بازگشت مومیایی
سالها پیش در مصر باستان، پادشاه عقرب (Scorpion King) ارتشی ترسناک را رهبری میکرد، اما وقتی روحش را به آنوبیس (Anubis) فروخت، از تاریخ محو شد. حالا او فقط یک افسانه است... یا شاید هم نه؟ ریک (Rick) و اولین اوکانل (Evelyn O'Connell) به همراه پسر ۸ سالهشان الکس (Alex)، همچنان در حال کشف آثار باستانی جدید هستند. آنها دستبند آنوبیس را پیدا میکنند، اما کس دیگری هم به دنبال آن است. کاهن اعظم، ایمهوتپ (Imhotep)، دوباره از دنیای مردگان بازگشته و دستبند را میخواهد تا ارتش پادشاه عقرب را کنترل کند. اما مشکل فقط این نیست؛ ایمهوتپ حالا الکس را دزدیده و چون دستبند به دست الکس بسته شده، او زمان زیادی برای زنده ماندن ندارد.
سال انتشار: 2001 کارگردان: Stephen Sommers ژانر: Action، Adventure، Fantasy نویسندگان: Stephen Sommers امتیاز: 6.4نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه مقدار از این تفکر رایج دنبالهها که «هر چی بزرگتر، بهتر» ضربه خورده. اسطورهشناسی داستان رو گسترش میده (که شاید نکته مثبتی نباشه)، اما مهمتر اینه که هنوز هم سرگرمکننده است؛ اونم بیشتر به خاطر رابطه بین شخصیتهای برندن فریزر (Brendan Fraser) و ریچل وایس (Rachel Weisz). نمره نهایی: ۳ ستاره - شخصاً پیشنهاد میکنم ببینیدش.
2017-06-21
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
***بزرگتر همیشه به معنای بهتر نیست؛ اینجا دیگه زیادهروی شده***
من طرفدار فیلم اول محصول ۱۹۹۹ هستم و طبیعتاً منتظر این دنباله در سال ۲۰۰۱ بودم. اول بار توی سینما با دوتا از دوستام دیدمش؛ بعد از حدود ۱۰-۱۵ دقیقه همهمون از بمباران اکشن و جلوههای ویژه خسته شدیم. بقیه دو ساعت رو فقط با کسالت روی صندلی لم دادیم. عجیبه که اکشن و جلوههای ویژه زیاد توی یه فیلم میتونه خستهکننده باشه. شاید منطقی به نظر نیاد ولی واقعیت داره؛ و «بازگشت مومیایی» بهترین مثال برای این موضوعه. من معمولاً به بعضی فیلما شانس دوم و سوم میدم به این امید که شاید برداشت اولم اشتباه بوده باشه، کاری که در طول این سالها با این فیلم هم انجام دادم. متأسفانه هنوزم میبینم که نسبت به داستان بیتفاوت هستم، با اینکه کلی اتفاق هیجانانگیز توش میافته؛ یا حداقل اتفاقاتی که «باید» هیجانانگیز میبودن. «بازگشت مومیایی» نکات مثبت زیادی داره: تیم بازیگری عالی، لوکیشنها، لباسها، فیلمبرداری، جلوههای ویژه و غیره (هرچند بعضی از جلوههای کامپیوتری مثل پادشاه عقرب در پایان فیلم، به طرز بدی کارتونی هستن). جذابیتهای سبک ایندیانا جونز رو هم داره. اما متأسفانه همه اینها در نهایت به یه اثر سینمایی فراموششدنی تبدیل میشه. کجای کار ایراد داشت؟ ساده بگم، محتوا نداره. «بازگشت مومیایی» شخصیتها رو رها میکنه و از پلات داستان فقط به عنوان بندی برای آویزون کردن سکانسهای اکشن و جلوههای ویژه استفاده میکنه. عجیبه که فیلم این همه المان درست داره، اما اصلاً نمیتونه بیننده رو جذب کنه. این یه زباله سینمایی خالصه. باید توی کلاسهای فیلمسازی به عنوان مثال بارز «غلبه فرم بر محتوا» یا «زیادهروی» تدریس بشه: داشتن همه عناصر درست، از جمله بودجه، و با این حال به طرز احمقانهای خراب کردن کار. زمان فیلم ۲ ساعت و ۱۰ دقیقه است (که خیلی طولانیه) و در انگلیس، مراکش، اردن و مصر فیلمبرداری شده. نمره: -C
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
آره جون خودت، خوندن کتاب که هیچ ضرری نداره! یادتونه دفعه قبل چی شد؟ بعد از موفقیت مالی «مومیایی» در دو سال قبل، ساخت دنبالهش اجتنابناپذیر بود. بازیگرای اصلی فیلم اول برگشتن: برندن فریزر، ریچل وایس، جان هانا، آرنولد وسلو و اودد فهر. استیون سامرز دوباره کارگردانی (و نویسندگی) رو برعهده داره، پاتریشیا ولاسکوئز که تو فیلم اول نقش کوتاهی داشت حالا یکی از نقشهای اصلیه و فردی بوثِ جوان هم نقش پسر ریک و اولین رو بازی میکنه که حالا با هم ازدواج کردن. این بار نقش کوتاه به دواین «راک» جانسون رسیده که نقش پادشاه عقرب رو بازی میکنه و در پایان فیلم، یه نسخه کامپیوتری خیلی بد جایگزینش میشه. وقتی قسمت سوم یعنی «مومیایی: مقبره امپراتور اژدها» (۲۰۰۸) اکران شد، برندن فریزر رسماً گفت که برای «بازگشت مومیایی» عملاً همون فیلمی رو که سال ۱۹۹۹ ساخته بودن، دوباره ساختن! این کاملاً درسته؛ یه سری شخصیت جدید و شاخ و برگ دادن به رابطه عاشقانه ریک و اولین اضافه شده تا فیلم رو پروار کنن، چندتا پیگمه زامبی هم هستن که فاکتور هیولا رو بالا ببرن، ولی بله! این همون فیلم قبلیه فقط با پول بیشتر، جلوههای ویژه بیشتر (و بهتر، به جز پادشاه عقرب) و سر و صدای بیشتر. این موضوع برای کسایی که از فیلم اول خیلی لذت بردن اوکی هست، چون «بازگشت مومیایی» هم به همون اندازه به عنوان یه سرگرمی بلاکباستری خانوادگی لذتبخشه. گیشه جهانی هم بیش از ۳۳۰ میلیون دلار سود نشون داد. یعنی کلی خانواده خوشحال! پس بله، یه جورایی گولزدن مخاطبه، اما مثل فیلم قبلی، از زیرش در میره چون سازندهها هر کاری از دستشون برمیاد برای سرگرم کردن طرفدارای سبک اکشن/ماجراجویی انجام میدن. با لشکری از جنگجویان آنوبیس، اون پیگمههای باحال و کلکلهای خندهدار بین بازیگرایی که با نقشهاشون راحتن، «بازگشت مومیایی» دقیقاً همون چیزی رو ارائه میده که ازش انتظار میره. ۷/۱۰
2020-01-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم واقعاً به اندازه نسخه قبلیش خوبه - اما آخه چرا، واقعاً چرا همیشه باید پای بچهها رو به داستان باز کنن؟ اینجا فردی بوث به جمع ماجراجوهای نترس اضافه میشه تا دنیا رو از شر یه مومیایی که تازه دوباره زنده شده نجات بدن! اون دستبند آنوبیس رو پیدا میکنه، دزدیده میشه و بعدش شاهد یه مسابقه با زمان توی دل کویر هستیم که تو مسیر با کلی خطر و موجودات خبیث روبرو میشن. این قسمت «پادشاه عقرب» رو هم معرفی میکنه (که فکر کنم هر چی کمتر دربارهش بگیم بهتره) و سامرز دوباره ریتم فیلم رو تند نگه میداره. این فقط یه فیلم سرگرمکننده است و اگه دنبال چیز بیشتری نباشید، توی ژانر خودش ناامیدتون نمیکنه.
2023-09-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«بازگشت مومیایی» به نظرم نسبت به نسخه اصلی یه پسرفت بود، هرچند هنوز هم اون سرگرمی که میخواستم رو بهم داد. توی این فیلم حجم وحشتناکی از جلوههای ویژه استفاده شده؛ توی نقد قبلیم گفتم که جلوههای فیلم اول بد پیر شده، اینجا اوضاع بدتره. باز هم نمیگم که جلوههای ضعیف خیلی روی لذت بردنم تأثیر گذاشت، اما چون استفاده ازشون خیلی زیاد شده بود، این بار دیگه چشم رو اذیت میکرد. پادشاه عقرب در اواخر فیلم واقعاً بد به نظر میرسه. در مورد بازیگرا، میتونم همون حرفایی که درباره فیلم ۱۹۹۹ زدم رو اینجا کپی پیست کنم. برندن فریزر و ریچل وایس کنار هم خوبن و از اضافه شدن پسرشون (با بازی خوب فردی بوث) به داستان خوشم اومد. همچنین توی نقد «مومیایی» گفته بودم که دوست دارم اودد فهر (Oded Fehr) رو بیشتر ببینم، که خب اینجا به آرزوم رسیدم. دیدن دواین جانسون در نقش پادشاه عقرب هم جالب بود؛ شخصیتی که (و البته فرنچایزش که ۵ تا فیلم داره!) تا همین اواخر اصلاً نمیدونستم وجود داره. با توجه به پیشرفت جانسون در بازیگری بعد از این فیلما، حدس میزنم توی اون اسپینآفهای دیگه بازی نکرده؛ به زودی میفهمم، در هر صورت مشتاقم تماشاشون کنم.
2025-02-17