Dreamaniac

Wuchak (منتقد)

**_یک فیلم مستقلِ تک‌بعدی و کلیشه‌ای در کلبه‌ای میان جنگل با حضور یک ساکوبوس_**

یک موزیسین و نویسنده جوان (دانشجو) خانه‌ای را اجاره می‌کند تا کمی به کارهایش برسد، اما نامزدش اصرار می‌کند که یک مهمانی با حضور بچه‌های انجمن‌های دانشجویی راه بیندازند. البته اوضاع زمانی به هم می‌ريزد که یک ساکوبوس به مهمانی سرک می‌کشد. فیلم «درمانیاک» (۱۹۸۶) اولین فیلم واقعی کارگردان بود و در ابتدا «ساکوبوس» نام داشت، اما پس از موفقیت فیلم «کابوس در خیابان الم» این نام تغییر کرد؛ موضوعی که شعار تبلیغاتی فیلم را توجیه می‌کند: «برای داشتن یک کابوس لازم نیست در خیابان الم زندگی کنید.»

با اینکه فیلم با یک رویای تاریک شروع می‌شود و لحظات سوررئالی دارد که یادآور آن فیلم و مجموعه محبوب است، اما در اصل یک فیلم اسلشرِ کلبه‌ای-میان-جنگل است، با این تفاوت که آنتاگونیست آن یک ساکوبوس است. مشکل اینجاست که فیلم بیش از حد تک‌بعدی است. تمام فیلم در همین خانه و بیشتر در شب می‌گذرد که دلیل آن بودجه ۶۰ هزار دلاری فیلم است (معادل ۱۷۶ هزار دلار امروز با احتساب تورم). به عبارت دیگر، سازندگان بودجه کافی برای لوکیشن‌های متعدد نداشتند.

بنابراین، اتفاقات داخل خانه باید به اندازه کافی جذاب می‌بود تا بیننده را پای فیلم نگه دارد، اما اصلاً این‌طور نیست. با این حال، فضای دهه ۸۰ بسیار عالی از کار درآمده و اگر اهل این ژانر باشید، صحنه‌های خونین و وریزش خوب اجرا شده‌اند. به‌علاوه، چند بازیگر زن جذاب مثل کیم مک‌کامی در نقش پت (یا همان اشلین گر)، سیلویا سامرز در نقش لیلی و لیندا واتس در نقش جان (یا همان لیندا دنیس مارتین) در فیلم حضور دارند، بدون اینکه بخواهیم به شخصیت‌های اعصاب‌خردکن و بامزه‌ای مثل سینتیا کراس در نقش فرانسیس اشاره نکنیم.

اما فیلم از برهنگی بیش از حد مردان رنج می‌برد (که با توجه به تمایلات جنسی کارگردان چندان تعجب‌آور نیست). نکات مثبت اندک فیلم اصلاً1 کافی نیستند تا آن را ارزش وقت گذاشتن داشته باشد. راستی، فیلم ۱ ساعت و ۲۲ دقیقه است و در لس‌آنجلس فیلمبرداری شده.

نمره: C-/D+