هواپیمای محکومین
کامرون پو (Cameron Poe)، یک رنجر ارتش با افتخارات فراوان، به آلاباما نزد همسرش تریشا بازمیگردد، اما در باری که همسرش در آن کار میکند با چند مست محلی درگیر میشود. کامرون به طور تصادفی یکی از آنها را میکشد و به جرم قتل غیرعمد به هفت سال زندان فدرال محکوم میشود. پس از آزادی مشروط، او بالاخره میتواند نزد همسر و دخترش برگردد. متأسفانه، کامرون مجبور میشود با هواپیمای مخصوص حمل زندانیان همسفر شود که خطرناکترین جنایتکاران کشور در آن حضور دارند؛ آنها کنترل هواپیما را به دست میگیرند و قصد فرار از کشور را دارند. کامرون باید راهی پیدا کند تا در حالی که تظاهر به همکاری با آنها میکند، جلویشان را بگیرد. در همین حال، مارشال ایالات متحده، وینس لارکین (Vince Larkin)، سعی دارد به کامرون کمک کند تا آزاد شود و جنایتکاران را به رهبری سایرس «ویروس» گریسوم (Cyrus "The Virus" Grissom) متوقف کند.
سال انتشار: 1997 کارگردان: Simon West ژانر: Action، Crime، Thriller نویسندگان: Scott Rosenberg امتیاز: 6.9نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این از اون فیلمهاییه که صرفاً یه سرگرمی خوب و قرص و محکمه. این واقعیت که من نیکلاس کیج (Nicolas Cage) رو دوست دارم (حتی با اینکه گاهی اوقات توی انتخاب فیلمهاش خیلی بد عمل میکنه) قطعاً یک امتیاز مثبته. طبیعتاً از بازی نیکلاس کیج توی این فیلم خوشم میاد، اما جان مالکوویچ (John Malkovich) هم در نقش منفی اصلی عالیه و استیو بوشمی (Steve Buscemi) هم برای نقش اون آدم روانی حرف نداره، هرچند کاش نقشش کمی بیشتر بود. بقیه بازیگرها هم کارشون رو خوب انجام میدن، هرچند همیشه برام ناراحتکننده است که میبینم کالم مینی (Colm Meaney) بعد از نقشش در پیشتازان فضا، نقش یک آدم احمق یا بدجنس رو بازی میکنه. داستان فیلم واقعاً بد نیست، هرچند اشتباهات معمول هالیوودی اینجا و اونجا دیده میشه. مثلاً راحتیای که باهاش قفلها رو توی این پرواز فوقامنیتی باز میکنن کمی خندهداره و واقعاً شک دارم که در دنیای واقعی میتونستن اون هواپیما رو از اون قبرستون ماشینآلات تو بیابون بیرون بکشن و هنوز هم قابلیت پرواز داشته باشه. با این حال، داستان بدی نیست و برای پیش بردن فیلم جواب میده. صحنههای اکشن زیادی داره و بیشترش واقعاً سرگرمکنندهست. گاهی اوقات البته کمی احمقانه و غیرواقعی میشه، اما همونطور که گفتم، در کل خیلی سرگرمکنندهست. پایان فیلم با نشستن هواپیما توی بلوار لاسوگاس قطعاً کمی زیادهروی و مسخرهست. این بخش جوری بود که انگار سازندهها فهمیدن کمی از بودجه جلوههای ویژهشون باقی مونده و فقط میخواستن خرجش کنن. در هر صورت، روی هم رفته فیلم خیلی سرگرمکنندهایه.
2014-08-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خانمها و آقایان، کاپیتان صحبت میکنه. من تنها اسلحه موجود در هواپیما رو دارم. به «هواپیمای محکومین» خوش اومدید. فیلم Con Air توسط سایمون وست کارگردانی و جری بروکهایمر تهیهکنندگی شده. بازیگرانی مثل نیکلاس کیج، جان کیوسک و جان مالکوویچ در اون حضور دارن. داستان درباره کامرون پو (کیج) هست، زندانیای که بعد از گذروندن سالها حبس به جرم قتل غیرعمد، در راه بازگشت به خونه نزد همسر و دخترش هست. اون با هواپیمایی سفر میکنه که پر از خطرناکترین جنایتکاران حال حاضر آمریکاست که دارن به یک زندان فوقامنیتی جدید منتقل میشن. طبق معمول یه جای کار میلنگه و زندانیها کنترل هواپیما رو به دست میگیرن و فقط پو هست که بین اونها و آزادی ایستاده. شک نکنید که Con Air یکی از اغراقآمیزترین فیلمهای اکشنی هست که ممکنه ببینید. اما خودش هم این رو میدونه و با آغوش باز قبولش میکنه و ازش لذت میبره. چیزی که داریم یه مشت روانی و دیوانه توی هواپیماست که لیست جرمهاشون به اندازه انفجارها و تیکههای فیلم، بزرگ و زیاده. روی زمین هم یک جان کیوسک نگران و یک کالم مینی عصبانی رو داریم که کلکلهای بین این دو نفر تقریباً به اندازه اتفاقات داخل هواپیما خندهداره؛ جایی که شخصیتهایی مثل بیلی بدلام، سایرس ویروس و استیو بوشمی دیوانگی رو به سطح جدیدی میبرن. کارگردان فیلم، وست، که مشخصه تحت فرمان بروکهایمر بوده، رگباری از صحنههای انفجاری رو راه میندازه که هر کدوم از قبلی عجیبتره. تدوین فیلم تمیزه و ریتمش همونطوریه که یک فیلم اکشن خوب باید باشه. در کنار هیجان زیاد، تعلیق خوبی هم توی فیلم هست. وقتی کیج لباسش رو درمیاره و با اون زیرپوش مدل بروس ویلیسیاش ظاهر میشه، ما یک قهرمان واقعاً دوستداشتنی داریم که طرفش رو بگیریم. بله، فیلم با لحن شوخی و طنز ساخته شده، اما شخصیت اون توسط اسکات روزنبرگ انقدر خوب نوشته شده که ما واقعاً بیمنطق بودن کارهای قهرمانانهاش رو میبخشیم. وینگ ریمز، دنی ترهخو و ریچل تیکوتین هم در فیلم هستن که تیکوتین در نقش تنها زن در محاصره ۸۰۰ تن تستوسترون، خیلی خوب عمل کرده. داستان فیلم شاید یه جورایی چرت و پرت باشه، اما همونطور که بازیگرها دارن باهاش حال میکنن، طرفدارهای اکشن-کمدی هم باید ازش لذت ببرن. ۷.۵ از ۱۰
2020-05-18
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم عالیه. یکی از محبوبترین فیلمهای دوران بچگی منه. پر از اکشن با یک داستان خیلی خوب. تیم بازیگری هم که حرف نداره.
2023-05-08
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم خیلی طول میکشه تا راه بیفته، اما وقتی بیست دقیقه اول که مربوط به زمینهسازی داستانه تموم میشه، واقعاً به یک داستان ماجراجویی درست و حسابی تبدیل میشه. نیکلاس کیج در نقش «پو» درگیر یک دعوای مرگبار میشه که اون رو به زندان میندازه. موقع آزادی مشروط، اون درگیر یک نقشه فرار بسیار پیچیده میشه که توسط «سایرس» (جان مالکوویچ) طراحی شده؛ کسی که قصد داره هواپیمای زندانیها رو بدزده و یک نقشه فرار پیچیده رو اجرا کنه، اون هم قبل از اینکه کالم مینی و یک تیم مسلح از سربازها پیداشون کنن. خوشبختانه برای کیج و مقامات، جان کیوسک (مامور لارکین) حواسش هست تا فدرالها رو راهنمایی کنه، چون زمان داره از دست میره و وضعیت کیج خطرناکتر میشه. مالکوویچ نقش یک آدمبدهی نقشهکش رو خیلی خوب بازی میکنه؛ اکشن زیاد، کمی طنز و آتیشبازیهای فراوان در فیلم هست و نیم ساعت آخر هم پر از صحنههای سرگرمکننده و پشتسرهمه. فیلم اصلاً فکری و عمیق نیست، اما هنوز هم فیلم لذتبخشیه که حتی برای یک برفروب توی بیابون هم کاربرد پیدا میکنه! موسیقی متن فیلم هم خیلی خوبه.
2023-08-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک کمالِ احمقانه! تازه بعد از بیست و چند سال دوباره نشستم دیدمش، چون الان نسخه 4k اون اومده. خدای من، هالیوود قدیما چقدر عالی بود. این فیلم احمقانه، مسخره و از هر لحاظ اغراقآمیزه و اصلاً باورپذیر نیست. اما اصلاً مهم نیست. این یک سرگرمی ۱۰۰٪ خالص و سالمه، مثل یک کمیک اکشن برای پسرهایی که در بدن مردها هستن. همه چیز داره و همه چیزش مثل یک نامه عاشقانه میمونه. دلم میخواد Criterion این رو به مجموعهاش اضافه کنه و مورخان سینما براش تحلیل بنویسن. این فیلم الان جزو ده فیلم برتر منه و حداقل ده بار دیگه هم میبینمش. ۱۰/۱۰
2025-02-09