صخره
استنلی گودسپید (Stanley Goodspeed) که در واشینگتن دی.سی زندگی میکند، یک بیوشیمیست است که برای افبیآی (F.B.I) کار میکند. مدت کوتاهی پس از اینکه نامزدش کارلا (Carla) اعلام میکند باردار است، استنلی تماسی از مدیر افبیآی، جیمز وومک (James Womack) دریافت میکند. وومک به استنلی میگوید که جزیره آلکاتراز (Alcatraz) در سانفرانسیسکو به همراه هشتاد و یک توریست توسط ژنرال نیروی دریایی، فرانسیس خاویر هامل (Francis Xavier Hummel) به گروگان گرفته شده است. هامل سالهاست که به امتناع دولت از پرداخت غرامت به خانوادههای سربازان کشته شده در عملیاتهای مخفی اعتراض دارد. مرگ همسرش باربارا در سال ۱۹۹۵ او را به سیم آخر زده و حالا برای رساندن حرفش به گوش مسئولین، گروگانگیری کرده است. به استنلی نیاز است چون ژنرال هامل تعدادی کلاهک گاز اعصاب VX دزدیده و تهدید کرده که اگر خواستههایش برآورده نشود، آنها را به سمت سانفرانسیسکو شلیک میکند. استنلی میداند چطور بمبها را خنثی کند، اما به کسی نیاز دارد که آلکاتراز را مثل کف دستش بشناسد تا او را به داخل ببرد. آن مرد، مامور سابق اطلاعاتی بریتانیا، جان پاتریک میسون (John Patrick Mason) است که در سی سال گذشته بدون محاکمه در زندان بوده، چون متهم به سرقت پروندههای خصوصی جی. ادگار هوور (J. Edgar Hoover) شده است. در سال ۱۹۶۲، جان تنها زندانیای بود که موفق شد از آلکاتراز فرار کند. جان علیرغم تنفر شدیدش از افبیآی، موافقت میکند به استنلی کمک کند. وقتی جان و استنلی به همراه تیم S.E.A.L نیروی دریایی به آلکاتراز فرستاده میشوند، مردان ژنرال هامل تمام تیم را میکشند و استنلی و جان را تنها میگذارند تا خودشان برای نجات گروگانها دست به کار شوند.
سال انتشار: 1996 کارگردان: Michael Bay ژانر: Action، Adventure، Thriller نویسندگان: David Weisberg، Douglas Cook، Mark Rosner امتیاز: 7.4نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
آلکاتراز. فقط یک نفر تا حالا تونسته ازش فرار کنه. حالا زندگی پنج میلیون نفر به دو نفری بستگی داره که باید بهش نفوذ کنن. بهترین فیلم مایکل بی (Michael Bay). این فیلم اکشن ۷۵ میلیون دلاری که دومین تجربه کارگردانی مایکل بی بود، در ۷ ژوئن ۱۹۹۶ اکران شد و در نهایت ۳۳۵ میلیون دلار فروخت. ایده عالی و خشن فیلم (با درجه سنی R) درباره یه شیمیدان آروم و یه زندانی سابق کاربلده که باید به زندان آلکاتراز نفوذ کنن، چون یه گروه نظامی شورشی به رهبری یه ژنرال یاغی تهدید به حمله با گاز اعصاب کردن.
نیکلاس کیج (Nicolas Cage) در نقش اون شیمیدان عجیب و غریب که همیشه تو موقعیتهای سخت گیر میکنه و اصلاً اهل حرفهای رکیک نیست، عالی ظاهر شده؛ اون اغلب به جای خشونت، به شوخی و تیکه انداختن رو میاره. شان کانری (Sean Connery) هم در نقشی که انگار ادامه معنوی جیمز باند خودشه، نقش مامور صبور اما ماهر MI6 رو بازی میکنه. اون بعد از ۳۰ سال حبس ناعادلانه، از زندان فراخوانده میشه تا به فدرالها کمک کنه مخفیانه وارد آلکاتراز بشن، چون تنها کسیه که دههها قبل موفق شده از اونجا فرار کنه. وقتی بالاخره مجبور میشه اطلاعاتش از این زندان متروکه رو به کار بگیره، تعجب و حیرت همراهان نظامیاش خیلی جالبه.
ترکیب غیرمنتظره این دو نفر واقعاً بهترین بخش فیلمه. رفتارهای دیوانهوار کیج تضاد کاملی با اعتمادبهنفس و آرامش کانری داره. زندانی سابق بریتانیایی، همتای جوانش رو به خاطر جمله «تمام تلاشم رو میکنم» سرزنش میکنه: «تلاشت؟ بازندهها همیشه ناله میکنن که تمام تلاششون رو کردن. برندهها میرن خونه و با ملکه جشن فارغالتحصیلی وقت میگذرونن.» نیکلاس بعد از یه مکث کوتاه و یه لبخند شیطنتآمیز جواب میده: «کارلا ملکه جشن بود.» این فقط یه خلاصه خندهدار از رابطهشون نیست، بلکه یکی از دیالوگهای محبوب من در کل تاریخ فیلمهای اکشنه.
اد هریس (Ed Harris) در نقش «آدم بده» فوقالعاده است؛ یه ژنرال سرخورده نیروی دریایی که اقدامات تروریستیاش فقط برای گرفتن غرامت برای سربازان فراموششده و کشتهشدهاش هست. راستش رو بخواید، موقعیتش کاملاً قابل درک و حتی نجیبانهست؛ مردی که حاضره خیانت کنه و جونش رو به خطر بندازه تا به خانوادههای نیروهای سابقش کمک کنه. برای همین هم هست که نحوه برخورد دولت و رد کردن نهایی درخواست پولش خیلی گیجکننده و رو مخه. قبل از دستور حمله هوایی به کل جزیره، رئیسجمهور یه سخنرانی پرشور (انگار برای یه اتاق خالی) درباره «تصمیم غیرممکنش» میکنه، اما این فقط حفره داستانی فیلم رو بیشتر نشون میده. هریس فقط ۱۰۰ میلیون دلار خواسته بود... خب چرا پول رو بهش ندادن؟
تیم بازیگران مکمل هم پر از استعدادهای عالیه؛ دیوید مورس، ویلیام فورسایت، مایکل بین، زاندر برکلی و فیلیپ بیکر هال. اما به طور خاص باید از جان اسپنسر یاد کرد که در نقش مدیر مستاصل افبیآی عالیه، تونی تاد که یکی از بهترین مرگهای سینمایی رو داره و جان سی مکگینلی که بازیش در نقش یه تفنگدار بیش از حد مشتاق، یه کم به نقش نمیخوره.
تیمی از آهنگسازها، از جمله هانس زیمر (Hans Zimmer)، ایدههای جالب و مناسبی رو با استفاده از تمهای سنتسایزر و گیتار الکتریک به موسیقی متن آوردن. آدم رو یاد موسیقی متن عالی بازی ویدیویی «Rainbow Six» میندازه که دو سال بعد اومد. با اینکه این اثر هیچوقت ساختارشکنی نمیکنه، اما قطعاً بهترین نسخه ممکن از یه فیلم اکشن کلیشهای اواسط دهه ۹۰ هست. اگه دنبال یه فیلم هیجانانگیز با شخصیتهای موندگار هستید که بشه چند بار دیدش، جای دوری نرید. «صخره» یه سرگرمی انفجاریه که خودش رو خیلی جدی نمیگیره. شاید بهترین فیلم «بی» باشه، به نظر من که معرکه بود.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
به «صخره» خوش اومدید. این فیلم رو مایکل بی کارگردانی کرده و نویسندههاش دیوید ویسبرگ، داگلاس کوک و مارک روزنر هستن. بازیگرهایی مثل شان کانری، نیکلاس کیج، اد هریس، دیوید مورس، ویلیام فورسایت و مایکل بین توش بازی میکنن. وقتی یه ژنرال ارتش با کلی مدال (هریس) تصمیم میگیره که دیگه بسه که نیروهاش بمیرن و بهشون بها داده نشه، زندان آلکاتراز رو با یه واحد زبده از مزدورها تصرف میکنه. نقشهاش اینه که دولت رو مجبور به پرداخت پول کنه، وگرنه از زندان موشکهای بیولوژیکی شلیک میکنه تا آمریکا رو به نابودی بکشونه. حالا دکتر استنلی گودسپید (کیج) که کارشناس سلاحهای شیمیاییه، مجبور میشه با تنها مردی که تا حالا از آلکاتراز فرار کرده - یعنی جان پاتریک میسون (کانری) که مخفیانه زندانی بوده - همراه بشه تا به «صخره» نفوذ کنن و نقشههای مزدورها رو نقش بر آب کنن.
خب، کیج در نقش کارشناس شیمی که سرنوشت دنیا تو دستهای لرزونشه؟ کانری ۶۶ ساله در نقش یه فراری از زندان با مدل موی «گرانج»؟ و اد هریس که نماد میهنپرستی آمریکاییه، حالا بد شده و میخواد به پرچم کشورش حمله کنه؟ انتظار چیزی جز یه فیلم پر از هرجومرج به سبک مایکل بی داشتن، واقعاً حماقته. «بی» کارنامه متنوعی داره، مثل بازیگرهای اصلی این فیلم، اما وقتی رو فرم باشه و نویسندهها هم به شخصیتها جون بدن، میتونه یه سرگرمی پرهیجان تحویل بده. اینجا هم دقیقاً همین اتفاق افتاده. فیلم قرار نیست جایزه ببره، اما هوشمندیهای سیاسی خاص خودش رو تو فیلمنامه داره. اگه دنبال انفجار، تیراندازی و تیکههای کلامی زیاد هستید، این فیلم قشنگ دو ساعت سرگرمتون میکنه. ۷.۵/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
تاثیر دو شخصیت اصلی روی اتفاقات فیلم تقریباً هیچیه، همه چیز و همه کس توی فیلم به طرز خندهداری احمقانهست و اینجا میتونید شروع کلیشههایی رو ببینید که مایکل بی بعدها باهاشون هر چی دستش رسید رو خراب کرد، اما من هنوز یه جورایی «صخره» رو دوست دارم. شاید فقط در مقایسه با بقیه فیلمهای «بی» باشه، یا شاید چون تنها اثرش بود که وقتی بچه بودم دیدم، ولی در هر صورت ازش لذت میبرم. حاضر نیستم ازش دفاع کنم، فقط حاضرم هر ده سال یه بار دوباره ببینمش.
نمره نهایی: ۳ ستاره - خوشم اومد. شخصاً پیشنهاد میکنم یه بار ببینیدش.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب، اول از همه - قبل از تماشای این فیلم مغزتون رو بذارید روی حالت استراحت و یادتون باشه که این قراره یه فیلم اکشن تخیلی و دور از ذهن باشه. وقتی با این دید برید سراغش، اونقدرها هم بد نیست. ژنرال یاغی «هامل» (اد هریس) یه سری سلاح شیمیایی قوی میدزدد، توی آلکاتراز گروگانگیری میکنه و سلاحهاش رو به سمت سانفرانسیسکو نشونه میگیره. حالا وظیفه «گودسپید» (نیکلاس کیج) بیوشیمیست افبیآی و زندانی یاغیتر «میسون» (شان کانری) هست که با چند تا تفنگدار برن و جلوی این حمله مرگبار رو بگیرن. بازیگریها اصلاً خوب نیست - همهشون افتضاحن، اما وقتی همه توی جزیره مستقر میشن، آتیشبازی شروع میشه، سرعت فیلم بالا میره و نیم ساعت آخرش واقعاً سرگرمکننده میشه. دیالوگها پر از مزخرفات قهرمانبازی کلیشهایه که بعد از یه مدت رو مخ میره و اصلاً حس خطر واقعی به آدم دست نمیده. هر کاری میکنید، فقط انتظار یه چیز منطقی یا عمیق رو نداشته باشید.
2023-08-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم صخره (The Rock 1996) یه تجربه اکشن قرص و محکمه که از اول تا آخر آدم رو با خودش میبره. داستان سادهست اما خیلی خوب اجرا شده و پرده اول فیلم همه چیز رو به خوبی میچینه. ریتم فیلم جوریه که بدون کش اومدن جلو میره و تعادل خوبی بین اکشنهای سنگین و لحظات آرومتر برای ساختن رابطه شخصیتها وجود داره. فیلمنامه هم قویه و دیالوگهای تیز و چند تا جمله موندگار داره که بعد از تموم شدن فیلم تو ذهن آدم میمونه. کارگردانی مایکل بی دقیقاً همون چیزیه که انتظار دارید: پرانرژی، پر از انفجار و از نظر بصری پویا. فیلمبرداری اون حالت خشن اما صیقلخورده رو داره که برای این سبک فیلمها عالیه و باعث میشه صحنههای اکشن خیلی واقعی و پرفشار به نظر بیان. حرکات دوربین و قاببندیهای خاص «بی» به همه چیز ابهت میده و تنش رو بالا نگه میداره. طراحی صدا و موسیقی متن هم فوقالعادهست و حس و حال صحنهها رو بدون اینکه زیادهروی کنه، تقویت میکنه. بازیها بخش بزرگی از موفقیت فیلم هستن. شان کانری حضور خیرهکنندهای داره و به نقشش ابهت و جذابیت میده، در حالی که نیکلاس کیج هم بازی قویای داره و هوش و غیرقابلپیشبینی بودن شخصیتش رو به خوبی نشون میده. اد هریس هم درخشان ظاهر شده و به شخصیتی که میتونست خیلی تکبعدی باشه، عمق داده. با صحنههای اکشن عالی، بازیهای قوی و یه فیلمنامه منسجم، «صخره» یه فیلم اکشن درجه یکه که هنوز هم بعد از این همه سال ارزش دیدن داره.
2025-02-20