پسر کابلی
استیون کواک توسط دوستدخترش از آپارتمانش بیرون انداخته شده است. استیون آپارتمان جدیدی میگیرد و تصمیم میگیرد ۵۰ دلار به نصاب کابل (چیپ) بدهد تا برایش کابل رایگان وصل کند. استیون وانمود میکند که به حرفه چیپ علاقه دارد، اما چیپ این موضوع را جدی میگیرد و سعی میکند صمیمیترین دوست استیون شود. وقتی استیون دیگر نمیخواهد با چیپ دوست باشد، این مرد که در هر کاری تخصص دارد، حملهای تمامعیار را برای نابود کردن زندگی استیون آغاز میکند. در پسزمینه داستان، زیرپلات ظریفی درباره محاکمه یک ستاره سابق کودک به جرم قتل برادرش جریان دارد.
سال انتشار: 1996 کارگردان: Ben Stiller ژانر: Comedy، Drama، Thriller نویسندگان: Lou Holtz Jr. امتیاز: 6.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه کمدی سیاه و جذاب از جیم کری (Jim Carrey) و بن استیلر (Ben Stiller). مثل هر چیز دیگهای در زندگی، اینترنت هم جنبههای خوب و بد خودش رو داره. اینجا در مورد فیلم «پسر کابلی»، من به بزرگراه اینترنتی و به خصوص کاربران زیاد IMDb درود میفرستم که برای حمایت از این فیلم که نظرات در موردش خیلی متفاوته، پیشقدم شدن. این فیلم موقع اکران توسط منتقدان سرشناس کوبیده شد و توسط خیلی از تماشاگرانی که انتظار چیزی شبیه «ماسک» یا «ایس ونچورا» رو داشتن، مسخره شد؛ تا جایی که فکر میکردن «پسر کابلی» پایان دوران کاری جیم کری باشه. اما خب اینطور نشد. او سال بعد با فیلم «دروغگو دروغگو» دوباره به سبک عامهپسند و پرفروش خودش برگشت و بعداً با انتخاب نقشها و بازیهایش در آثاری مثل «نمایش ترومن»، «مردی روی ماه» و «درخشش ابدی یک ذهن پاک» همه رو غافلگیر کرد.
به عنوان یه نقطه عطف در کارنامهاش، «پسر کابلی» یه انتخاب شجاعانه از طرف جیم کری بود که نشون داد او تمایل و توانایی پذیرش نقشهای چالشبرانگیزتر رو داره. خود فیلم ترکیبی از کمدی پرانرژی جیم کری با لایههای تاریک و تقریباً ترسناکه. تمهای تنهایی و نیاز به همدم، در کنار حرکات دیوانهوار جیم کری که مقابل شخصیت معمولی متیو برودریک (Matthew Broderick) بازی میکنه، ترکیب عجیبی ساخته. با این حال، بن استیلرِ کارگردان، فارغ از پایانبندی نه چندان قوی، تونسته این ترکیب جسورانه رو با موفقیت زیادی به سرانجام برسونه و از انرژی جیم کری هم به عنوان یه نیروی کمدی و هم به عنوان یه آدم مستأصل و روانی استفاده کنه.
در طول مسیر، قبل از اینکه داستان واقعاً تاریک و تند بشه، شاهد لحظات کمدی لذتبخشی هستیم. سکانس کارائوکه و شام در رستوران «مدیوال تایمز» عالی هستن، اما شوخیهای کنایهآمیز به فیلمها و دنیای شیفته تلویزیون هم واقعاً هوشمندانه و خندهدارن. فیلم بینقص نیست، اما اثریه که در زمان بدی اکران شد یا حتی توسط نویسندههای اون زمان درست درک نشد. خدا رو شکر برای اینترنت، چون حالا میتونیم کسایی رو پیدا کنیم که حاضرن اعتراف کنن از خیلی بخشهای «پسر کابلی» خوششون میاد. بله، منم یکی از اون آدمهای سختجون هستم. ۷/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «پسر کابلی» باید برای من جواب میداد، اما نداد. من طرفدار پر و پا قرص فیلمهای جیم کری هستم اما این یکی به نظرم افتضاح بود؛ این اولین فیلم او بود که حس کردم به زور ضعیف ساخته شده. یه جورایی حس بدی هم به آدم میده، چون دو شخصیت اصلی اصلاً دوستداشتنی نیستن. با وجود لیست بازیگران خوب، هیچچیز این فیلم من رو راضی نکرد. همونطور که گفتم جیم کری رو دوست دارم، متیو برودریک و لزلی من (Leslie Mann) هم برام قابلقبولن. کلی چهره مشهور دیگه هم هست، از اوون ویلسون و جک بلک گرفته تا خود بن استیلر (که کارگردان هم هست). حتی باب اودنکرک هم یه نقش کوتاه داره. با همه اینها، فیلم آدم رو کلافه میکنه. من معمولاً کسی هستم که تحت تأثیر تیم بازیگری پرستاره قرار میگیرم، پس اینکه اینقدر از فیلم بدم اومده واقعاً عجیبه. پلات داستان مثل یه فیلم کوتاه ۵ دقیقهای بود که تا ۹۰ دقیقه کشش داده بودن. از همون اول میتونی بفهمی داستان به کجا میره، که این یه نکته منفیه، مخصوصاً وقتی دلیلی به مخاطب (یا حداقل به من) نمیدی که بخواد شخصیتهای روی پرده رو دنبال کنه. بخش کارائوکه با آهنگ «Somebody to Love» احتمالاً تنها صحنهایه که شاید با حس مثبت یادم بمونه. یه ناامیدی رو اعصاب بود این فیلم.
2025-03-12