هفت سال در تبت
پس از مرگ ۱۱ کوهنورد، هاینریش هارر (Heinrich Harrer) اتریشی با بازی برد پیت (Brad Pitt) تصمیم میگیرد تا با صعود به قله نانگاپاربات در هند تحت استعمار بریتانیا، برای کشور و غرور ملی اتریش افتخارآفرینی کند و در این راه همسر باردارش را پشت سر میگذارد. او که فردی خودخواه و منزوی است، با سایر اعضای تیمش کنار نمیآید، اما پس از اینکه شرایط بد جوی آنها را تهدید میکند، مجبور میشود به خواستههای آنها تن دهد. سپس جنگ جهانی دوم آغاز میشود و آنها دستگیر و در اردوگاه اسرای جنگی دهرادون زندانی میشوند. او چندین بار بیهوده برای فرار تلاش میکند، اما در نهایت به همراه پیتر آوفشنایدر (Peter Aufschnaiter) با بازی دیوید تیولیس (David Thewlis) موفق به فرار میشود و سر از شهر مقدس لاسا در میآورند؛ مکانی که ورود خارجیها به آن ممنوع است. به آنها غذا و پناه داده میشود و پیتر در نهایت با خیاطی به نام پما لاکی ازدواج میکند، در حالی که هاینریش با دالایی لاما دوست میشود. آنها مرتباً با هم ملاقات میکنند؛ در حالی که هاینریش کنجکاوی این کودک را درباره جهان، از جمله جک قاتل و «مو زردها» ارضا میکند، خودش نیز با آموزههای بودا آشنا میشود. او حتی یک سینما میسازد و در همین حین اخباری از پایان جنگ، طلاقش و امتناع پسرش از برقراری ارتباط دریافت میکند. اما هیچچیز او را برای ویرانی بزرگی که با تصمیم چین کمونیست برای حمله به تبت در راه است، آماده نمیکند؛ حملهای که منجر به کشته شدن بیش از ۱ میلیون تبتی، تخریب بیش از ۶۰۰۰ صومعه و خیانت مردم خودشان میشود.
سال انتشار: 1997 کارگردان: Jean-Jacques Annaud ژانر: Adventure، Biography، Drama نویسندگان: Heinrich Harrer، Becky Johnston امتیاز: 7.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
_**دوازده سال در منطقه تبت، ۱۹۳۹-۱۹۵۱**_
فیلم «هفت سال در تبت» (۱۹۹۷) یک درام تاریخی و زندگینامهای درباره هاینریش هارر (Heinrich Harrer)، کوهنورد اتریشی با بازی برد پیت، و دوران حضورش در تبت و دوستیاش با دالایی لاما (در دوران کودکی او) است. داستان درست قبل و در طول جنگ جهانی دوم و همچنین دوران منتهی به حمله نیروهای چین کمونیست به تبت در سال ۱۹۵۰ و پیامدهای آن را روایت میکند. دیوید تیولیس هم در نقش دوست کوهنورد آلمانی هاینریش حضور دارد.
فیلم شبیه دیگر ماجراجوییهای واقعگرایانه در دل طبیعت است که در آن شخصیت به رستگاری میرسد، مثل فیلم «راه بازگشت» (The Way Back - ۲۰۱۰). برد پیت در نقش این کوهنورد متکبر که کمکم در مرتفعترین نقطه جهان فروتن میشود، بسیار کاریزماتیک است. این فیلم را امروزه نمیشد ساخت چون حزب کمونیست چین را منفی نشان میدهد؛ به عبارت دیگر، فیلم حقیقت را میگوید. زمان فیلم ۲ ساعت و ۱۶ دقیقه است و بخش عمده آن در آرژانتین، در شهر لاپلاتا و کوههای آند در استان مندوزا فیلمبرداری شده، در حالی که حدود ۲۰ دقیقه از تصاویر به صورت مخفیانه در خود تبت ضبط شده است.
نمره: B
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
برد پیت نقش هاینریش هارر، کوهنورد مشهور اتریشی را بازی میکند که همسر باردارش را برای کوهنوردی در هیمالیا ترک میکند. چند حادثه در ارتفاعات و شروع جنگ جهانی دوم باعث میشود او و همکارش پیتر آوفشنایدر (دیوید تیولیس) توسط بریتانیاییها بازداشت و در اردوگاه اسرای جنگی زندانی شوند. پس از چند تلاش ناموفق، این دو موفق به فرار میشوند و بعد از یک پیادهروی خطرناک در دل طبیعت وحشی و خشن، خود را پشت دروازههای شهر مقدس لاسا میبینند.
خارجیها در اینجا چندان مورد استقبال نیستند، اما به آنها آب و غذا داده میشود و به تدریج پذیرفته میشوند تا جایی که هارر به «مادر بزرگ» و سپس به خود دالایی لامای جوان، کنجکاو و جذاب معرفی میشود. رهبر معنوی تبت از دوست جدید مو طلاییاش خوشش میآید و مرد بزرگتر با داستانهای شگفتانگیز از دنیای بیرون، او را سرگرم میکند. همزمان، همسایه بسیار بزرگتر و تمامیتخواه آنها نقشههای مشخصی برای تبت دارد. با تجمع نیروها در مرزها، ماهیت متزلزل استقلال این کشور کوچک آشکارتر میشود و خب، تاریخ همیشه بخشی جداییناپذیر از روایت است.
فکر میکنم پیت نقش این کوهنورد مغرور را خوب بازی کرده و با پیشرفت داستان، شخصیت او هم رشد میکند - از یک آدم منزوی و خودخواه به کسی تبدیل میشود که یاد میگیرد به چیزهایی فراتر از خودش اهمیت بدهد. در همین راستا، تیولیس هم در نقش همراه او بازی قویای ارائه میدهد و جامیانگ جامتشو وانگچوک هم در نقش پسری که در حال شکست در نبردی نابرابر علیه کسانی است که مذهب را یک «بیماری» میدانند، حس نجابت و معنویت را به خوبی منتقل میکند. اگرچه فیلم مسائل سیاسی را کمی بیش از حد ساده نشان میدهد، اما فیلمبرداری بسیار زیبایی دارد و صحنههای واقعی تبت در اطراف معماری خیرهکننده قصر پوتالا فوقالعاده است. در نهایت، نمیتوانید با ملتی که فقط میخواست در آرامش زندگی کند، همدردی نکنید.