شهر تاریک

شهر تاریک

جان مرداک در هتلی عجیب به تنهایی بیدار می‌شود و می‌فهمد که حافظه‌اش را از دست داده و به خاطر مجموعه‌ای از قتل‌های وحشیانه و عجیب تحت تعقیب است. او در حالی که سعی می‌کند گذشته‌اش را به یاد بیاورد، با دنیای زیرزمینی هولناکی روبرو می‌شود که توسط گروهی از موجودات به نام «غریبه‌ها» کنترل می‌شود؛ موجوداتی که قدرت دارند انسان‌ها را به خواب ببرند و شهر و ساکنانش را تغییر دهند. اکنون مرداک باید راهی برای متوقف کردن آن‌ها پیدا کند، پیش از آنکه ذهن او را تسخیر کرده و نابودش کنند.

سال انتشار: 1998 کارگردان: Alex Proyas ژانر: Fantasy، Mystery، Sci-Fi نویسندگان: Alex Proyas، Lem Dobbs، David S. Goyer امتیاز: 7.6

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

این نقد مربوط به نسخه کارگردانه (Director's Cut). به شل بیچ خوش اومدید. «شهر تاریک» رو الکس پرویاس کارگردانی کرده که فیلمنامه‌اش رو هم با همکاری لئون دابز و دیوید اس. گویر نوشته. بازیگرایی مثل روفوس سوئل، ویلیام هرت، جنیفر کانلی، کیفر ساترلند، ریچارد اوبراین و ایان ریچاردسون توی فیلم هستن. موسیقی از ترور جونز و فیلمبرداری هم کار داریوش ولسکیه. مردی توی حموم یه هتل کثیف بیدار می‌شه و وقتی توی یه اتاق دیگه جسد یه دختر رو پیدا می‌کنه، می‌فهمه که هیچ خاطره‌ای از اینکه کیه یا چطوری سر از اونجا درآورده نداره... هنوز کلی طرفدار «بلید رانر» (Blade Runner) هستن که منتظرن یه فیلم هم‌تراز اون پیدا بشه. چیزی که خیلیا نمی‌دونن اینه که الکس پرویاس قبلاً اون فیلم رو ساخته. «شهر تاریک» فراتر از یه فیلم کالت هست ولی هنوز توی بعضی محافل به طرز ناعادلانه‌ای نادیده گرفته می‌شه. این فیلم به خاطر فروش پایین و دخالت‌های استودیو، شروع خوبی نداشت. مشکلات با اکران «ماتریکس» در سال بعد بیشتر هم شد؛ چون محبوبیت اون فیلم و شباهت‌های علمی‌تخیلی‌اش به «شهر تاریک» باعث شد خیلیا فکر کنن فیلم پرویاس تقلیدی از ماتریکسه، که باعث شد (به ناحق) توی رده‌بندی آثار نوآر علمی‌تخیلی عقب بیفته. واقعیت اینه که «شهر تاریک» به خیلی از فیلم‌های بزرگ قبل خودش ادای احترام می‌کنه، اما روی خیلی از آثار بعد از خودش هم تاثیر گذاشته؛ مثلاً طرفدارای «اینسپشن» (Inception) باید بدونن که خودِ نولان هم از این فیلم نت‌برداری می‌کرده... خاطرات دزدیده شده. «شهر تاریک» یه فیلم نوآر پرتب‌وتابه که لباس‌های خیره‌کننده علمی‌تخیلی تنش کرده. جلوه‌های بصری شگفت‌انگیزش باعث شده خیلیا بگن فیلمی با فرم زیاد و محتوای کمه، چیزی که پرویاس به شدت باهاش مخالفت کرده؛ و حق هم داره، مخصوصاً وقتی نسخه کارگردان در دسترس قرار گرفت. داستان پیچیده‌ست و درباره شخصیت‌های انسانیه که توی دنیایی بدون نور روز زندگی می‌کنن و خاطراتشون هم به شدت ناقصه. خیلی زود معلوم می‌شه که یه نژاد بیگانه ترسناک دارن همه چی رو کنترل می‌کنن. این بیگانه‌ها که با پالتوهای بلند و کلاه‌های مشکی ظاهر می‌شن و یه دکتر مشکوک (با بازی کیفر ساترلند) هم بهشون کمک می‌کنه، قدرت‌های خاصی دارن و دلیل حضورشون توی مراحل مختلف داستان لو می‌ره. یه مرد جلوی اونا می‌ایسته، جان مرداک (سوئل)، که یه بیمار دچار فراموشی کلاسیکِ فیلم‌های نوآره و تلاشش برای فهمیدن ماجرا، تلاش ما هم هست. خانم مرداک، زیاد به گذشته فکر می‌کنی؟ جستجو برای هویت و حقیقت چیزیه که فیلم رو جلو می‌بره. مرداک توی وضعیت گیج‌کننده‌اش نه تنها وسط یه بحران وجودیه، بلکه کانون تحقیقات یه قاتل سریالی هم هست. اون همزمان سعی می‌کنه با مسائل عاطفی‌اش کنار بیاد؛ ظاهراً یه زن زیبا (کانلی) داره که شاید بهش خیانت کرده باشه؟ و چرا اینقدر جذب جایی به اسم «شل بیچ» می‌شه؟ یه روایت ساده که پشت زرق‌وبرق‌های بصری قایم شده؟ شوخی نکنید! ولی واقعاً باید گفت ظاهر بصری و اتمسفر طراحی فیلم خیلی چشم‌گیره. من به همون هیولایی تبدیل شدم که قرار بود تو باشی. با وجود شخصیت‌های نوآر؛ کارآگاه عبوس (هرت)، مرد فراموشکار (سوئل) و خواننده جذاب (کانلی)، پرویاس اکسپرسیونیسم آلمانی رو به وفور وارد کار کرده و یه پالت رنگی نئو-نوآر خیره‌کننده ساخته. رنگ‌های سبز و قرمز مدام توی چشم می‌زنن، در حالی که قهوه‌ای‌ها و طلایی‌های کدر توی خیابون‌های زاویه‌دار شهر، راه رو برای تغییر درک و افشای نقشه‌ها باز می‌کنن. نمادهای تکرار شونده مثل مارپیچ‌ها و دایره‌ها توی کل فیلم هستن که به حس‌وحال و معنای فیلم کمک می‌کنن. وسط فیلم هم ترفندهای پرویاس رو می‌بینیم، جایی که شهر تغییر شکل می‌ده و جابه‌جا می‌شه تا ترکیبی از «متروپلیس» و «گاتهام» رو بسازد، اونم وقتی که آدما توی خواب عمیقن. حواستون به ساعت‌ها باشه... می‌دونی قرار بود چه حسی داشته باشم. اون آدم من نیستم... هیچ‌وقت نبودم. می‌خواستی بدونی چی ما رو انسان می‌کنه. خب، اینجا پیداش نمی‌کنی... بازی‌ها در سطح عالی نیستن (مخصوصاً ساترلند بیشتر رو مخه تا تاثیرگذار)، اما واقعاً نیازی هم نیست که باشن، چون همه‌شون توی اون لباس‌ها و فضا عالی به نظر می‌رسن. داستان البته یکم دیوانه‌واره و من خودم وقتی داشتم نوشیدنی می‌خوردم بیشتر باهاش حال کردم! (توی ۴۸ ساعت سه بار دیدمش!). خودِ پرویاس هم گفته که فیلم بی‌نقصی نیست. بازم حق با اونه، اما می‌دونه که فیلمش هنوز اون‌طور که باید قدر ندیده و لازمه آدمای بیشتری نسخه کارگردان رو ببینن. راجر ایبرت فقید به شدت از «شهر تاریک» حمایت می‌کرد و توی دی‌وی‌دی فیلم هم توضیحات خیلی خوبی داده. مثل راجر باید بگم این یه تجربه علمی‌تخیلی نوآر منحصر‌به‌فرد و فوق‌العاده‌ست. فیلمی که واقعاً می‌شه کنار «بلید رانر» تماشاش کرد؛ و این حرف رو الکی نمی‌زنم. ۹ از ۱۰.

2014-09-25


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

**_یه ترکیب اتمسفریک و تاریک از فیلم نوآر، وحشت کمیک‌بوکی و علمی‌تخیلی_** مردی (روفوس سوئل) یه شب بیدار می‌شه و با کلی معما روبرو می‌شه: جسد یه فاحشه اون نزدیکیه و اون متهم به قتلشه، اما خودش هیچی یادش نمیاد. چند نفر توی اون ساعت‌های شب توی شهر بزرگ دنبالشن: یه دکتر نیمه‌دیوونه (کیفر ساترلند)، یه کارآگاه (ویلیام هرت)، همسرش که ازش دور شده (جنیفر کانلی)، یه زن جذاب (ملیسا جورج) و یه گروه از مردهای کچل و رنگ‌پریده با پالتوهای بلند مشکی. اون سعی می‌کنه واقعیت رو بفهمه و از این شهر همیشه تاریک فرار کنه. فیلم «شهر تاریک» (۱۹۹۸) ساخته الکس پرویاس، کلاً توی دکورهای سایه‌دار و با پس‌زمینه‌های CGI ساخته شده. اولین باری که سعی کردم ببینمش، بعد از ۲۰ دقیقه بیخیال شدم. اما اگه توی مودِ درستش باشید، یه فیلم علمی‌تخیلی باحال با المان‌های نوآر و معمایی/ترسناکه که آدم رو به فکر فرو می‌بره و هیچ‌وقت به یه فیلم تجاری کلیشه‌ای تبدیل نمی‌شه. افشاگری‌های آخر فیلم خیلی خوب از آب دراومدن. سوئل یه قهرمان درجه‌یک ساخته و ویلیام هرت هم بازیش موثره. خیلیا از بازی عجیب کیفر ساترلند شاکی‌ان، اما نقش این رو می‌طلبید. اگه خوشتون نمیاد، نویسنده‌ها رو مقصر بدونید. جنیفر کانلی هم اون زمان واقعاً خیره‌کننده بود. ملیسا جورج هم توی نقش کوتاهش عالیه. علاقه من به این فیلم با تعریف‌های زیاد راجر ایبرت شروع شد. اون خیلی تحت تاثیر وسعت شهر قرار گرفته بود که مدیون CGI خوب و دکورهای عالی فیلمه. البته امروز این چیزا عادیه، اما اون موقع تکنولوژی جدیدی بود. بعضیا این فیلم رو با «ماتریکس» مقایسه می‌کنن که بی‌دلیل هم نیست؛ چون تم‌های مشابهی دارن و ماتریکس واقعاً توی بعضی از دکورهای همین فیلم فیلمبرداری شده، هرچند ماتریکس یک سال بعد اکران شد. شباهت‌هایی هم به فیلم «گاتاکا» (Gattaca) داره. ماتریکس به موفقیت تجاری عظیمی رسید اما «شهر تاریک» با وجود درخشش، شکست خورد. چرا؟ به نظر من شخصیت‌ها نیاز به پردازش بیشتری داشتن تا بیننده باهاشون ارتباط بگیره. مخاطب عام فیلم رو عجیب و غیرجذاب دید، اما عشقِ علمی‌تخیلی‌ها حتماً ازش لذت می‌برن. از «گاتاکا» بهتره ولی به پای «ماتریکس» نمی‌رسه. نمره من: B

2023-01-21


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 10

یه علمی‌تخیلی کنجکاوی‌برانگیز. این یکی از فیلم‌های محبوب منه که به تم‌های فلسفی می‌پردازه؛ مثل ماتریکس، طبقه سیزدهم و گاتاکا. سال‌ها پیش این فیلم رو دیدم و هنوز توی ذهنم مونده. با شنیدن کلمه «فلسفی» نترسید، این فیلم‌ها قبل از هر چیز سرگرم‌کننده‌ان. تم فلسفی این فیلم همون بحث قدیمی ذات در مقابل تربیته. آیا هویت انسانی یه «جوهر» ثابت داره؟ مثلاً اگه هیتلر توی یه یتیم‌خانه مذهبی بزرگ می‌شد، آدم خوبی می‌شد؟ یا ذاتش بد بود و باز هم همون میوه تلخ رو می‌داد؟ فیلم به روش جذاب خودش به این مسائل می‌پردازه. نمی‌خوام داستان رو لو بدم. یه بار نقدی از این فیلم خوندم که نمره پایینی بهش داده بود و تعجب کردم. شاید منتقد فکر کرده فیلم سطحیه، در حالی که خیلی عمیق‌تر از این حرفاست. کلاً بعضی منتقدا به فیلم‌های شاهکار، مخصوصاً استرالیایی‌ها مثل «مد مکس ۲»، نمره کم می‌دن که شاید از غرور آمریکایی‌شون باشه. این یه فیلم عالی توی ژانر خودشه که نباید از دستش بدید.

2025-03-31


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

این فیلمیه که احتمالاً از زمان انتشار نسخه بلوری کارگردان در سال ۲۰۰۸ ندیده بودم و با اینکه اون موقع خوشم اومده بود، الان واقعاً عاشقشم. بازیگرا و داستان در کنار جلوه‌های بصری خیره‌کننده (که البته توی تاریکی غرق شدن) عالی بودن. همیشه دوست دارم روفوس سوئل رو توی نقش آدم خوب ببینم، چون معمولاً بهش نقش‌های آدم‌حسابی یا شرور مطلق رو می‌دن. «شهر تاریک» یه تریلر علمی‌تخیلی عالیه که من رتبه‌اش رو دقیقاً بعد از ماتریکس قرار می‌دم. **۴.۵ از ۵**

2025-07-27


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 10

۹۹ از ۱۰۰. ساکنان یه شهر تاریک دارن توی یه آزمایش توسط یه نژاد بیگانه استفاده می‌شن؛ بیگانه‌هایی که هر شب هم شهر و هم خاطرات آدما رو بازسازی می‌کنن تا بفهمن چی باعث می‌شه ما انسان باشیم. با اینکه فیلم متفاوتیه، اما نمی‌شه متوجه شباهت‌های محیط کنترل‌شده‌اش با «ماتریکس» نشد. کیفیت فیلم نوآر، فضای سورئال، غریبه‌ها، نویسندگی، بازی‌ها و جلوه‌های ویژه فوق‌العاده؛ همه چی توی این فیلم عالی کار می‌کنه. تقریباً بی‌نقص.

2025-10-30