دن، مگه اینکه موضوع اصلی اون قسمت باشه. عاشق خوش‌بینی یوجین هستم، حتی وقتی که کل سریال داره زجر می‌کشه. رفتارهای افراطی سید یه جاهایی رو مخم می‌رفت، فیبی خیلی دوست‌داشتنی بود، راندا هم از اون شخصیت‌های نچسب ولی جذاب بود (کاش یکی مثل اون توی زندگیم داشتم!) و استینکی هم که خفن‌ترین شخصیت کل تاریخه!!! بیشتر قسمت‌ها به جای اینکه عالی باشن، فقط خوبن و دلیل امتیاز بالای من اینه که کیفیت کار خیلی یکنواخت و ثابت بود. مثلاً توی کل فصل دوم، فقط ۴-۵ تا قسمت بود که خوشم نیومد، که برای یه سریال ۸ ساله واقعاً تحسین‌برانگیزه. آره، فصل‌های آخر یه کم تکراری شد و همه شخصیت‌ها هم جذاب نبودن، ولی خب طبیعیه؛ با این حال نکات مثبتش خیلی بیشتر از منفی‌هاشه. در مقایسه با سریال‌هایی مثل «اسکوبی دو» یا «لاک‌پشت‌های نینجا ۲۰۰۳» حرف زیادی برای گفتن ندارم چون داستان‌محور نیست، ولی برام مهم نبود. بهترین قسمت: کریسمس آرنولد. بدترین قسمت: خیانت آرنولد به ایگی. در ضمن، چرا کسی درباره اینکه استینکی توی قسمت «سید و میکروب‌ها» لو داد که سید یه قورباغه رو بوسیده، یا اینکه آرنولد توی قسمت «تیمبرلی عاشق آرنولد است» با لیلا و تیمبرلی رابطه داشت حرف نمی‌زنه؟

2023-01-05