Shakespeare in Love
ویلیام شکسپیر (Joseph Fiennes) شاعر، نمایشنامهنویس و بازیگر شناختهشده اما فقیری است که نه تنها نمایشنامه بعدی خود را به هر دو نفر، فیلیپ هنزلو (Geoffrey Rush) و ریچارد بربیج (Martin Clunes) فروخته، بلکه اکنون با مشکلی بسیار دشوارتر روبروست: او هیچ ایدهای ندارد و هنوز نوشتن را شروع نکرده است. او در جستجوی الهامبخش خود است، زنی که به او انگیزه دهد، اما تمام تلاشهایش شکست میخورد تا اینکه با ویولای زیبا (Gwyneth Paltrow) آشنا میشود. ویولا عاشق تئاتر است و آرزویی جز رفتن روی صحنه ندارد، اما این کار برای او ممنوع است زیرا در آن زمان فقط مردان میتوانستند بازیگر باشند. او همچنین از تحسینکنندگان بزرگ آثار شکسپیر است. ویولا با پوشیدن لباس مردانه و با نام مستعار «توماس کنت»، در تست بازیگری شرکت میکند و برای نقشی در نمایشنامه بعدی شکسپیر انتخاب میشود. شکسپیر به زودی متوجه هویت واقعی او میشود و آنها رابطهای عاشقانه را آغاز میکنند؛ رابطهای که میدانند پایان خوشی نخواهد داشت، زیرا شکسپیر متاهل است و ویولا به لرد وسکس (Colin Firth) عبوس وعده داده شده است. در حالی که گروه مشغول تمرین نمایشنامه جدید هستند، عشق ویلیام و ویولا به صفحات کاغذ منتقل شده و منجر به خلق شاهکاری به نام «رومئو و ژولیت» میشود.
سال انتشار: 1998 کارگردان: John Madden ژانر: Comedy، Drama، History نویسندگان: Marc Norman، Tom Stoppard امتیاز: 7.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کسی این فیلم رو یادشه؟ من یادمه، اما فقط به این خاطر که باعث شد دیگه اسکار نگاه نکنم. از اون موقع تا حالا دیگه ندیدمش. اونجا بود که با تلخی فهمیدم همه چیز از قبل تعیین شده و کیفیت فیلم به اندازه رشوهها مهم نیست. این فیلم «نجات سرباز رایان» رو برای بهترین فیلم شکست داد. بعدش هم «بولورث» رو برای بهترین فیلمنامه برد. همین کافی بود که کلاً نظرم عوض بشه. هر دوتاش؟ بولورث شاید لایق بهترین فیلم نبود، اما بهترین فیلمنامه اصلی حقش بود، همونطور که رایان حقش بود بهترین فیلم بشه. بعدش هم رفت و جایزه بهترین موسیقی متن رو از چنگ «مولان»، «زندگی یک حشره» و «شاهزاده مصر» درآورد، که خیلی عجیبه چون اصلاً با معیارهای موسیقی کمدی یا موزیکال به اندازه رقباش جور نبود. الان که به عقب نگاه میکنیم، کی یادش مونده؟ اگه اصلاً یادی ازش بشه، به خاطر اینه که «نجات سرباز رایان» رو برد، فیلمی که الان یه کلاسیک شده. «شکسپیر عاشق» فقط به خاطر درو کردن جوایز تو اسکار و جاهای دیگه تو یادها مونده، نه به خاطر کیفیت خودش.
2023-01-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این درام شاد که در اواخر دوران سلطنت ملکه الیزابت انگلستان میگذره، ویلیام شکسپیر (Joseph Fiennes) بیچاره رو نشون میده که دچار خشکی خلاقیت شده. بیپول و بیایدهست و ریچارد بربیج (Martin Clunes) و جفری راش (Geoffrey Rush) که نقش فیلیپ هنزلو رو عالی بازی کرده، دنبالش هستن تا کاری رو که قرار بوده بنویسه تحویل بده. اوضاع خیلی داغونه تا اینکه گوئینت پالترو (Gwyneth Paltrow)، طرفدار پر و پا قرص تئاتر که به خاطر جنسیتش اجازه بازی نداره، لباس «توماس کنت» رو میپوشه و تست میده. شکسپیر زود میفهمه داستان چیه و چشمه خلاقیتش دوباره میجوشه... مشکل اینجاست که ویولا نامزد «لرد وسکس» (Colin Firth) بیپوله و قراره به ویرجینیا بره، البته به محض اینکه لرد بتونه جهیزیه رو از پدرش بگیره... چیزی که میبینیم یه درام رمانتیک، کمدی و پردیالوگه که کلی بازیگر بااستعداد توش نقش دارن. فاینز در نقش نمایشنامهنویسِ همیشه در دردسر میدرخشه، همینطور پالترو، راش و بن افلک (Ben Affleck) که به طرز غافلگیرکنندهای خوبه. لباسها و صحنهها باشکوهن؛ متن مارک نورمن و تام استاپارد (Tom Stoppard) هوشمندانه و محرکه و خیلی خوب بخشهایی از آثار اصلی شکسپیر رو تو فیلمنامه جا دادن. جان مدن (John Madden) کارگردان، خیلی خوب تونسته این همه بازیگر بزرگ رو مدیریت کنه تا داستان لوث نشه. فیلم احتمالاً بیشتر به عنوان اسکارِ تسلیبخش جودی دنچ (Judi Dench) یاد میشه (چون سال قبلش برای «خانم براون» نبرد)، و بازیش هم واقعاً خوبه، اما این داستانِ پرفراز و نشیبِ یه شاعر عاشق خیلی بیشتر از این حرفهاست. یه کم طولانیه و انگار چند بار تموم میشه، اما هنوز هم داستانیه که خودِ شکسپیر هم احتمالاً ازش لذت میبرد.
2023-08-28