The Jungle Book: Mowgli's Story

The Jungle Book: Mowgli's Story

حالا تمام اعضای خانواده‌تان می‌توانند داستان «کتاب جنگل» دیزنی را از نگاه موگلی دوباره تجربه کنند.

سال انتشار: 1998 کارگردان: Nick Marck ژانر: Adventure، Family نویسندگان: Rudyard Kipling (book)، Jose Rivera (teleplay)، Jim Herzfeld (teleplay) امتیاز: 4.2

راهنمای والدین The Jungle Book: Mowgli's Story

نقدها و نظرات

Kamurai (منتقد)

امتیاز: 3

فیلم خیلی بدیه، اصلاً ارزش دوباره دیدن نداره و حتی برای بچه‌ها هم پیشنهادش نمی‌کنم. شاید بچه‌ها متوجه خیلی از گاف‌هاش نشن، اما این خودش دلیل بهتریه که نباید برای اನ್‌ها پیشنهادش کرد. راستش کار کردن با حیوانات خیلی سخته (و اصلاً توصیه نمیشه) چون اونا غریزه طبیعی ندارن که هر کاری که شما می‌خواین رو انجام بدن. راستش من واقعاً نتونستم تشخیص بدم که این پسربچه بازیگر خوبی بود یا نه، چون بیشتر خطوط دیالوگ‌های زنده‌اش (غیر از صداگذاری/راوی) خیلی افتضاح بود و/یا با حیواناتی همبازی بود که مشخصاً اون لحظه اصلاً جوابش رو نمی‌دادن. بیشتر صداگذاری‌های حیوانات هم خوب نبود، انگار اصلاً بهشون نگفته بودن چه حیواناتی هستن یا تو چه موقعیتی قرار دارن. حتی صداپیشه هایی که می‌شناختم و بازیگراشون رو دوست دارم هم انگار هیچ ارتباطی با داستان برقرار نکرده بودن. این فیلم یه ترکیب خیلی عجیب و غریب از حیوانات هم بود. ماجرا تو هند جریان داره. به عنوان یه طرفدار طبیعت، می‌تونم بگم کلی حیوان متعلق به آمریکای شمالی و پرندگان آمریکای جنوبی توی فیلم بودن. یه وقت آدم هر چی دلش خواست می‌کشه، اما وقتی برای یه موقعیت خاص حیواناتی رو میاری، خیلی تو ذوق می‌زنه وقتی معلومه اصلاَ به اونجا تعلق ندارن. فکر کنم حتی پلنگ‌ها رو هم عوض کردن، چون رنگ چشم‌هاشون از آبی به سبز تغییر کرد. شامپانزه‌ها و کفتارها فقط تو آفریقا پیدا میشن، واسه همین اضافه کردنشون وقتی هیچ ربطی به داستان اصلی نداشتن اصلاً منطقی نبود. جابجا کردن جنسیت‌ها خیلی برام آزاردهنده نبود، اما اینکه باگیرا (Bagheera) و بالو (Baloo) رو یه جورایی شبیه زوج درآورده بودن یه کم عجیب بود، و با همون منطق می‌تونستن دو تا پدر همجنسگرا باشن که خیلی بیشتر به دل می‌نشست. حس و حال فیلم «سه مرد و یک نوزاد» خیلی طبیعی‌تر بود. البته انتخاب صداهای نامناسب برای جنسیت حیوانات واقعاً روی اعصاب بود. قضیه فرق می‌کرد اگه از اول یه کاراکتر رو به عنوان ترنس معرفی می‌کردن، اما کاملاً مشخص بود که مخاطب رو انقدر ابله فرض کردن که متوجه این چیزا نشে. تازه، از اونجایی که این انیمیشن نیست، حیوانات اون حس و حال و طنزی که جذابیت نسخه اصلی رو ساخته بود منتقل نمی‌کنن. بخش آواز و رقص رو هم که نسخه اصلی به خاطرش معروفه، کلاً حذف کردن. فیلم‌نامه از همه چی افتضاح‌تر بود. گذشته از دیالوگ‌های تک‌خطی مزخرف، اینکه موگلی روایت داستان رو به دست می‌گیرد و ادعای همه‌چیز رو داره، هر دو اشتباه محض بودن. اینکه او به اندازه کافی بزرگ است که قبل از زندگی در جنگل، انسان بوده، نه تنها فاکتور بانمک بودن او را برای قابل باور بودن اینکه حیوانات بخواهند او را بزرگ کنند از بین می‌برد، بلکه در وهله اول او را از ماندن در جنگل منصرف می‌کند، حداقل به اندازه کافی برای یادگیری «گرگ». و در هر نقطه‌ای که فکر می‌کردم اوضاع ممکنه حتی یه کم بهتر بشه، موگلی کنترل کامل اوضاع رو به دست می‌گیره و یه کار احمقانه انجام میده. شاید دونستن، یه جور طلسمه، اما واقعاً فکر می‌کنم اگرم می‌تونستم تا این حد با داستان همراه بشم، باز هم فرقی نمی‌کرد، این فیلم در هر صورتی یه فیلم مزخرفه.

2020-07-16