محرمانه لس انجلس

محرمانه لس انجلس

لس‌آنجلس دهه ۱۹۵۰، پس‌زمینه‌ای فاسد برای این داستان پیچیده و نوآرگونه از فساد پلیس و لجن‌زار هالیوود است. سه پلیس با روحیات کاملاً متفاوت، هر کدام به سبک خود به دنبال حقیقت هستند: اد اکسلی (Ed Exley)، پسر طلایی نیروی پلیس که برای پیشرفت حاضر است دست به هر کاری بزند، جز فروختن اصولش؛ باد وایت (Bud White)، که برای اجرای عدالت آماده زیر پا گذاشتن قوانین است اما به سختی می‌تواند خشم مهارناپذیرش را کنترل کند؛ و جک وینسنس (Jack Vincennes)، که همیشه به دنبال شهرت و پول نقد است، تا اینکه وجدانش او را وادار می‌کند تا با اکسلی و وایت در مسیری بی‌بازگشت برای کشف حقیقت پشت دنیای تاریک جنایات لس‌آنجلس همراه شود.

سال انتشار: 1997 کارگردان: Curtis Hanson ژانر: Crime، Drama، Mystery نویسندگان: James Ellroy، Brian Helgeland، Curtis Hanson امتیاز: 8.2

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 10

شهر فرشته‌ها؟ بیشتر شبیه شهر شیاطینه! کورتیس هانسون (Curtis Hanson) کارگردانی و بازنویسی فیلمنامه رو به همراه برایان هلگلند (Brian Helgeland) از روی رمان جیمز الروی (James Ellroy)، نویسنده افسانه‌ای داستان‌های عامه‌پسند، انجام داده. بازیگرایی مثل کوین اسپیسی (Kevin Spacey)، راسل کرو (Russell Crowe)، گای پیرس (Guy Pearce)، جیمز کرامول (James Cromwell)، کیم بسینگر (Kim Basinger)، دنی دویتو (Danny DeVito) و دیوید استراترن (David Strathairn) توی فیلم بازی می‌کنن. موسیقی کار جری گلداسمیت (Jerry Goldsmith) و فیلمبرداری هم اثر دانته اسپینوتی (Dante Spinotti) هست. داستان توی لس‌آنجلس دهه ۵۰ می‌گذره و سه تا پلیس با اخلاقیات و جایگاه‌های کاملاً متفاوت، دارن وارد یه بازی کثیف از جرم و فساد می‌شن... «من تو رو به عنوان یه پلیس تحسین می‌کنم، مخصوصاً پایبندیت به خشونت به عنوان یه ابزار ضروری برای کار.» یه فیلم‌سازی فوق‌العاده. هانسون داستان هزارتوی الروی رو گرفته و با فضاسازی دقیق اون دوران و کارگردانی بی‌نقص، بهش جون داده؛ کارگردانی‌ای که باعث شده بازی‌های درخشانی از کل تیم بازیگری بگیریم. این اون روی لس‌آنجلسه که هیچ‌کس نمی‌خواد درباره‌اش حرف بزنه؛ پر از جنازه، فاحشه، پاپوش‌های کثیف، خشونت، مواد مخدر، نژادپرستی و فساد بی‌پایان. و این‌ها فقط مربوط به سیاستمدارها، مطبوعات و پلیس‌هاست! رولو توماسی (Rollo Tomasi). نبود قهرمان‌های واقعی باعث شده «شهر فرشته‌ها» زیر ابرهای تیره بمونه؛ جایی که حتی با وجود پیچ و خم‌های داستان و باز شدن گره‌های معمایی و فوران خشونت، سرنوشت نهایی شخصیت‌های اصلی اصلاً مشخص نیست و همین باعث می‌شه تا لحظه آخر میخکوب بمونید. فیلم در عین حال جذاب و خطرناکه، دیالوگ‌ها از نیش مار هم تیزترن و با اینکه پایانش نسبت به سنت‌های فیلم‌های نوآر کلاسیک کمی بیش از حد آرومه، اما در کل یه اثر نوآر خالصه که فقط سیاه و سفید فیلمبرداری نشده. فیلم فقط دو تا اسکار برد، کیم بسینگر برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن و هانسون و هلگلند برای بهترین فیلمنامه اقتباسی. راستش باید یه دوجین جایزه می‌برد، چون نه تنها یکی از بهترین فیلم‌های دهه ۹۰ میلادی، بلکه یکی از بهترین نئو-نوآرهاییه که تا حالا ساخته شده. ۱۰/۱۰

2016-08-07


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

بعد از قتل‌عام بی‌دلیل آدم‌ها توی یه غذاخوری، این اکسلی (Exley) جاه‌طلبه (با بازی گای پیرس) که به رئیساش پیشنهاد می‌ده وقتشه پلیس لس‌آنجلس به خودش بیاد و ریشه فسادی که توی کل نیرو رخنه کرده رو بکنه. به همین خاطر، توسط کاپیتان اسمیت (James Cornwall) ترفیع می‌گیره و سعی می‌کنه به جای قانون انتقام، حاکمیت قانون رو برقرار کنه؛ همون روشی که وایت (Russell Crowe) با خشونت پیش می‌بره یا وینسنس (Kevin Spacey) با اون سبک فاسد و کثیفش. نیازی به گفتن نیست که هیچ‌کس از این رویکرد جدید و «پاک‌تر از برف» خوشش نمی‌آد، اما کم‌کم اکسلی راهش رو به دنیای جرم‌های سازمان‌یافته باز می‌کنه و می‌فهمه پلیس چقدر توی سرپوش گذاشتن روی جنایت‌ها، از کلاهبرداری گرفته تا قتل، دست داره. اون همچنین متوجه می‌شه که یه نفر داره از پشت پرده عروسک‌گردانی می‌کنه، پس اگه می‌خواد زنده بمونه، باید با یکی از همکارهای مشکوکش متحد بشه! هر کدوم از این شخصیت‌ها فرصت درخشش دارن و این باعث می‌شه با شخصیت‌های دیگه‌ای مثل هاجنز (با بازی پرانرژی دنی دویتو)، ناشر بی‌اخلاق مجله‌های زرد، و لین (کیم بسینگر)، یه فاحشه سطح بالا که ادای ورونیکا لیک رو درمی‌آره، آشنا بشیم. فکر کنم تنها مشکلم با فیلم این بود که خیلی زود حدس زدم کی پشت ماجراست، واسه همین حس تعلیق برام یه کم کم شد. با این حال، این یکی از طبیعی‌ترین بازی‌های راسل کرو هست و گای پیرس هم نشون می‌ده که چقدر خوب از پس نقش‌های خشن و جدی برمی‌آد. دوست داشتم شخصیت جذاب بسینگر رو بیشتر می‌دیدیم تا یه کم از فضای سنگین و بی‌وقفه داستان کم بشه، اما در کل این یه اقتباس قرص و محکم از کتاب بی‌رحم جیمز الروی هست که کورتیس هانسون ساخته و اصلاً وقت رو تلف نمی‌کنه.

2024-04-22