Hollow Man
گروهی از دانشمندان پس از کشف روشی برای نامرئی کردن حیوانات، تصمیم میگیرند این آزمایش را روی یک انسان انجام دهند. دکتر سباستین کین (Sebastian Caine)، مدیر این تیم تحقیقاتی، داوطلب میشود تا خودش سوژه آزمایش باشد. اما وقتی مشخص میشود که این فرآیند بازگشتناپذیر است، شخصیت کین دچار فروپاشی شده و او شروع به شکار و قتل همکارانش میکند.
سال انتشار: 2000 کارگردان: Paul Verhoeven ژانر: Action، Horror، Sci-Fi نویسندگان: Gary Scott Thompson، Andrew W. Marlowe امتیاز: 5.9نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
تازگیها توی تماشای فیلمهای شبکه SyFy شانس عجیبی آوردم. اصلاً نمیدونستم این فیلم واقعاً چیه ولی دیشب چیز دیگهای برای تماشا نبود و متوجه شدم که کارگردانش پل ورهوفن (Paul Verhoeven) هست؛ کسی که چندتا از فیلمهای محبوبم رو ساخته، برای همین تصمیم گرفتم یه شانسی بهش بدم. همونطور که معلوم شد، این فیلم هم یه سر و گردن از استانداردهای معمولی فیلمهای SyFy بالاتره. امتیاز این فیلم توی سایت «راتن تومیتوز» ۲۷ درصده که واقعاً چرته. البته اون به اصطلاح «منتقدان حرفهای» که راتن تومیتوز ازشون استفاده میکنه، یه مشت آدم نادون هستن که هر فیلمی که به اندازه کافی برای سلیقه خودپسندانه و روشنفکرانهشون «عمیق» نباشه رو میکوبن. نمیدونم چرا به جای مخاطب واقعی، هنوز از این دلقکها برای سیستم امتیازدهی رسمیشون استفاده میکنن؟ توی IMDb امتیازش ۵.۶ از ۱۰ هست که واقعبینانهتره. من بین ۷ و ۶ شک داشتم، ولی در نهایت ۶ دادم چون همونطور که توی عنوان گفتم، فیلم خوبیه ولی فوقالعاده نیست.
داستان فیلم کاملاً استاندارده. دانشمند روی خودش آزمایش میکنه، آزمایش خراب میشه، دانشمند دیوونه میشه، بزنبزن و کشتوکشتار راه میندازه، دانشمند میمیره و بازماندهها هم به خوبی و خوشی زندگی میکنن. بنابراین فیلم بیشتر به جلوههای ویژهاش تکیه داره که واقعاً هم خوب هستن. افکتهای مختلف نامرئی شدن، مخصوصاً صحنههایی که کین به خاطر دود یا آب تا حدی دیده میشه، خیلی جذابن. کوین بیکن (Kevin Bacon) در نقش یه دانشمند متعصب و نچسب، بازی خیلی خوبی از خودش نشون داده. حتی وقتی زیر ماسک لاتکس هست و هیچ حس خاصی توی صورتش دیده نمیشه، باز هم کارش رو عالی انجام داده. بقیه بازیگرها هم در حد همون استانداردهای معمولی هالیوود بودن، یعنی یه جورایی معمولی و بیروح. در کل فیلم سرگرمکنندهای بود. شاید اولش یکم کند پیش میرفت و رفتارهای خودشیفتهوار کین بعد از یه مدت خستهکننده میشد. همونطور که گفتم، نقشش خیلی نچسب بود. وقتی نامرئی شد اوضاع جالبتر شد، هرچند یه مدت طول کشید تا ریتم فیلم تند بشه. قطعاً وقتم تلف نشد و فیلم حداقل ارزش ۶ ستاره از ۱۰ رو داره.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خیلی عجیبه که وقتی دیگه مجبور نباشی خودت رو توی آینه ببینی، چه کارهایی ازت برمیآد... این همون فیلمی بود که پل ورهوفن (Paul Verhoeven) رو متقاعد کرد هالیوود رو ترک کنه و یه مدتی از فیلمسازی فاصله بگیره. دلیلش هم این بود که معتقد بود هر کارگردان هالیوودی دیگهای هم میتونست «مرد توخالی» رو بسازه؛ یه فیلم پر از جلوههای ویژه که پول خوبی هم توی گیشه درآورد. مشکل اصلی فیلم هم دقیقا همینه؛ اون تندی و نگاه هجوآمیز کارگردان رو نداره و حتی اون صحنههای خاصی که معمولاً توی کارهای ورهوفن میبینیم هم اینجا کمرنگه. با این حال، اگه انتظار یه شاهکار از ورهوفن نداشته باشید و با این واقعیت کنار بیاید که فیلم پتانسیلش رو هدر داده و تبدیل به یه فیلم کلیشهای تعقیب و گریز شده، میشه گفت یه فیلم سرگرمکننده و پرانرژی برای وقتگذرونیه.
خیلی زود معلوم میشه که قراره با یه نمایش بزرگ از جلوههای ویژه طرف باشیم. تیتراژ اول فیلم عالیه، یه حس علمی-تخیلی جذاب داره و سکانس افتتاحیه هم قشنگ آدم رو میخکوب میکنه. از اینجا به بعد با جلوههای ویژه درجه یک و روشهای هوشمندانهای برای نشون دادن سباستین کینِ (Kevin Bacon) نامرئی و طعمههایی که شکار میکنه روبرو میشیم. متأسفانه بازی بقیه بازیگرها خیلی معمولی و پر از کلیشههای علمی-تخیلیه. همه بازیگرهای اینجا کارهای خیلی بهتری توی کارنامهشون دارن، ولی خب اسمشون باعث فروش فیلم شد. در نهایت این فیلم از اون دست آثار هست که برای هیجانزده کردن حسهای بینایی و شنوایی ساخته شده، نه برای به چالش کشیدن مغز. ۶.۵ از ۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه سری جلوههای ویژه واقعاً خیرهکننده نسبت به زمان خودش داره و ایدهی اصلیش هم با اینکه خیلی اورجینال نیست ولی باحاله. اما چیزی که در مورد «مرد توخالی» خیلی جالبه، مسیر قهرمان داستانه، یا بهتر بگم، نبودِ این مسیر؛ یا حتی برعکسش. فکر نمیکنم حتی منصفانه باشه که بگیم این مسیرِ تبدیل شدن به یک شروره. قطعاً تا آخر فیلم کاملاً مشخص میشه که کی شخصیت منفیه، اما با توجه به اینکه اون از همون اول هم آدم عوضیای بود، نکته جالب این نیست که اون لزوماً تغییر میکنه، بلکه اینه که شخصیت واقعیش «آشکار» میشه. اون تبدیل به همون آدم کثیفی میشه که همیشه پتانسیلش رو داشت، فقط به شرطی که قدرت انجامش رو داشته باشه. مسئله اینه که اون فیلم رو به عنوان یه قهرمان کلیشهای شروع میکنه؛ نقشی که دههها قبل و حتی الان هم توی کلی فیلم میبینیم و معمولاً هم همه عاشق اینجور شخصیتها هستن! «درسته که یکم پرروئه، ولی واسه همینه که شخصیت جذابیه». خیلی تکاندهنده است وقتی فکر میکنی این تیپ شخصیتی چقدر به مرز سقوط نزدیکه و فکر کنم هدف کل فیلم هم همین بود.
امتیاز نهایی: ۳ ستاره - خوشم اومد. پیشنهاد میکنم یه بار ببینیدش.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه فیلم عالی برای تماشا که حتماً دوباره میبینمش و پیشنهادش میکنم. ایده فیلم فوقالعاده است: اینکه اگه انسانها راهی برای نامرئی و مرئی کردن موجودات زنده پیدا کنن، چی میشه. برای فیلمی محصول سال ۲۰۰۰، کیفیت ساخت خیلی بالایی داره و جلوههای کامپیوتریش احتمالاً اون زمان تهِ تکنولوژی بوده؛ توی بیشتر بخشهای فیلم هم هنوز خوب به نظر میرسن، هرچند بعضی جاها کم میآرن. راستش فکر میکنم چون افکت مربوط به «نامرئی شدنه»، باعث شده که هنوز هم قابل قبول باشه.
داستان یکم پیچیده است؛ فیلم به عنوان داستان دانشمندی که خودش رو نامرئی میکنه معرفی میشه، اما بیشتر شبیه یکی از اپیزودهای «منطقه نیمهروشن» (Twilight Zone) هست که به عقدهی خداپنداریِ یک دکتر میپردازه. اینکه یه آدم وقتی قدرت یا برتری خاصی نسبت به بقیه پیدا میکنه، چیکار میکنه. با اینکه این موضوع خیلی جالبه، ولی اگه فقط به این فکر کنید که اون «رد داده»، داستان بهتر پیش میره؛ هرچند فیلم با این دیدگاه مبارزه میکنه چون خیلی سریع به این سمت میره که «من میتونم هر کار وحشتناکی دلم خواست بکنم، کی میخواد جلوم رو بگیره؟». این موضوع با کلیشه دانشمند دیوونه همخوانی داره که میگه: «ما میتونیم این کار رو بکنیم، اما آیا از خودمون پرسیدیم که باید بکنیم یا نه؟».
کوین بیکن (Kevin Bacon) نقش اون دانشمند دیوونه و غیرقابلتحمل رو عالی بازی کرده و الیزابت شو (Elisabeth Shue) هم هم به عنوان مکمل بیکن و هم به عنوان قهرمان داستان کارش رو فوقالعاده انجام داده. اینکه قهرمان داستان خودش آدم بدیه (یا حداقل شخصیت خاکستری و متغیری داره) یه تنوع جذاب بود و انگار دو تا دیدگاه مختلف با هم ترکیب شدن تا یک داستان رو بسازن. من طرفدار پر و پا قرص تریلرهای سبک «ترس گریزناپذیر» هستم و این فیلم یه نمونه عالی از این سبکه. فکر میکنم طرفدارهای ژانر وحشت و تریلر ازش لذت ببرن، حتی اگه به عنوان یه فیلم علمی-تخیلی تبلیغ شده باشه. با توجه به اینکه نسخه جدید «مرد نامرئی» هم اومده، خوشحالم که این رو دیدم و مشتاقم نسخه جدیدترش رو هم ببینم.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
عاشق این فیلم شدم. تا حالا همچین ایدهای توی هیچ فیلمی ندیده بودم. اصلاً بدم نمیآد نامرئی باشم! ولی خب این رو هم درک میکنم که اگه نتونی دوباره به حالت عادی برگردی، چقدر میتونه کلافهکننده باشه.
2023-05-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کوین بیکن (Kevin Bacon) در نقش سباستین کین، رهبری یه تیم علمی رو بر عهده داره که دنبال راهی برای نامرئی کردن موجودات زندهان. وقتی تصمیم میگیره خودش موش آزمایشگاهی بشه، اوضاع بهم میریزه؛ اونها میتونن نامرئیاش کنن، ولی نمیتونن دوباره به حالت اول برگردوننش. نیازی به گفتن نیست که با وجود تمام تلاشهای الیزابت شو (Elisabeth Shue) در نقش لیندا و جاش برولین (Josh Brolin) در نقش مت، کین کمکم از کنترل خارج میشه. اون با قدرت جدیدش که میتونه بدون دیده شدن هر جایی بره، تبدیل به یه موجود خبیث میشه که میخواد از رئیس و همکاران سابقش انتقام بگیره. فیلم یه اثر اسلشرِ یکم احمقانه است که جلوههای ویژه اسکلتیِ هوشمندانه و ریتم تندی داره، اما دیالوگها و سناریوها خیلی تخیلی هستن و هیچ شیمی خاصی بین بازیگرهای اصلی دیده نمیشه.
2023-08-28