Os Trapalhões e o Mágico de Oróz

دیدی و دوستانش، سورو و تاتو، پس از ناکامی در شکار کرکس‌ها—که تنها منبع غذایی در خشکسالی شدید شمال شرقی برزیل محسوب می‌شوند—کلبه خود را روی ارابه‌ای می‌گذارند که الاغشان، سالویشن، آن را می‌کشد و به امید یافتن آب راهی شهر اوروز می‌شوند. در مسیر، با مترسکی مواجه می‌شوند که دیدی نام او را «کلوبراش» (ترکیبی از دلقک و جارو) می‌گذارد؛ مترسکی که در محاصره کرکس‌ها قرار دارد و یادآور کلاغ‌های فیلم جادوگر (The Wiz 1978) است. آن‌ها کرکس‌ها را می‌کشند و می‌خورند و مترسک بی‌مغز را هم با خود همراه می‌کنند، به این امید که پزشکی در اوروز برایش مغزی دست‌وپا کند. کمی بعد به انباری برمی‌خورند و مردی را داخل مخزن فلزی رام پیدا می‌کنند؛ مایعی که حکم خون او را دارد و آرزویش داشتن یک قلب است. در شهر اوروز، کلانتر لایون برای سرهنگ فریرا کار می‌کند؛ مردی که صاحب یک برکه است و با قورباغه‌های غول‌پیکر مانع از برداشتن آب بدون پرداخت پول توسط مردم می‌شود. آنینیا، معلم مدرسه و نامزد لایون، معتقد است او به‌خاطر نایستادن مقابل سرهنگ ترسو است. دلقک‌ها به همراه مرد خمره‌ای و کلوبراش به شهر می‌رسند و بلافاصله به یک نانوایی دستبرد می‌زنند. کلانتر لایون سورو و تاتو را زندانی می‌کند، و برای جبران خطای خود، مأمور می‌شود دیدی، مرد خمره‌ای و کلوبراش را در جستجوی آب سرپرستی کند که این کار در واقع مجازات آن‌هاست. آن‌ها پس از پوشیدن لباس نگهبانان فریرا لو می‌روند و ناچار به کویری می‌گریزند؛ جایی که قدیسی آن‌ها را به سمت جادوگر اوروز هدایت می‌کند؛ کسی که به شکلی شریرانه از مأموریتشان حمایت می‌کند. این فیلم علاوه بر اینکه هجویه‌ای بر یک داستان مشهور است، با هدف آگاهی‌بخشی نسبت به شرایط سخت شمال شرقی ساخته شد؛ شرایطی که به گفته آراگائو، امکان نمایش جزئیات تلخ‌تر آن وجود نداشت تا مبادا واقعیتِ وضعیت وخیم آن منطقه تماشاگران را وحشت‌زده کند.

سال انتشار: 1984 کارگردان: Victor Lustosa, Dedé Santana ژانر: Family، Comedy، Fantasy نویسندگان: Renato Aragão، L. Frank Baum، Gracindo Júnior امتیاز: 5.7