Time Under Fire

CinemaSerf (منتقد)

خب، واقعاً نمی‌شه سازنده‌های این فیلم رو متهم کرد که با فیلم دیدن بزرگ نشدن! تقریباً همه‌چیز، از «بازگشت جدای» (Return of the Jedi) و «شکار زیردریایی سرخ» (The Hunt for Red October) گرفته تا «ترمیناتور» و اون فیلم افتضاح «کاپیتان نموی شگفت‌انگیز» محصول ۱۹۷۸، به شکلی خلاقانه توی این اثر چپونده شده.

داستان درباره یه زیردریایی نیروی دریایی آمریکاست که در کمال بی‌عقلی به توصیه‌ها درباره دوری از مثلث برمودا گوش نمی‌ده و چشم باز می‌کنه می‌بینه صد سال پرت شده به آینده؛ آینده‌ای که تحت سلطه یه دیکتاتور نظامی و ارتش سرکوبگرشه. این دیکتاتور داره روی یه سلاح نهایی کار می‌کنه: یه ربات انسان‌نما که بر حسب تصادف، کپی برابر اصل کاپیتان همین زیردریاییه که درست چند لحظه بعد اسیر می‌شه. طبیعتاً خدمه به دام افتاده تصمیم می‌گیرن جلوی این نقشه خبیثانه رو بگیرن، ولی در برابر این جامعه فوق‌العاده پیشرفته از نظر تکنولوژی، از نظر تعداد و تسلیحات هیچ شانسی ندارن.

حالا نظرمون چیه؟ راستش اینکه آقایون لِوی و رید تونستن همچین فیلمنامه آبکی و بی‌مایه‌ای رو تا نود دقیقه کش بدن به نوعی تحسین‌برانگیزه، هرچند برای آخر فیلم چندتا جلوه ویژه رباتیِ باحال نگه داشتن. بازی‌ها و فیلمنامه هم به جز اینکه صرفاً حضور فیزیکی دارن، اصلاً جای بحث ندارن؛ یه مقدار صحنه سکس کاملاً اضافه هم چپوندن توش. متأسفانه این فیلم فراتر از یه اثر کم‌بودجه که فقط برای پر کردن جدول پخش آخر شب کانال‌های سای‌فای ساخته شده، نمی‌ره. ببخشید ولی نبینیدش، ردش کنید بره.