Winnie the Pooh and a Day for Eeyore

CinemaSerf (منتقد)

«پوه» داشت واسه خودش قدم می‌زد که یه مخروط کاج پیدا می‌کنه. اونو می‌اندازه توی رودخونه — و ناخواسته بازی «چوب‌بازی پوه» رو کشف می‌کنه — و خیلی زود با دوستاش یعنی «خرگوش»، «پیگلت» و «رو» مشغول بازی می‌شن. وسط بازی، یه چیز بزرگِ شناور می‌بینن که معلوم می‌شه همون شخصیت همیشه آیه-یأس یعنی «ایور» خودمونه! اون توی رودخونه چیکار می‌کنه؟ انگار یکی اونو پرتاب کرده توی آب و خب معلومه کار کی می‌تونه باشه. «تایگر» حاشا می‌کنه، اما با مداخله‌ی راوی معلوم می‌شه کار کی بوده و تازه یادمون میاد که امروز تولد همین الاغ خسته‌ست! سریع تصمیم می‌گیرن براش کادو بخرن، اما خب مگه چقدر احتمال داره «پوه» واقعاً یادش بمونه چیکار باید بکنه؟ شاید «جغد» بتونه کمک کنه؟ «پیگلت» یه بادکنک برداشته — یا شاید بادکنک پیگلت رو برداشته؟ «پوه» بالاخره یه کوزه‌ی به‌دردبخور پیدا می‌کنه و «کریستوفر روبین» هم همه رو دور هم جمع می‌کنه تا یه عصرونه‌ی مشتی بخورن... البته همه‌چیز خوبه تا وقتی که «تایگر» پیداش می‌شه و دوباره برمی‌گردیم سر خونه‌ی اول؛ رو پل و با همون چوب‌ها! انیمیشنش یکم طولانيه، ولی شخصیت‌ها و صمیمیت داستان باعث می‌شه خیلی راحت بشه دیدش. کلاً همه دست به دست هم می‌دن تا حال «ایور» رو خوب کنن.