جنگ ستارگان: قسمت سوم - انتقام سیت
نزدیک به سه سال از آغاز جنگهای کلون گذشته است. جمهوری با کمک جدایها به مصاف کنت دوکو و جداییطلبان میرود. با ظهور یک تهدید جدید، شورای جدای، اوبیوان کنوبی و آناکین اسکایواکر را برای کمک به صدراعظمِ اسیر شده میفرستد. آناکین احساس میکند برای ارتقا به مقام استاد جدای آماده است. اوبیوان در تعقیب ژنرال جداییطلب، گریووس است. وقتی آناکین رویاهایی از درد و رنج پدمه در آینده میبیند، برای مشورت نزد استاد یودا میرود. زمانی که دارث سیدیوس «دستور ۶۶» را اجرا میکند، بیشتر آنچه جدایها ساخته بودند نابود میشود. تولد دارث ویدر را تجربه کنید. خیانتی را حس کنید که منجر به نفرت میان دو برادر میشود و شاهد قدرت امید باشید.
سال انتشار: 2005 کارگردان: George Lucas ژانر: Action، Adventure، Fantasy نویسندگان: George Lucas امتیاز: 7.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
جورج لوکاس (George Lucas) در «جنگ ستارگان: قسمت سوم - انتقام سیت» از جهات مختلفی به نقطه شروع برمیگرده؛ فیلمی که ششمین - و ظاهراً اما نه لزوماً آخرین - فیلم از مجموعه «جنگ ستارگان» هست. بعد از اینکه «قسمت دوم» اونقدر توی سیاست غرق شد که انگار داشتیم شبکه خبرِ جمهوری رو تماشا میکردیم، «قسمت سوم» بازگشتیه به همون سبک اپرای فضایی کلاسیک که این سری رو راه انداخت. چون داستان به جایی ختم میشه که اولین «جنگ ستارگان» شروع شده بود، میتونیم از اون جمله معروف سینمایی استفاده کنیم: «این همونجاییه که وارد شدیم.»
اینکه آناکین اسکایواکر (Anakin Skywalker) جدایها رو ترک کرد و به جبهه تاریک رفت، برای همه طرفدارهای این مجموعه روشنه. اینکه دوقلوهای اون، لوک و لیلا، نام خانواده رو پاک میکنن هم مشخصه. چیزی که توی «قسمت سوم» کشف میکنیم اینه که چطور و چرا آناکین راهش رو گم کرد؛ چطور یک جوون خوشتیپ و شجاع به یک فیگور تاریک و شنلپوش با اون صورت فلکی سیاه و ترسناک تبدیل شد. همونطور که یودا با اون لحن خاص خودش میگه: «پسری که آموزش دادی، دیگه نیست؛ دارث ویدر اون رو بلعیده.»
فیلم با صحنهای شروع میشه که آناکین (Hayden Christensen) و دوستش اوبیوان کنوبی (Ewan McGregor) در حال هدایت جنگندهها برای نجات صدراعظم پالپاتین (Ian McDiarmid) هستن. پالپاتین توسط ژنرال گریووس اسیر شده. این سکانس نجات، مثل بقیه فیلمهای جنگ ستارگان، منطق رو به چالش میکشه؛ چون دو تا خلبان خیلی راحت وارد کشتی فرماندهی میشن و میرن سراغ صدراعظم. اما بیخیالِ منطق! توی شورای جدای، آناکین میفهمه که با وجود قهرمانیهاش، هنوز به عنوان «استاد جدای» شناخته نمیشه. شورا به پالپاتین اعتماد نداره و از آناکین میخواد جاسوسیاش رو بکنه؛ پالپاتین هم از آناکین میخواد جاسوسی شورا رو بکنه. کدوم رو انتخاب کنه؟
مکدیارمید پیچیدهترین نقش فیلم رو داره و به خوبی با غرورِ جریحهدار شدهی آناکین بازی میکنه. دیالوگها شاید نقطه قوت فیلم نباشن، اما پالپاتین در متقاعد کردن آناکین خیلی موذیانه عمل میکنه. از طرفی، آناکین با پدمه (Natalie Portman) دیدار میکنه؛ اونا توی فیلم قبلی مخفیانه ازدواج کردن و حالا پدمه بارداره. واکنش آناکین مثل یک بچه توی کمدیهای نوجوانیه؛ سعی میکنه خوشحال به نظر بیاد در حالی که داره فکر میکنه این موضوع چطور روی بقیه کارهای خفنی که میخواد انجام بده اثر میذاره! باید بگم جورج لوکاس اصلاً بلد نیست صحنه عاشقانه بنویسه؛ کارت پستالها حس بیشتری رو منتقل میکنن.
دیالوگها کماکان ضعیفترین بخش فیلم هستن؛ شخصیتها جوری حرف میزنن که انگار دارن از روی کتاب آموزش زبان ساده میخونن، بدون هیچ ظرافت یا شوخطبعی. استثناها پالپاتین و البته یودا هستن. بازیگرها هم گاهی اونقدر تخت بازی میکنن که انگار خودشون هم باور ندارن وسط اون همه اتفاقات عجیب و غریب هستن. چطور میشه جلوی انفجار ناوگانهای فضایی ایستاد و جوری حرف زد که انگار داری توی استارباکس با تلفن صحبت میکنی؟
اما نکته اصلی فیلم دیالوگ نیست؛ اکشنِ «قسمت سوم» در هر دقیقه بیشتر از ۵ فیلم قبلیه و واقعاً تماشاییه. جلوههای ویژه خیلی پیشرفتهتر شدن. دوئل نهایی روی سیاره آتشفشانی به اندازه هر چیزی توی «ارباب حلقهها» تاثیرگذاره. یودا هم که حالا کاملاً انیمیشنی شده، هنوز زندهترین شخصیت غیرانسانی فیلمه. در مورد مبارزه با لایتسیبر (شمشیر نوری) هم باید بگم اون هیجان اولیه دیگه از بین رفته. مبارزها اونقدر با هم برابرن که جنگها تا ابد طول میکشه.
با همه اینها، جورج لوکاس کاری رو انجام داده که کمتر هنرمندی میتونه؛ اون دنیای خودش رو خلق کرده. فیلمهای «جنگ ستارگان» از تاثیرگذارترین آثار تاریخ سینما هستن و دیدنشون لذتبخشه. «انتقام سیت» یک سرگرمی بزرگه. امتیاز ۴.۵ از ۵ - راجر ایبرت
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
وقتی اولین فیلم رو توی ۱۰ سالگی دیدم، تاثیر عمیقی روی تخیلم گذاشت. فکر میکنم دلیل اینکه قسمتهای ۴ تا ۶ تبدیل به کلاسیکهای بیزمان شدن این بود که اونا در واقع قصههای پریان در لباس علمی-تخیلی بودن. قهرمانها و پرنسسها کارهای خودشون رو میکردن، اما بخشهای باحال توی ذهن خودت اتفاق میافتاد. نبرد خیر و شر، جستجوی پدر، گذار از کودکی به بزرگسالی؛ همون چیزهایی که داستانهای شوالیهای رو میسازن. بقیه چیزها مثل جلوههای ویژه و مثلث سولو-R2D2-C3PO فقط به این اسکلتبندی قوی گوشت و پوست میدادن. چند تا جمله از الک گینس درباره جنگهای کلون کافی بود تا تخیلت پرواز کنه.
متأسفانه انگار این روزها تا وقتی یک کمیته تضمین کیفیت تایید نکنه که حتی کندترین ۱۰ درصد مخاطب هم همهچیز رو میفهمن، به هیچ بلاکباستری چراغ سبز نمیدن. انگار نباید هیچچیزی رو به تخیل مشتری واگذار کرد. ۳ قسمت اخیر متأسفانه توی همین فضای فاجعهبار ساخته شدن و متدیکوار هر چی جادو توی ۳ فیلم اول بود رو نابود کردن. همهچیز مثل جسد روی میز تشریح باز شده. نه، حتی بدتر؛ مثل قطعات سختافزار روی یک میز کار استریل. پس «نیرو» (Force) فقط یه چیزیه که مثل آنفولانزا میگیریش؟ جنگهای کلونِ افسانهای فقط ۱۵ دقیقه از یک «دستور ۶۶» مسخرهست؟ ویدرِ قدرتمند فقط یه پسر بچه با ایگوی بزرگ و آیکیوی پایینه؟ روح حماسی سهگانه اول به جرم تهدیدِ فروش، اعدام شد. فیلمهای جدید ما رو توی استخری از جلوههای ویژه و خدمات به طرفداران (Fan Service) غرق میکنن که فرسنگها با اون حس اصلی فاصله داره. نتیجه نه تنها خستهکننده، بلکه واقعاً غمانگیزه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
واقعاً بهترین فیلم بین فیلمهای «بدِ» جنگ ستارگانه. «انتقام سیت» چه به تنهایی و چه به عنوان بخشی از کل مجموعه، خیلی منطقی نیست، اما حداقل لوکاس زحمت کشیده و یک فیلم کامل اینجا گذاشته. امتیاز نهایی: ۲.۵ از ۵ - چیزهای زیادی داشت که برام جذاب بود، اما در کل خیلی خوب درنیومده بود.
2019-12-30
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
هنوز کامل نیست، اما «انتقام سیت» ورودی خیلی لذتبخشتری توی سهگانه پیشدرآمده که با قدرت تموم میشه. من واقعاً ازش لذت بردم. چند تا ایراد جزئی دارم اما اول نکات مثبت: به نظرم این بهترین بازیای بود که این تیم بازیگری توی این سری ارائه دادن. هایدن کریستنسن توی نقشش عالیه. ایوان مکگرگور و ناتالی پورتمن هم بازیهای خیلی خوبی دارن. جلوههای ویژه زیبا هستن و موسیقی متن هم دلنشینه. ریتم فیلم هم برخلاف قبلیها، تقریباً ایدهآله. شوخیها و دیالوگها هنوز عالی نیستن اما بهتر شدن. از همه مهمتر، داستان خیلی خوبه. دو تا چیز رو دوست نداشتم: یکی اتفاقی که برای شخصیت ساموئل ال. جکسون میافته که یکم اجباری و بد نوشته شده بود. یکی هم پایان فیلم که یکم زیادی طولانی شد. اما در کل، یک قدم رو به جلو نسبت به دو فیلم قبلی بود و سهگانه پیشدرآمد رو معنادارتر کرد.
2021-02-03
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من امیدم رو به سهگانه پیشدرآمد از دست داده بودم؛ کلمه «ناامیدکننده» برای توصیفش کافی نیست. برای همین با توقع خیلی پایین سراغ این فیلم اومدم... میدونستم قرار نیست عالی باشه. اما این یکی سورپرایزم کرد. داستان منسجمه چون مجبوره باشه (باید کلی اتفاق رو پوشش بده). دنیایی که توی قسمت اول ساخته شد باید به شدت تغییر میکرد تا به قسمت چهارم برسه. دیالوگها یکم بهتر شدن. صحنه اکشن افتتاحیه هنوز هم خیرهکنندهست. بعضی از دوئلها عالیان؛ اوبیوان در مقابل گریووس باحال بود و اوبیوان در مقابل آناکین فوقالعاده بود؛ ضربات واقعاً وزن داشتن و حس میشدن. بازیگری هم بهتر شده؛ کریستنسن بالاخره یکم استعداد از خودش نشون داد. مکگرگور بهترین بازیگر اینجاست. پورتمن میدرخشه اما ازش کم استفاده شده. ساموئل ال. جکسون خیلی خشک بازی میکنه. موسیقی متن هم که مثل همیشه عالیه. با وجود نقصها، در کل فیلم سرگرمکنندهایه و وقتی اون آخر کلاهخود روی سر ویدر قرار میگیره، آدم نفسش رو حبس میکنه تا اون صدای تنفس نمادین شروع بشه.
2021-05-15
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«انتقام سیت» ثابت میکنه که نسبت به دو قسمت قبلی در تقریباً تمام زمینهها پیشرفت کرده. روایت داستان و قوس شخصیتیها خیلی جذابتر شده؛ بالاخره شاهد تبدیل شدن آناکین به جبهه تاریک و ظهور امپراتوری کهکشانی هستیم. مبارزات لایتسیبر گیراتر شدن، جلوههای بصری هنوز هم خوب به نظر میرسن و حتی بازیها متقاعدکنندهتر شدن. دیالوگها هنوز بد هستن، مخصوصاً توی رابطه عاشقانه آناکین و پدمه، اما کریستنسن از بازی قبلیش خیلی بهتر شده. موسیقی متن هم که مثل همیشه ماندگاره. شاید جزو محبوبترینهای من نباشه، اما بدون شک فیلمیه که لیاقت این همه طرفدار رو داره. مشخصه که این همون پیشدرآمدی بود که جورج لوکاس همیشه میخواست بسازه. امتیاز: -B
2022-05-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بالاخره با این قسمت که خیلی تاریکتر و شخصیتمحورتره، شباهتهایی به سهگانه اصلی میبینیم. آناکینِ هایدن کریستنسن داره میفهمه چی اون رو به «دارث ویدر» تبدیل میکنه. اکشن فیلم از اول تا آخر ادامه داره؛ بازیگرها اون حس و حال رمانتیکِ «حمله کلونها» رو کنار گذاشتن و دارن صحنه رو برای «امیدی تازه» آماده میکنن. جالبه که جلوههای ویژه اینجا خیلی خوب عمل نمیکنن، اما جورج لوکاس و جان ویلیامز یک درام فانتزی خیلی بهتر با یک پایان حماسی تحویل دادن...
2024-06-03