مردان ایکس
در دنیایی که هم جهشیافتهها و هم انسانها از یکدیگر میترسند، ماری (Marie) که بیشتر با نام روگ (Rogue) شناخته میشود، از خانه فرار کرده و با جهشیافته دیگری به نام لوگان (Logan) ملقب به ولورین (Wolverine) همراه میشود. پروفسور چارلز اگزاویه (Charles Xavier)، صاحب مدرسهای برای جهشیافتههای جوان، استورم (Storm) و سایکلاپس (Cyclops) را میفرستد تا قبل از اینکه دیر شود، آنها را بازگردانند. مگنیتو (Magneto) که معتقد است جنگی در راه است، نقشه شومی در سر دارد و برای اجرای آن به روگ جوان نیاز دارد.
سال انتشار: 2000 کارگردان: Bryan Singer ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Tom DeSanto، Bryan Singer، David Hayter امتیاز: 7.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
***«مردان ایکس» سنگ بنای تمام فیلمهای ابرقهرمانی بزرگی بود که بعداً ساخته شدن***
به نظرم فیلمهای مردان ایکس به این خاطر محبوب شدن که جرأت متفاوت بودن داشتن. مفهوم مردان ایکس خیلی از کلیشههای ابرقهرمانی فاصله داره. اگه با این فکر سراغ فیلمهای مردان ایکس میرین که چیزی شبیه سوپرمن، اسپایدرمن یا بتمن ببینین، کلاً فراموشش کنین. مفهوم منحصربهفرد مردان ایکس اینه که بشریت داره به سطح بعدی تکامل میرسه و درصد کمی از انسانها در سراسر جهان دارن قدرتهای فوقبشری خودشون رو از ژن جهشیافته «X» نشون میدن.
دو رهبر جهشیافته که دوستهای قدیمی هم هستن، موضعهای کاملاً متفاوتی میگیرن: چارلز اگزاویه یه مدرسه برای جوانهای جهشیافته در نیویورک راه میندازه. نگرش اون مثبته و هدفش خیرخواهانه است. از طرف دیگه، اریک لنشر یا همون مگنیتو، از پارانویای غیرجهشیافتهها خسته شده. اون یه «انجمن برادری جهشیافتهها» با رویکرد برتریطلبی راه میندازه. متأسفانه قدرت باعث فساد میشه و قدرت مطلق، فساد مطلق به همراه داره. میشه گفت اگزاویه رویکرد مارتین لوتر کینگ رو داره، در حالی که مگنیتو مسیر مالکوم ایکس رو میره؛ یه مقایسه جالب.
با اینکه هر کسی فیلم محبوب خودش رو داره، حس میکنم هر سه فیلم سهگانه اصلی کیفیت مشابهی دارن: «مردان ایکس» (۲۰۰۰)، «ایکس ۲» (۲۰۰۳) و «مردان ایکس: آخرین ایستادگی» (۲۰۰۶). فیلم اول طبیعتاً با معرفی شخصیتهای اصلی و مصائب جهشیافتهها، زیربنای داستان رو میچینه. ولورین و روگ معرفی میشن و کمکم یه رابطه جالب از نوع برادر بزرگتر/خواهر کوچکتر بینشون شکل میگیره. اونا هم با انجمن مگنیتو و هم با مدرسه اگزاویه برخورد میکنن و با بزرگواری دومی رو انتخاب میکنن. دار و دسته مگنیتو شامل سابرتوث، تود و میستیک میشه، در حالی که تیم اگزاویه شامل سایکلاپس، جین گری و استورم و همچنین نوجوانهایی مثل آیسمن و پایرو هست.
هر دو گروه جهشیافته در جزیره آزادی در بندر نیویورک با هم روبرو میشن و درگیر میشن که ضعیفترین بخش فیلمه، ولی بد نیست. وقتی «مردان ایکس» در سال ۲۰۰۰ اکران شد، به راحتی بهترین اقتباس کمیک به فیلم از زمان «سوپرمن» (۱۹۷۸) و «سوپرمن ۲» (۱۹۸۰) بود. این فیلم پیشدرآمد تمام فیلمهای ابرقهرمانی بزرگی بود که در دهه ۲۰۰۰ اکران شدن و فقط به خاطر کیفیت بالای همون فیلمهاست که الان کمی از جذابیتش رو از دست داده. زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۴ دقیقه است و چندتا صحنه حذف شده جالب هم داره. نمره: -A
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«مردان ایکس» یه نقطه عطف در تاریخ سینماست. اگه این فیلم واقعاً خوب نبود و اینقدر موفق نمیشد، ما امروز از دنیای فیلمهای کمیکبوکی که باکسآفیس رو قبضه کردن لذت نمیبردیم. رویکرد «مردان ایکس» درست بود. این فیلم یه داستان انسانی مرتبط درباره تبعیض رو روایت کرد و با منبع اصلی (کمیک) با احترام و جدیت برخورد کرد. شاید میراث این فیلم از خودِ فیلم بزرگتر باشه، اما در کل «مردان ایکس» عالیه!
2019-03-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
ارزش یه بار دیدن رو داره، شاید دوباره هم ببینمش و میتونم به بقیه هم پیشنهادش بدم. این یه «فیلم کمیکبوکی» خوب نیست، اما به عنوان یه داستان مستقل، با اینکه تقلیدیه ولی بد نیست. فقط فرض کنین من یه سخنرانی طولانی درباره اینکه چقدر این فیلم شبیه کمیکها نیست انجام دادم؛ اینطوری برای جفتمون بهتره.
نکات مثبت زیادی داره، مثل ایجاد تعادل بین شخصیتها و ستارهها، اونم به شکلی که بعدها توی «انتقامجویان» (Avengers) خیلی بیشتر تحسین شد؛ چون همه اون شخصیتها رو بیشتر دوست داشتن و یه «جذابیت خاصی» توی فرنچایز اونها بود که فرنچایز مردان ایکس از همون اول کم داشت. اما اون زمان کسی هنوز این کار رو درست انجام نداده بود، پس معلوم نبود چی رو نمیدونیم. فاکس (Fox) مشخصاً فقط بر اساس دستمزد بازیگرها پول زیادی پای این کار ریخته و چندین جلوه بصری خوب هم در طول فیلم دیده میشه.
از بحث وفاداری به کمیک که بگذریم، واقعاً بعضی چیزها رو به زور توی داستان جا دادن و شخصیتپردازیها مشخصاً مسیر اشتباهی رو رفته. اسکلتبندی نویسندگی خوبه، اما جاهای زیادی هست که انگار نوشتن «و اینجا یه اتفاق باحال میافته تا حواس مخاطب رو پرت کنه». مردان ایکس یه داستان درامه و اونا این رو توی فیلم هم آوردن، اما به نظر میرسه هدفشون ساختن یه فیلم اکشن با پیرنگ عمیق بوده و تهش یه چیزی این وسط دراومده. اکشن فیلم همهاش بین شخصیتهایی هست که (و من کاملاً باور دارم بازیگرها تمام تلاششون رو کردن) محدود به این شدن که یا معذب باشن، یا لوده، یا خشک و یا توخالی.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«مردان ایکس» خیلی خوبه. یه فرنچایز دیگه که با وجود اینکه سالهاست میشناسمش، برای اولین بار دارم میبینمش. این یه شروع مثبته و قطعاً چیزهای زیادی برای سرگرم شدن توش هست. هیو جکمن (Wolverine) ستاره فیلمه، هرچند پاتریک استوارت (Professor X) و ایان مککلن (Magneto) هم عالی هستن. مشتاقم که دنبالهها و بقیه تولیدات بعدی رو هم ببینم. /کپی شده از نقد من در Letterboxd\
2021-05-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«ماری» (ملقب به «روگ» با بازی Anna Paquin) واقعاً بلده چطور گند بزنه به رابطهاش با دوستپسرش، برای همین فرار میکنه و با «ولورین» (Hugh Jackman) همراه میشه. هر دوی اونا زیر نظر «مگنیتو» خبیث (Ian McKellen) هستن، پس «دکتر اگزاویه» خیرخواه (Patrick Stewart)، «استورم» (Halle Berry) و «سایکلاپس» (James Marsden) رو میفرسته تا اونا رو به مدرسهاش برای افراد بااستعداد برگردونن. اونجا، اون میتونه این جهشیافتههای قدرتمند رو آموزش بده تا برای مقابله با آدمبده داستان آماده بشن. «مگنیتو» هم به نوبه خودش قصد داره یک بار برای همیشه تکلیفش رو با بشریت و عدم تحمل اونا نسبت به کل جهشیافتهها روشن کنه.
این فیلم بیشتر یه فیلمِ زمینهساز برای مجموعهایه که قراره در آینده بیاد. پیشزمینه و هویت شخصیتها ساخته میشه تا بفهمیم کی به کیه و چرا اینطوری رفتار میکنن؛ و این شامل انسانهای نگران به رهبری «سناتور کلی» (Bruce Davison) هم میشه. مطمئن نیستم که تلاش برای جذب مخاطب عام (رده سنی ۱۲ سال) چقدر به فیلم ضربه زده، اما در بیشتر بخشها، فیلم فقط یه بهانه روتین برای چندتا صحنه مبارزه طولانی و جلوههای ویژه حول محور چندتا بازیگر خوشتیپه. انصافاً چندتا صحنه کلکل باحال بین جکمن و مارسدن هست، اما استوارت فقط همون «پیکارد» (شخصیت پیشتازان فضا) روی ویلچره و با اینکه مککلن تلاش بیشتری برای نقش «مگنیتو» کرده، حتی اون هم دیالوگهای درست و حسابی نداره که بتونه توش خودی نشون بده. در واقع، نویسندگی در کل فیلم واقعاً ضعیفه. فیلم خوبیه برای دیدن، مخصوصاً روی پرده بزرگ، اما امیدواریم داستانهای این مجموعه برای قسمت بعدی کمی پختهتر بشن.