Mars Attacks!
یک روز عادی برای همه است، تا اینکه رئیسجمهور ایالات متحده، جیمز دیل (جک نیکلسون)، اعلام میکند که مریخیها در حال چرخش به دور زمین دیده شدهاند. مریخیها فرود میآیند و جلسهای ترتیب داده میشود، اما همه چیز طبق برنامه پیش نمیرود و به نظر میرسد مریخیها نقشههای دیگری برای زمین دارند. آیا آنها موجوداتی هستند که دچار سوءتفاهم شدهاند یا واقعاً میخواهند تمام بشریت را نابود کنند؟
سال انتشار: 1996 کارگردان: Tim Burton ژانر: Comedy، Sci-Fi نویسندگان: Len Brown، Woody Gelman، Wally Wood امتیاز: 6.4نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم خوبی برای یک بار دیدن است و شاید بشود دوباره هم دید، اما راستش سخت است که آن را به کسی پیشنهاد بدهم. این از آن فیلمهایی است که چون «بد» است، خوب از آب درآمده؛ حالا چه عمداً برای پارودی این کار را کرده باشند و چه نه. در غیر این صورت، فقط یک سفر نوستالژیک به گذشته است تا کلی بازیگر معروف دهه ۹۰ را در نقشهای کوتاه یا ارزان ببینید. هرچند حس میکنم اکثر بازیگرانی که دوست داشتم عملاً هدر رفتند، اما شاید این هم بخشی از نقشه بوده تا تمرکز اصلی روی مریخیها بماند. فکر کردن دوباره به فیلم باعث میشود دلم بخواهد یک نسخه مدرن از آن ساخته شود؛ فیلم کلی جزئیات و نکات ظریف دارد که تجربهاش را خاص میکند. حتی اگر فکر میکنید افتضاح به نظر میرسد، آن را در لیست تماشای خود بگذارید و برای یک «شب فیلمهای بد» نگهش دارید.
2021-02-23
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**فیلمی پر از طنز سیاه، و دقیقاً به همین دلیل هضمش برای خیلیها سخته.** طنز سیاه سرنوشتش اینه که فقط توسط عده کمی درک بشه و این فیلم که از اول تا آخر غرق در طنز سیاهه، چوب همین رو خورد و به یک شکست نسبی تبدیل شد. به نظرم هنوز هم یکی از فیلمهاییه که در کارنامه تیم برتون (Tim Burton) کمتر بهش بها داده شده، در حالی که برتون فیلمهای خیلی بدتر از این هم ساخته. داستان در دهه ۹۰ اتفاق میافته و حمله خصمانه مریخیها به سیاره ما رو نشون میده. دولت آمریکا (طبق معمول بقیه کشورها عملاً از نقشه حذف شدن و فقط به فرانسه اشاره کوتاهی میشه تا نابودی کاملش رو نشون بدن) طبیعتاً متشنجه: نظامیهایی هستن که از فکر استفاده از سلاح هستهای علیه مهاجمها هیجانزده میشن، دانشمندهایی که معتقدن برتری تکنولوژیک مریخیها دلیل کافی برای باور به نیت خیر اونهاست، و سیاستمدارهایی که نگران انتخابات هستن. البته وقتی زمان رویارویی میرسه، بازدیدکنندهها دست بالا رو میگیرن. شاید بهترین بخش فیلم، قدرت و استعداد تیم بازیگریش باشه؛ پر از بازیگرهای خوب که دوست داشتن زیر نظر برتون کار کنن. جک نیکلسون (Jack Nicholson) طبیعتاً در نقش رئیسجمهور میدرخشه و کار جالبی ارائه میده، و گلن کلوز (Glenn Close) و ناتالی پورتمن (Natalie Portman) جوان هم به خوبی همراهیش میکنن. لیسا ماری نقشی فراموشنشدنی داره که در اون حتی یک کلمه هم حرف نمیزنه، در حالی که دنی دویتو (Danny DeVito) انگار داره نقشهای قبلیش رو تکرار میکنه که البته نقش کمی هم بهش دادن. تام جونز حضور جالبی داره و پیرس برازنان (Pierce Brosnan) هم انگار داره با شوخی با شخصیت خودش لذت میبره. سارا جسیکا پارکر، آنت بنینگ، مارتین شورت، مایکل جی. فاکس، راد استایگر و جک بلک هم حضور خوبی دارن. علاوه بر این، فیلم یک هجویه بزرگ بر سینمای علمی-تخیلی درجه ب (B-movie) دهههای ۵۰ و ۶۰ میلادی هست. فیلمبرداری رنگارنگ و محیط شاد و خندهداره. کاملاً حس میشه که فیلم خودش رو جدی نمیگیره و نمیخواد جدی گرفته بشه. پس برای کسایی که با طنز تلخ و سیاه مشکلی ندارن، فیلم خوبیه.
2023-07-06
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**_شوخی تیم برتون با فیلمهای علمی-تخیلی دهه ۵۰ با یک تیم بازیگری فوقالعاده_**
این فیلم که در سال ۱۹۹۶ ساخته و اواخر همان سال اکران شد، از کارتهای بازی «مریخ حمله میکند» دهه ۶۰ به عنوان الگوی موجودات فضاییاش استفاده کرد. فیلم شبیه نسخه مجله «مد» (Mad) از فیلم «روز استقلال» (Independence Day) است که ۵.۵ ماه زودتر در همان سال اکران شده بود. با این حال برتون گفته بود که چیزی از آن فیلم نمیدانسته و همه چیز اتفاقی بوده است. جدا از کارتهای بازی، این فیلم آثاری مثل «روزی که دنیا از حرکت ایستاد» و «جنگ دنیاها» را مسخره میکند. فیلم در گیشه داخلی آمریکا شکست خورد و در سطح جهانی هم چندان موفق نبود (هرچند در اروپا محبوبتر بود). یا تماشاگران بعد از فیلم طولانی و ناامیدکننده «روز استقلال» دیگر اشباع شده بودند، یا فیلم را احمقانه و خستهکننده یافتند؛ شاید هم هر دو. از آن زمان به بعد، فیلم به یک اثر کالت تبدیل شده است. با اینکه ایده عالی است و کیفیت تولید کارهای برتون حرف ندارد، اما در اولین تماشا کمی ناامیدکننده و در بخشهایی، به خصوص نیمه اول، کسلکننده است. با این حال، آنقدر انرژی خلاقانه و عجیب و غریب در آن هست که با حضور بازیگران درجهیک، ارزش دیدن را دارد و در تماشای مجدد بهتر جواب میدهد. فقط باید در مود مناسبی باشید تا درکش کنید. یک عنصر ساختارشکن در فیلم هست که انسانها را مسخره میکند در حالی که مریخیها از فتح خود لذت میبرند. صحنههای سرگرمکنندهای مثل انداختن مجسمههای جزیره ایستر توسط مریخیها مثل پینهای بولینگ، و کنایههای جالب به موسیقی کانتری در پرده آخر فیلم وجود دارد. لیست بازیگران هم که حرف ندارد: جک نیکلسون (در دو نقش)، گلن کلوز، آنت بنینگ، پیرس برازنان، دنی دویتو، مارتین شورت، سارا جسیکا پارکر، مایکل جی. فاکس، راد استایگر، تام جونز، لوکاس هاس، جک بلک، ناتالی پورتمن، جیم براون، پم گریر و خیلیهای دیگر. در بخش زیبایی هم جنیس ریورا در نقش سیندی، دختر کازینو، میدرخشد. برتون با توجه به منابعی که داشت میتوانست در این بخش بهتر عمل کند. در نهایت، عاشق این هستم که چطور جیم براون و تام جونز قهرمانهای اصلی داستان میشوند. اولی نقش یک بوکسور سابق را بازی میکند که در کازینوی وگاس لباس فرعون پوشیده و توریستها را سرگرم میکند، و دومی هم به شکلی خندهدار نقش خودش را بازی میکند. اگر از نیمه اول خوشتان نیامد، ادامه دهید چون فیلم در نیمه دوم شتاب میگیرد. یا شاید فقط زمان میبرد تا با سبک عجیب برتون و دنیایی که ساخته عادت کنید. زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۵ دقیقه است و بیشتر در واشینگتن، کانزاس و لاسوگاس فیلمبرداری شده. نمره من: B