Blood Freak

Wuchak (منتقد)

**_حمله هیولای بوقلمون در فلوریدا_** یک ولگرد شبیه به الویس (با بازی استیو هاکس) در یک مرغداری در منطقه میامی کاری پیدا می‌کند و خود را در میان دو خواهر جذاب می‌بیند؛ یکی فرشته‌گونه (با بازی هدر هیوز) و دیگری اغواگر (با بازی دانا کالیوآن). بدتر از همه اینکه محققان آن مرکز از او به عنوان موش آزمایشگاهی در آزمایش‌هایشان استفاده می‌کنند. هرج‌ومرج به پا می‌شود. فیلم «خوارق العاده خون» (1972) یک فیلم مستقل درباره موجودات غیرمتعارف با بودجه‌ای بسیار ناچیز، بازی‌های ضعیف و هیولایی مضحک است. جنبه مثبت قضیه این است که استیو هاکسِ مردانه، به عنوان قهرمان الهام‌گرفته از پرسلی، جذابیت خاص خود را دارد؛ بازیگران فرعی افتضاح هستند، مثل دانشمندان مزرعه. فیلم در بخش بازیگران زن نمره قبولی می‌گیرد، اما من ترجیح می‌دادم هدر هیوز (فرشته) نقش پررنگ‌تری داشت. دانا کالیوآن هم در نقش زن اغواگر سیاه‌مو قابل‌قبول است (یک زن بلوند جذاب هم نقش کوتاهی دارد). جالب اینجاست که برد گرینتر، کارگردان فیلم، گرازگاه ظاهر می‌شود تا در حال سیگار کشیدن، تفسیرهای فلسفی ارائه دهد. سکانس پایانی او زاویه دید طنزآمیزی را نشان می‌دهد. درون‌مایه فیلم ضد مواد مخدر و به طرز شگفت‌آوری طرفدار کتاب‌های مقدس است، با بینش‌های خوش‌ساختی از کتاب مقدس که در میان دیوانگی فیلم جای گرفته‌اند. موسیقی فیلم هم بسیار خوب است. متاسفانه، داستان نسبتاً خسته‌کننده است و هیچ‌کدام از نکات قابل‌ستایش نمی‌توانند این نقص را جبران کنند؛ نقصی که با فیلمسازی آماتورگونه تشدید شده است. با این حال، برای دوستداران فیلم‌های بد و علاقه‌مندان به آثار عجیب‌وغریب با بودجه‌های بسیار کم، ارزش دیدن دارد. زمان فیلم ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه است و در میامی فلوریدا فیلمبرداری شده است. نمره: C-/D+