Keys to Tulsa
ریختر بودرو (Richter Boudreau)، پسر سینتیا (چهره سرشناس محلی)، آدم چندان موفق نیست و به عنوان منتقد فیلم برای یک روزنامه محلی کار می‌کند. او در مدت کوتاهی شغل و ارثیه اش را از دست می‌دهد و یکی از «دوستانش» شروع به باج‌گیری از او می‌کند. تنها امید او این است که آدم‌های دور و برش از خودش هم احمق‌تر باشند.
سال انتشار: 1997 کارگردان: Leslie Greif ژانر: Crime، Drama، Thriller نویسندگان: Brian Fair Berkey، Harley Peyton امتیاز: 5.1نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
**_روی تاریک تالسا_**
یک جوان (با بازی اریک استولتز) مادری ثروتمند (با بازی ماری تایلر مور) دارد، اما در آستانه از دست دادن شغل نقد فیلمش در روزنامه است؛ در حالی که به یک قاچاقچی بی‌رحم مواد مخدر (جیمز اسپیدر) پول بدهکار است و هم‌زمان درگیر حس and و حالی نسبت به همسر این قاچاقچی (دبورا کارا آنگر) هم هست. برادر زن این قاچاقچی دوست قدیمی ریختر است، اما حالا تبدیل به یک روانی پولدار شده (با بازی مایکل روکر). از طرفی ریختر رابطه ای را با زنی معتاد (جوانا گوینگ) آغاز می‌کند. روی تمام این‌ها، رونی او را ترغیب می‌کند تا در یک نقشه باج‌خواهی پرخطر درگیر شود.
فیلم «کلیدهای تالسا» عمدتاً در دسامبر ۱۹۹۴ فیلمبرداری شد، اما تا سال ۱۹۹۷ اکران نشد. این فیلم یک مطالعه روان‌شناختی روی چند آدم معیوب در بستر یک درام جنایی است که طنز عجیب‌وغریب را با موقعیت‌های جدی درهم می‌آمیزد. با اینکه فیلم چند سکانس هیجان‌انگیز دارد، اما یک فیلم تریلر نیست، بلکه بیشتر شبیه یک سریال تلویزیونی ملودرام است که آثار تارانتینو را با تنسی ویلیامز ترکیب کرده است. داستان نیمه‌مبهم فیلم یادآور فیلم هم‌دوره خود «سرزمین پلیس» (Cop Land) است، اما به اندازه آن فیلم رضایت‌بخش نیست؛ چه برسد به آثار بزرگی مثل «داستان عامه‌پسند»، «جکی براون» یا «فراری». داستانی منسجم‌تر می‌توانست به فیلم کمک کند، اما مشکلات دیگری هم وجود دارد.
فیلم در کثافت‌کاری‌های جنبه‌های تاریک زندگی شناور است و به شکلی عجیب از روشنایی و امید بی‌بهره است (حتی «داستان عامه‌پسند» پیام قدرتمندی از رستگاری داشت)، که این موضوع کنایه‌آمیز است؛ چرا که تالسا تا حدودی به عنوان «شهر خدا»ی آمریکا شناخته می‌شود. وقتی فیلم سعی می‌کند نکته‌ای نجیبانه را منتقل کند، مثل این کشف که فلان زن خیانت‌کار واقعاً شوهرش را دوست دارد، بسیار ناشیانه، ساختگی و توی ذوق زننده از آب درآمده است.
با این حال، فیلم بازیگران سرشناسی دارد و لحظات سرگرم‌کننده‌ای در آن دیده می‌شود. اسپیدر در نقش کاراکترِ الویوسِ تاریک عالی است و دبورا کارا آنگر هیچ‌وقت به این زیبایی نبوده، و جوانا گوینگ هم همین‌طور. دومی چند سکانس برهنه دارد، احتمالاً برای اینکه کاستی‌های فیلم را جبران کند. اما شخصیت او آن‌قدر سردرگم و معتاد است که دلتان برایش می‌سوزد. با این حال، این‌طور نیست که این دست آدم‌ها در دنیای واقعی وجود نداشته باشند.
در نهایت، فیلم پتانسیل بالایی داشت، اما برای رفع ایرادات و ارائه یک سرگرمی بهتر، نیازمند بازنویسی فیلمنامه بود. با این وجود، بخش‌هایی از آن جواب داده است. فیلم ۱ ساعت و ۵۳ دقیقه است و در دالاس-فورت ورث تگزاس (به همراه مک‌کینی در همان نزدیکی) و تالسای اکلاهما فیلمبرداری شده است.
امتیاز: C/C-