A Kid in Aladdin's Palace

r96sk (منتقد)

بهتر از فیلم اول؛ اگر بخوام منصف باشم واقعاً چنین چیزی رو پیش‌بینی نمی‌کردم. «کودکی در قصر علاءالدین» هنوزم فیلم خیلی ضعیفیه، ولی نسبت به فیلم سال ۱۹۹۵ یعنی «کودکی در دربار شاه آرتور» پیشرفت کرده. این موضوع واقعاً غافلگیرکننده‌ست، مخصوصاً با توجه به اینکه این قسمت بدون همکاری دیزنی ساخته شده و کمپانی‌های ترای‌مارک و تپستری خودشون تنهایی ساختنش. از نظر تیم بازیگری، خروجی کار تقریباً هم‌سطح فیلم قبلیه. البته فیلم اول ستاره‌هایی مثل کیت وینسلت و دنیل کریگ رو داشت (که خب الان ستاره شدن) و توی این فیلم نیستن، ولی بازیگرای این قسمت هم انصافاً چیزی کمتر از بچه‌های سال ۹۵ نذاشتن. توماس ایان نیکلاس البته برگشته تا دوباره نقشش رو بازی کنه. به نظرم اینجا حتی قابل‌تحمل‌تر هم شده بود؛ بازیش کمتر خشکه و دیالوگ‌هایی که براش نوشتن به مراتب بهتر بهش می‌شینه. رونا میترا در نقش شهرزاد بازی قرص و محکمی داره، بقیه بازیگرا چیز دندون‌گیری نیستن ولی کارشون راه می‌افته. ترکیب «دنیای امروز» و «دوران باستان» که توی فیلم قبلی بهش نقد داشتم، اینجا قابل قبول‌تره؛ هنوزم یکم زوری و تصنعی به نظر میاد ولی هم‌زمان از فیلم اصلی دیزنی بهتر دراومده. لوکیشن‌های بیابونی هم از اون فضای جنگل و قلعه‌ی فیلم شاه آرتور جذاب‌ترن. همون‌طور که اولش گفتم، تموم کردن فیلم برام مثل جون کندن بود و اصلاً و ابداً فیلم خوبی نیست ــ اما لازمه بگم که نسبت به قبل پیشرفت داشته.