Boogie Nights
جک هورنر، کارگردان فیلمهای بزرگسالان، همیشه به دنبال استعدادهای جدید است و کاملاً اتفاقی با ادی آدامز آشنا میشود که در یک رستوران به عنوان کارگر مشغول به کار است. ادی جوان، خوشچهره و پر از شور جوانی است. او با نام هنری «درک دیگلر» به سرعت به اوج صنعت خود میرسد و سال به سال جوایز مختلفی را از آن خود میکند. با این حال، مواد مخدر و غرور بین درک و اطرافیانش فاصله میاندازد و او به زودی متوجه میشود که شهرت گذراست.
سال انتشار: 1997 کارگردان: Paul Thomas Anderson ژانر: Drama نویسندگان: Paul Thomas Anderson امتیاز: 7.9نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
وای، یادتونه موقع اکرانش چقدر سر و صدا به پا کرد؟ یه فیلم درباره پورن، اونم با حضور «مارکی مارک» (Marky Mark) خوشتیپ و عضلانی! قراره چی ببینیم؟ چی رو نشون میده؟ یادمه ولع مردم برای دونستن درباره این موضوعِ تا اون موقع ناپسند، سیریناپذیر بود. خب، چیزی که گیرمون میاد یه افشاگری جالب و پرجنبوجوش از نحوه کار صنعت پورن در اواخر دهه ۷۰ میلادی هست.
«هورنر» تهیهکننده باسابقه (با بازی برت رینولدز)، «ادی» پیشخدمت خوشتیپ (با بازی مارک والبرگ) رو توی یه رستوران پیدا میکنه و بلافاصله این پسر جوان تبدیل به یه مهره ارزشمند میشه. با اسم مستعار موندگار «درک دیگلر»، اون خیلی زود به یه ستاره واقعی با کلی پول و دختر و مواد مخدر تبدیل میشه. اما شهرت رفیق بیوفاییه و خیلی زود ورق برای این پسر جوان که از نظر عاطفی ضعیفه برمیگرده؛ کسی که حتی یه لحظه هم فکر نمیکرد این آسانسور همونطور که بالا رفته، پایین هم میآد.
داستان پر از شخصیتهای جذاب و مرموزه - از «امبر ویوز» خویشتندار (با بازی درخشان جولیان مور) که سعی میکنه کمی مسئولیتپذیری یاد بقیه بده، تا «رید روتشیلد» کلیشهای و جذاب (که به نظرم انتخاب جان سی رایلی برای این نقش غیرمنتظره بود). اما این مارک والبرگ بود که همه رو غافلگیر کرد. اون خیلی طبیعی در کنار رینولدز باسابقه بازی میکنه و برای مدتی، دنبال کردن مسیر پرفراز و نشیب موفقیت و رابطههاشون واقعاً گیرا و لذتبخش بود. آیا اون صحنه آخر واقعی بود؟ خب کسی چه میدونه - ولی ۲ ساعت و نیم فیلم همراه با آهنگهای دیسکوی عالی، توی سینمایی که تا خرخره پر بود، مثل برق و باد گذشت.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
با اینکه طراحی صحنه برای بازسازی دهههای ۷۰ و ۸۰ و بازی عالی برت رینولدز رو تحسین میکنم، ولی فیلم برام خیلی درگیرکننده نبود. بخش اول و آخر خیلی خوب بود ولی وسط فیلم به نظرم کشدار و سردرگم میومد. فکر نمیکنم قوس شخصیتی کاراکترهای مختلف خوب به هم وصل شده باشه (در مقایسه با فیلم مگنولیا که عاشقشم) و به نظرم میشد ۱۵-۲۰ دقیقهاش رو حذف کرد. با این حال، حداقل یک بار ارزش دیدن رو داره. **۳.۲۵/۵**
2025-12-30