Bunny

CinemaSerf (منتقد)

شاید تقصیر فیلم «دانی دارکو» (Donnie Darko - 2001) یا حتی «تپه واترشیپ» (Watership Down - 1978) باشه، ولی من بعضی وقت‌ها حس می‌کنم خرگوش‌ها توی فیلم‌ها واقعاً ترسناک و تهدیدآمیز هستن! با این حال، احتمالاً با خیال راحت میشه گفت که این «بانی» قصه‌ی ما، دوران بالا و پایین پریدنش دیگه تموم شده و حالا داره توی آشپزخونه‌اش مایه کیک درست می‌کنه. یه بید مزاحم اون دوروبر پرسه می‌زنه که بانی بالاخره موفق میشه از پنجره بیرونش کنه، اما بید دوباره برمی‌گرده و صاف میفته وسط مایه کیک و جزئی ازش میشه! بانی هم به جای اینکه درش بیاره، کل مایه رو می‌ریزه توی قالب و می‌ذاره توی فر. لابد پیش خودش فکر کرده پروتئین اضافیه دیگه! خلاصه، بانی که حسابی خسته شده، میره روی صندلیش تا یه چرتی بزنه. اینجاست که فرِ آشپزخونه توهم ماشین لباسشویی بودن می‌زنه و سر و صدا و نور شدیدی که راه میندازه، بانی رو بیدار می‌کنه و می‌کِشدش سمت خودش تا خاطرات دوران جوونی و فرز بودنش با عشقش رو مرور کنه. شاید کفرآمیز به نظر بیاد، ولی من واقعاً متوجه نشدم که این انیمیشن با جلوه‌های کامپیوتری (CGI) ساخته شده. جزئیاتش در حد کارهای بیتریکس پاتر نبود و مطمئن نیستم اون حشره چقدر از نظر آیرودینامیکی درست طراحی شده بود، اما خلاقیت زیادی پشتش بود و شاید یه جورایی غم‌انگیز هم بود. با توجه به چند سکانس آخر، شاید بهتر باشه بچه‌های کوچیکتر این کار رو نبینن، چون ممکنه وسوسه بشن دست به کنجکاوی‌های خطرناک بزنن...