Austin Powers: The Spy Who Shagged Me

Austin Powers: The Spy Who Shagged Me

دکتر اویل (Dr. Evil) از دستگاهی که آن را «ماشین زمان» می‌نامد استفاده می‌کند تا به سال ۱۹۶۹ بازگردد و «موجو» (نیروی محرکه جنسی) آستین پاورز را بدزدد. این خوش‌گذرانِ آسیب‌دیده باید در زمان به عقب سفر کند و با کمک مامور فلیسیتی شگ‌ول (Felicity Shagwell)، سرزندگی خود را بازیابد. در همین حال، زندگی شخصی دکتر اویل به هم می‌ریزد؛ چرا که او عشق را کشف می‌کند، به طرد کردن پسرش ادامه می‌دهد و رابطه‌ای نزدیک با خودش برقرار می‌کند. در واقع، با یک کلون که یک‌هشتم اندازه خودش است و نام او را «مینی-می» (Mini-Me) می‌گذارد. دکتر اویل که همیشه با زمان مشکل دارد، نقشه‌اش را برای قرار دادن یک توپ غول‌پیکر روی ماه آغاز می‌کند تا آن را به دستگاهی به نام «ستاره مرگ» یا «پروژه آلن پارسونز» تبدیل کند (بسته به اینکه کدام نام در دسترس باشد).

سال انتشار: 1999 کارگردان: Jay Roach ژانر: Action، Adventure، Comedy نویسندگان: Mike Myers، Michael McCullers امتیاز: 6.7

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 2

**با وجود تمام تلاش‌های مایک مایرز، این فیلم هیچ چیز جدیدی نداره، داستانش احمقانه و ضعیف نوشته شده و اصلاً خنده‌دار نیست.** بعد از موفقیت بزرگ فیلم اول، پیش‌بینی دنباله‌اش خیلی راحت بود. معلوم بود که می‌خوان فیلم دومی بسازن که داستان رو ادامه بده و سعی کنن پول بیشتری از گیشه دربیارن. من طرفدار این نوع طنز نیستم، خیلی زننده و جنسیه، اما فکر می‌کنم این فیلم واقعاً بدتر از قسمت قبلیش بود. بزرگترین مشکل این فیلم حتی شوخی‌های کثیف و احمقانه و بی‌مزه‌اش نیست، بلکه فیلمنامه ضعیفیه که ایده‌های اورجینال نداره و خیلی خسته‌کننده‌ست. داستان فیلم رو می‌شه خیلی ساده خلاصه کرد: آستین پاورز که دوباره مجرد و آزاده، بالاخره می‌فهمه که دکتر اویل سال‌ها پیش با ماشین زمان مردونگی‌ش رو وقتی منجمد بوده دزدیده. برای مردی به منحرفی و عجیبیِ پاورز، نداشتن چیزی که بهش می‌گه «موجو» فاجعه‌باره. پس باید از یه ماشین زمان دیگه استفاده کنه، برگرده به دهه ۶۰ و سعی کنه جلوی دکتر اویل رو بگیره تا مردونگی‌ش رو پس بگیره. به نظر خیلی احمقانه میاد؟ شاید چون واقعاً هست! و ترجیح می‌دم به پایانش اشاره نکنم، جایی که دو نسخه از مامور اصلی داریم و به این نتیجه می‌رسیم که اصلاً لازم نبوده مردونگی‌ش رو پس بگیره. فیلم علاوه بر احمقانه بودن، بی‌معنی هم هست. مایرز همچنان نقش شخصیت‌های اصلی فیلم یعنی قهرمان، شرور بزرگ و یه جنایتکار دفرمه که چیزی جز یه توده چربی اسکاتلندی نیست رو بازی می‌کنه (آیا اسکاتلندی‌ها از چنین کاریکاتوری توهین نمی‌بینن؟). اون بازیگر خوبیه، شک ندارم که به کارش متعهده. اما بقیه بازیگرا جذاب نیستن، خسته‌کننده‌ان و انگار هیچ ایده‌ای ندارن یا حتی سعی نمی‌کنن چیزی به تولید اضافه کنن که کیفیتش رو بالا ببره. هدر گراهام (Heather Graham) زیباست، اما بازیگر خیلی خوبی نیست و این فیلم اون رو از گذروندن بقیه دوران حرفه‌ایش در فیلم‌های بزرگسال نجات داد. ست گریل (Seth Green) هم سعی می‌کنه کار هوشمندانه و جالبی انجام بده، اما زمان و متریال باکیفیت در اختیار نداره. در نهایت، یه نکته مثبت برای ورن ترویر (Verne Troyer) و میندی استرلینگ (Mindy Sterling). از نظر فنی، فیلم کاملاً ضعیفه. خیلی با ظاهر رنگارنگ و پر زرق و برق دهه ۶۰ بازی می‌کنه و این زیباترین و شیک‌ترین جنبه کل فیلمه. من لباس‌ها، دکورها و گریم رو دوست داشتم، مخصوصاً مایرز که مثل آفتاب‌پرست در نقش‌های مختلف مهارت داره (در واقع فیلم نامزد اسکار در بخش گریم شد). فیلمبرداری هم سعی می‌کنه از زیبایی بصری موجود استفاده کنه، در حالی که تدوین تلاش کرده به فیلم ریتمی بده که خسته‌کننده نباشه. نمی‌تونم بگم تلاش‌ها بیهوده بوده، اگه فیلم کندتر بود غیرقابل تحمل می‌شد.

2022-08-02


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

به نظر من این تنها فیلم خوب کل این مجموعه است. در تمام طول فیلم داشتم از خنده روده بر می‌شدم. اون دو تای دیگه در مقایسه با این افتضاح بودن.

2023-04-18