Min bestemor strøk kongens skjorter

CinemaSerf (منتقد)

نوه‌اش که راوی داستان است، داستانی را برایمان تعریف می‌کند که از سال ۱۹۰۵، زمانی که مادربزرگش در نروژِ تازه استقلال‌یافته زندگی می‌کرد، آغاز می‌شود. اگر تاریخ را بلد باشید، می‌دانید که آنجا تا پیش از انتخاب یک شاهزاده دانمارکی به عنوان شاه هاکون هفتم و همسر بریتانیایی‌اش ماود به عنوان ملکه، یک سلطنت مشترک با سوئد بود. مشکل کجا بود؟ خب، معلوم شد هیچ‌کدامشان بلد نبودند پیراهن اتو کنند! این موضوع به مذاق جمعیت کف‌زننده خوش نیامد، بنابراین مجبور شدند این کار را به یک مغازه محلی بسپارند. اینجاست که مادربزرگ وارد ماجرا می‌شود. او در آن مغازه کار می‌کرد و کنجکاو بود بداند دارد لباس‌های مونوگرام‌دارِ چه کسی را دسته‌بندی می‌کند. او که اصلاً اهل رازدار نبود، همه‌چیز را به این و آن گفت و همین باعث شد پیش از آنکه تهاجم نازی‌ها شاه را مجبور به فرار کند و جنگ جهانی دوم باعث شود مردم نروژ با انرژی در برابر اشغالگری مقاومت کنند، شوهری جذاب تور کند. اینجاح بود که مادربزرگ دوباره درخشید. وقتی سربازان لباس‌های فرم‌شان را به مغازه‌اش آوردند، او - و به زودی تمام هم‌وطنانش - انواع و اقسام پودرهای خارش‌آور را به لباس‌های آن‌ها اضافه کردند. نوعی خرابکاریِ نساجی که خیلی زود بازدیدکنندگان ناخوانده‌شان را به مرز برهنگی کشاند و در نهایت به شاه فرصتی داد تا به پادشاهی‌اش بازگردد؛ جایی که دیگر اتو کردن، خب، چندان به کار نمی‌آمد! انیمیشن این اثر کمی ساده است و گاهی کارتون‌های «آقای بن» (Mr. Benn) را به یاد می‌آورد، اما داستان جالبی پشت آن نهفته است و طراحی‌ها در واقع بیشتر به عنوان یک ابزار کمک‌حافظه بصری برای آن عمل می‌کنند. این انیمیشن فقط ده دقیقه است و من از آن کلی لذت بردم.