مرثیهای بر یک رؤیا
سارا گلدفارب (Ellen Burstyn) بیوهای بازنشسته است که در آپارتمانی کوچک زندگی میکند. او بیشتر وقت خود را به تماشای تلویزیون، بهویژه یک برنامه خودیاری خاص، میگذراند. سارا در رویاهایش خود را مهمان آن برنامه میبیند و امیدوار است از زندگی کسالتبار فعلیاش فاصله بگیرد. پسرش، هری (Jared Leto)، معتاد است اما به همراه دوستش تایرون (Marlon Wayans) در فکر این است که با فروش مواد مخدر به ثروت زیادی برسد. ماریون (Jennifer Connelly)، دوستدختر هری، که میتوانست یک طراح مد یا هنرمند موفق باشد، در دنیای موادمحور هری غرق میشود. در همین حال، سارا هم دچار اعتیاد خاص خود میشود. او که به شدت مشتاق کاهش وزن است، رژیم سختی را آغاز میکند که شامل مصرف قرصهایی است که مشخص میشود به شدت اعتیادآور بوده و به سلامت روان او آسیب میزنند.
سال انتشار: 2000 کارگردان: Darren Aronofsky ژانر: Drama نویسندگان: Hubert Selby Jr.، Darren Aronofsky امتیاز: 8.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
افشاگری تکاندهندهای از وضعیت شکننده انسان. درباره فیلم «مرثیهای برای یک رؤیا» ساخته دارن آرونوفسکی (Darren Aronofsky) چه چیزی میتوان گفت که قبلاً گفته نشده باشد؟ بدون شک این فیلمی است که با وجود جایگاه بالایش در سایتهای معتبر سینمایی، نظرات را به شدت دوقطبی میکند. فیلم در سادهترین حالت، داستان چهار نفر را در مسیر اعتیادشان تا رسیدن به آن پایانبندی خردکننده دنبال میکند، اما چیزی که این سفر را سیاهتر میکند، لحظات کوتاه و وسوسهانگیز امید است؛ رویاهای شخصیتهای اصلی به عنوان اهدافی نشان داده میشوند که معتادان به آنها چنگ میزنند، اما روایت فیلم درست در لحظه حساس، تیغ ارهای و زنگزدهاش را در بدن این امیدواران بیچاره فرو میکند تا خون زندگیشان را بمکد. آرونوفسکی مجموعهای از مهارتهای فنی را به کار میگیرد تا آشفتگی عاطفی داستان را برجسته کند. استفاده از تکنیک تقسیم صفحه (split-screen) در کنار تدوین سریع، قاببندیهای ایزوله، نماهای نزدیک، تراکینگهای طولانی و اسنوریکام (Snorricam)، همگی با موسیقی متن فراموشنشدنی کلینت منسل (Clint Mansell) همراه شدهاند. در کل، این فیلم هجومی به تمام حواس است و در عین حال وحشتناک؛ که با بازیهای درخشان بازیگران تحت هدایت آرونوفسکی، تاثیرش دوچندان شده. چه عاشقش باشید و چه از آن متنفر، این فیلمی است که نمیتوان نادیدهاش گرفت؛ سینمایی بیپروا از یک کارگردان بسیار بااستعداد. ۹/۱۰
2015-06-13
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این دومین باری بود که فیلم رو میدیدم، دفعه قبل احتمالاً همون موقعی بود که روی دیویدی اومده بود. اصلاً فیلمی نیست که بخوام به این زودیا دوباره ببینمش، ولی هنوز هم یه درام فوقالعاده با بازیهای خیرهکنندهست، مخصوصاً الن برستین (Ellen Burstyn) که واقعاً لایق نامزدی اسکارش بود. فیلم لحظات وحشی و تاریکی داره و لحنش مدام عوض میشه، حدس میزنم میخواد به بیننده درکی از اوج و فرودهای مصرف هروئین بده. فیلم سرگرمکنندهای نیست، اما به شدت مجذوبکنندهست و به خاطر جلوههای بصری و بازیگریش ارزش دیدن داره. **۴.۵/۵**
2020-10-03
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
هیچوقت اینقدر از یه یخچال نترسیده بودم.
2021-01-23
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«مرثیهای برای یک رؤیا» یک فیلم درام روانشناختی به کارگردانی دارن آرونوفسکی (Darren Aronofsky) است که بر اساس کتابی به همین نام نوشته هیوبرت سلبی (Hubert Selby) محصول ۱۹۷۸ ساخته شده و داستانش در نیویورک دهه ۷۰ و دوران اوج مواد مخدر میگذرد. سلبی کتاب را با ذهنیت تبدیل شدن به فیلم نوشته بود و حتی فیلمنامهای هم برایش داشت که آن را به آرونوفسکی داد. دارن هم با کمک نویسنده، فیلمنامه را بازنویسی و فیلم را کارگردانی کرد که بعد از فیلم «پی» (Pi)، دومین اثر رسمی او محسوب میشد. بازیگران اصلی فیلم شامل الن برستین (Ellen Burstyn) در نقش سارا گلدفارب، مادر هری گلدفارب با بازی جرد لتو (Jared Leto)، جنیفر کانلی (Jennifer Connelly) در نقش ماریون سیلور (دوستدختر هری) و مارلون وینز (Marlon Wayans) در نقش تایرون سی. لاو (دوست هری) هستند. داستان در چهار فصل از یک سال در محله کانی آیلند نیویورک روایت میشود. هری، پسر سارا، یک دانشجوی ترکتحصیلکرده است که مدام تلویزیون مادرش را میفروشد تا پول موادش از جمله هروئین، کرک و ماریجوانا را جور کند و دوستش مارلون هم در این کار همراه اوست. او دوستدختری دارد که دانشجوی مشتاق طراحی مد است و او هم معتاد شده و با هری مواد مصرف میکند. پیرنگ داستان، تابستانی پر از مواد را دنبال میکند و با گذشت ماهها و تغییر فصلها، تاثیرات مصرف، سرخوشی و خماری را نشان میدهد. از طرف دیگر سارا را داریم، بیوه تنهایی که مدام برنامههای کاهش وزن تلویزیون را میبیند و آرزو دارد در یکی از آنها شرکت کند. یک روز نامهای دریافت میکند که میگوید برای شرکت در برنامه انتخاب شده و او بعد از شکست در رژیم غذایی، سعی میکند با قرصهای تجویزی وزن کم کند؛ قرصهایی که باعث اعتیاد میشوند چون بدن خودش را با دوز مصرفی تطبیق میدهد. این درام مثل اکثر کارهای آرونوفسکی، شیوه متفاوتی در نمایش گذر زمان و مصرف مواد دارد که به شکلی باشکوه و پرجنبوجوش به تصویر کشیده شده. من طرفدار آرونوفسکی هستم و برای من او جزو ۱۰ کارگردان/نویسنده برتر است. بازی لتو جوان و کانلی در ابتدای مسیر حرفهایشان عالی است و الن برستین هم برای بازیاش برنده اسکار شد. تماشای این فیلم راحت نیست اما تاثیر مواد را به شکلی واقعگرایانه، از سرخوشیهای کوتاه در سکانسهای سریع هیپهاپی گرفته تا اثرات مخرب خماری که زندگی شخصیتها را نابود میکند، نشان میدهد. مخصوصاً اواخر فیلم تماشایش بسیار سنگین است. تکنیکهای فیلمبرداری مختلفی مثل تقسیم صفحه، تایملپس، نماهای طولانی و نزدیک استفاده شده و تدوین فیلم هم بسیار طاقتفرسا بوده، چون به خاطر ماهیت پرجنبوجوش مصرف مواد، ۴ برابر بیشتر از یک فیلم معمولی سکانس دارد. چون آرونوفسکی در ابتدای کارش بود، فکر میکنم به همین خاطر در بخشهای دیگر مثل تدوین، فیلمبرداری و موسیقی متن (که توسط دیوید لنگ برنده جایزه پولیتزر نوشته شده) نامزد اسکار نشد. حتی الان بعد از ۲۰ سال، دیدن این فیلم برای درک اینکه چقدر در زمان خودش انقلابی بوده، ضروری است. این فیلم برای موضوع اعتیاد به همان اندازه مهم است که فیلم «بچهها» (Kids) برای موضوع جنسی بود. برای من امتیاز ۹.۵ از ۱۰ و یک شاهکار تکنیکی است که هر عشق سینمایی باید ببیند.
2023-12-12