گوژپشت نتردام
در پاریس قرن پانزدهم، کلوپین (Clopin) خیمهشبباز، داستان کازیمودو (Quasimodo) را روایت میکند؛ ناقوسزن بدشکل اما مهربان کلیسای نتردام که در نوزادی نزدیک بود توسط کلود فرولو (Claude Frollo)، وزیر دادگستری، کشته شود. اما فرولو توسط اسقف نتردام مجبور شد کازیمودو را مانند فرزند خودش بزرگ کند. اکنون که کازیمودو مرد جوانی شده، توسط فرولو در برج ناقوس کلیسا از دنیا پنهان نگاه داشته شده است. اما در طول «جشنواره احمقها»، کازیمودو با تشویق دوستان مجسمهایاش (غرغرهها) یعنی ویکتور، هوگو و لاورن، تصمیم میگیرد در جشن شرکت کند؛ جایی که با اسمرالدا (Esmeralda)، دختر زیبای کولی و فوبوس (Phoebus)، سرباز خوشتیپ آشنا میشود. این سه نفر خود را در برابر بیرحمیهای فرولو و تلاشهای او برای نابودی محل زندگی کولیها، یعنی «دربار معجزات»، میبینند. حالا کازیمودو باید با تمام وجود هم از اسمرالدا و هم از خودِ کلیسای نتردام دفاع کند.
سال انتشار: 1996 کارگردان: Gary Trousdale, Kirk Wise ژانر: Animation، Drama، Family نویسندگان: Tab Murphy، Victor Hugo، Irene Mecchi امتیاز: 7.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من همیشه از تماشای «گوژپشت نتردام» دیزنی لذت بردم. عاشق اتمسفر فیلمم، اینکه توی بعضی بخشها چقدر تاریکه و انیمیشنش چقدر زیبا به نظر میرسه. شخصیتهای دوستداشتنی زیادی هم داره، از کازیمودو و اسمرالدا گرفته تا فرولو، فوبوس و کلوپین. موسیقی متن خیرهکنندهاش هم واقعاً عالیه. در مورد صداپیشهها هم باید بگم همهشون به بهترین شکل به شخصیتها جون دادن. تام هالس (Tom Hulce) در نقش اصلی عالیه و دمی مور (Demi Moore) هم در کنارش خیلی خوب بازی کرده. تونی جی (Tony Jay) در نقش شخصیت منفی واقعاً ترسناکه. کوین کلاین (Kevin Kline) و پل کاندل (Paul Kandel) و اون سه نفری که جای مجسمهها حرف زدن هم کارشون حرف نداره. همه آهنگها خوبن، هرچند شاید به جز آهنگ «ناقوسهای نتردام»، بقیه خیلی توی ذهن موندگار نباشن. این موسیقی متن آلن منکن (Alan Menken) هست که به صحنهها روح دراماتیک میده، مخصوصاً سکانس افتتاحیه که تماشاش واقعاً آدم رو مجذوب میکنه. این یه اثر خیلی خوب از سال ۱۹۹۶ هست.
2020-06-30
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم رو میشه یه اقتباس «آزاد» از داستان ویکتور هوگو دونست که درباره شرارت، تعصب، ترس و عشق در فرانسه قرن پانزدهم نوشته شده. «کازیمودو» نوزاد کولیایه که توسط وزیر دادگستری خبیث، «فرولو»، در پاریس دزدیده میشه. با دخالت به موقع اسقف، او در کلیسای باشکوه نتردام تحت مراقبت قرار میگیره و بزرگ میشه؛ در حالی که به خاطر ظاهر گوژپشتش مدام مسخره میشه و وظیفهاش هم زدن ناقوسهاست. در طول جشنواره سالانه احمقها، کازیمودو شرکت میکنه و برنده میشه، که این موضوع باعث عصبانیت وزیر میشه و دستور شلاق زدنش رو میده. اینجاست که «اسمرالدای» جذاب و مرموز به کمکش میآید و برای فرار از دست «کاپیتان فوبوس»، به کلیسا پناه میبره. فرولو شیفته این دختر جوان میشه و تمام منابعش رو به کار میگیره تا او رو برای خودش اسیر کنه. فوبوس هم دلباخته اسمرالدا میشه و به محض اینکه میفهمه رئیسش چه آدم کثیفیه، سعی میکنه به دختر کمک کنه؛ که این باعث یه جور رقابت عشقی کوچیک بین سرباز و محافظِ اسمرالدا میشه. فیلم سرگرمکنندهست، انیمیشنش خوشساخته و فیلمنامه هوشمندانه و بامزهای داره. البته آهنگها بیش از حد احساسی و لوس هستن و شخصیتهای غیرضروری زیادی هم توی فیلم هست (مثل اون مجسمههای غرغره)، اما داستان به خوبی به سمت یه پایان هیجانانگیز پیش میره. صداپیشگی تام هالس، دمی مور، تونی جی و کوین کلاین هم عالیه. بهترین کار دیزنی نیست، اما هنوز هم یه داستان جذاب از وسوسه و شهوته!
2023-08-27