Legend of the Mummy

Legend of the Mummy

«لوئیس گست، جونیور» در این اقتباس تازه از داستان «جواهر هفت ستاره» نوشته برام استوکر به ایفای نقش می‌پردازد؛ داستانی که در آن یک مومیایی باستانی بیدار می‌شود و از ساکنان یک عمارت قدیمی و گوتیک انتقام می‌گیرد.

سال انتشار: 1998 کارگردان: Jeffrey Obrow ژانر: Thriller، Horror نویسندگان: Lars Hauglie، Jeffrey Obrow، John Penney امتیاز: 3.0

راهنمای والدین Legend of the Mummy

نقدها و نظرات

Wuchak (منتقد)

امتیاز: 6

**_باز هم نسخه‌ای دیگر از داستان پیچیده «جواهر هفت ستاره» (۱۹۰۳) نوشته برام استوکر_**

اوایل دهه ۷۰ یک نسخه تلویزیونی به اسم «نفرین مومیایی» ساخته شد که بخشی از سریال ترسناک بریتانیایی «راز و خیال‌پردازی» بود. سال بعدش کمپانی هامر فیلم «خون از تابوت مومیایی» رو ساخت که با حضور والری لئون خوش‌قیافه شناخته می‌شد. نه سال بعد، یه نسخه با بودجه نسبتاً سنگین‌تر به نام «بیداری» با بازی چارلتون هستون، سوزانا یورک و استفانی زیمبالیست ساخته شد. این نسخه محصول ۱۹۹۸ حدود ۲ میلیون دلار بودجه داشت و بسته به کشور سازنده، مستقیم رفت روی نوار ویدیو یا از تلویزیون پخش شد. حالا سوال اینه که چطور از آب دراومده؟

همه این اقتباس‌ها با هم فرق دارن چون رمان استوکر خیلی مفصل و تا حدی گیج‌کننده‌ست، ولی هسته اصلی همه‌شون می‌رسه به تلاش ملکه مصری «ترا» برای رستاخیز در عصر جدید از طریق طلسم‌های جادویی، اونم احتمالاً با حلول در بدن یه زن جوان. اگه اون فیلم تلویزیونی گمنام بریتانیایی رو که ندیدم کنار بذاریم، سه تا نسخه دیگه تقریباً در یک سطح کیفی هستن. فقط به خاطر زمان ساخت و ارزش‌های تولید متفاوتی که داشتن، فضاشون فرق می‌کنه. «خون از تابوت مومیایی» کاملاً حس‌وحال آثار هامر رو داره چون اصلاً ساخت همون کمپانیه؛ در حالی که «بیداری» نگاهی ظریف‌تر و از نظر روان‌شناختی جذاب‌تر داره. این یکی نسخه کاملاً شبیه فیلم‌های ویدئویی اواخر دهه ۹۰ هست، ولی با این حال جذابیت‌ها و نقاط قوت خودش رو داره.

داستان حول محور یه باستان‌شناس مسن (لویید باچنر)، دخترش (امی لوکین)، نامزد دخترش (اریک لوتس)، دوستش (ریچارد کارن)، یه بازرس (مارک لیندسی چاپمن) و همکار باستان‌شناس (لوئیس گست جونیور) می‌چرخه که همگی روی حملات مرموز در عمارت پیرمرد تمرکز کردن؛ جایی که اتفاقاً تابوت ملکه ترا هم همون‌جاست. امی لوکین در نقش خودش حداقل دست‌کم از والری لئون کم نمی‌یاره و به نظرم از استفانی زیمبالیست هم بهتر بازی می‌کنه. لورا اوتیس هم در نقش خدمتکار دوست‌داشتنی ارزش اشاره کردن داره. در سمت بازیگرای مرد، لوتس و کارن شخصیت‌های مثبت و دوست‌داشتنی از آب دراومدن و لیندسی چاپمن هم قاطعیت لازم رو به فیلم اضافه می‌کنه. لوئیس گست جونیور یکم بازی اگزجره و اغراق‌آمیزی داره، ولی خب به شخصیت تقریباً دیوانه‌اش میاد و به روند داستان هیجان میده.

نسخه کامل فیلم ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه است که در آوریل ۱۹۹۷ در لس‌آنجلس با نمادهای بیرونی از سان‌فرانسیسکو فیلم‌برداری شده. نسخه کوتاه ۴ دقیقه سانسور داره، از جمله صحنه داغ در فصل پایانی فیلم.

نمره: -B

2026-06-02